© Λεωνίδας Τούμπανος
Το editorial αυτό ξεκίνησε να γράφεται στον ηλεκτρικό καθοδόν για το αγαπημένο μου βιβλιοπωλείο στα Πετράλωνα οπότε μπορείτε να φανταστείτε ποιο είναι το πρώτο πράγμα που δεν θα μου λείψει καθόλου από τη στιγμή που θα μπω στο πλοίο για το νησί. Οι αστικές συγκοινωνίες της Αθήνας εν μέσω καλοκαιριού, ειδικά τα λεωφορεία και ο ηλεκτρικός, παραμένουν η πιο ηχηρή επιβεβαίωση (όχι πως τη χρειαζόμασταν) για το ότι δεν ζούμε σε μια ευνομούμενη πολιτεία.
Τα μικρά βιβλιοπωλεία, πάλι, παραμένουν μια όαση και σας συστήνουμε να βρείτε το δικό σας και να παραγγέλνετε εκεί τα βιβλία σας γλιτώνοντας την επικοινωνία με τους courier που δεν δύνανται να καταλάβουν ότι υπάρχει περίπτωση την άγνωστη ωρα που θα επιλέξουν να έρθουν να μην είσαι σπίτι! Αλλά και από τη φρίκη του να ψάχνεις τα βιβλία των διακοπών και να χρειάζεσαι ανθρώπινη βοήθεια σε ενημερωμένο mega βιβλιοπωλείο παραμονές Αυγούστου (been there)...
Περπατώντας προς το σπίτι αργότερα, στην πυρωμένη Αθήνα σκέφτομαι πόσο αφιλόξενη έχει γίνει η πόλη το καλοκαίρι και για τους τουρίστες - είναι να δυνατόν να ευχαριστηθείς ξεναγήσεις στους αρχαιολογικούς χώρους και στις ανηφόρες των Αναφιώτικων στους 40 βαθμούς; Οι εντεινόμενες, φέτος, μυρωδιές αποχέτευσης στο ιστορικό και εμπορικό κέντρο της πόλης και όλα όσα μαρτυρούν για την κατάσταση των υποδομών και των ελεγκτικών μηχανισμών κάνουν την κατάσταση χειρότερη και το συναίσθημα που νιώθουμε καθημερινά στο λεωφορείο αποπνικτικότερο.
Το βράδυ πάλι η καλοκαιρινή Αθήνα παίρνει την εκδίκησή της επιβεβαιώνοντας όλες εκείνες τις μικρές γλυκές στιγμές που μας κάνουν να εξακολουθούμε να αγαπάμε το καλοκαίρι στην πόλη. Μυώντας σε αυτές και τους ξένους επισκέπτες που συναντάμε, φέτος περισσότερο από ποτέ άλλοτε. Στα παλιά και νέα καφενεία, στις ταράτσες και τα θερινά σινεμά με θέα στην Ακρόπολη και το Αυγουστιάτικο φεγγάρι. Στις κερκίδες του Ηρωδείου ή της Πειραιώς 260, μαζί με εκείνη τη μοναχική θεάτρια που ψάχνει παρέα για να περπατήσει ως τον ηλεκτρικό μες στη νύχτα και καταλήγουμε να σχολιάζουμε τις παραστάσεις που μόλις είδαμε. Στους πεζόδρομους της Διονυσίου Αρεοπαγίτου και στο όμορφα φυτεμένο και διαμορφωμένο κομμάτι της Βασιλίσσης 'Όλγας που έχει παραδοθεί πρόσφατα, φορώντας ακόμη εκείνη τη μπλούζα Kylie Tour που θα τους θυμίζει για καιρό, ελπίζουμε, μια βραδιά χορού και ξεγνοιασιάς στην Πλατεία Νερού. Αυτές οι στιγμές που απομένουν αν αποσυνθέσεις το αθηναϊκό καλοκαίρι…
Στιγμές και εμπειρίες που οι αρμόδιοι, βέβαια, αξίζει να τις διυλίσουν λίγο παραπάνω, έτσι ώστε να δουν τι απομένει και τι χρειάζεται για να ξαναφτιάξεις την πόλη ως εμπειρία ζωής και σύνδεσης, αλλά και ως ταξιδιωτικό προϊόν. Να επαναπροσδιορίσεις το υπάρχον, να σκεφτείς τι διάρκεια ζωής έχει, αλλά και πώς μπορείς να διαμοιράσεις τον τουρισμό σε άλλες πιο φιλικές για τον χρήστη αλλά και για την πόλη και τους κατοίκους της περιόδους, πριν φτάσεις να αναζητάς άμεση αλλαγή μοντέλου όπως σε ορισμένα νησιά ναυαρχίδες. 'Όλες εμείς, βέβαια, που αγαπάμε την πόλη, ξέρουμε πως το πιθανότερο είναι να περιμένουμε μάταια ένα τέτοιο στρατηγικό πλάνο δράσης, αλλά στο μεταξύ έχουμε αρκετά βιβλία να διαβάσουμε, άλλες σκιές και δροσιές να αναζητήσουμε, νέες αναμνήσεις να φτιάξουμε με ό,τι υλικά μας βρίσκονται στο ψυγείο... Καλό καλοκαίρι, και επισήμως!
Διαβάστε Επίσης
