Η παράδοση συνεχίζει να συγκινεί τον Δημήτρη Υφαντή

Ο Δημήτρης Υφαντής παρουσιάζει τις Παρασκευές 6 και 13 Νοεμβρίου, στο Stage 7 και το Μεταξουργείο, τη μουσική παράσταση "Στοιχειά και Στίχοι – Η φύση ως συνοδοιπόρος στην ανθρώπινη ιστορία που μεταμορφώνεται σε θρύλο και κατόπιν σε τραγούδι στην Ήπειρο".

Είναι όπως λέει μια σύγχρονη μουσική αφήγηση που συνδέει την ηπειρώτικη παράδοση με τη σημερινή μουσική σκηνή καθώς με αφετηρία τους θρύλους, τις ιστορίες και τα τραγούδια της Ηπείρου, η παράσταση αναζητά τη διαχρονική σχέση του ανθρώπου με τη φύση και τον τόπο. Η παράσταση κινείται ανάμεσα στο παραδοσιακό και το σύγχρονο, διατηρώντας στον πυρήνα της το ηπειρώτικο τραγούδι και τη δύναμη της προφορικής μουσικής παράδοσης ενώ ξεχωριστό στοιχείο της είναι η ενεργή συμμετοχή του κοινού καθώς το κινητό τηλέφωνο μετατρέπεται σε μέρος της μουσικής εμπειρίας.

Το live αυτό αποτελεί τη συνέχεια της παραγωγής "Ηπείρου μέλος και μέλλον", που παρουσιάστηκε στο Αρχαίο Θέατρο Δωδώνης, στο Ρωμαϊκό Ωδείο Πρέβεζας και στο Θέατρο Βράχων "Μελίνα Μερκούρη" στην Αθήνα, φέρνοντας την ηπειρώτικη μουσική παράδοση σε μεγάλες σκηνές και χώρους πολιτισμού.

Μίλησα με τον Δημήτρη Υφαντή και εδώ μπορείς να διαβάσεις όλα όσα αποκάλυψε μέσω της συνέντευξης αυτής στο "Αθηνόραμα".

- Ο τίτλος της παράστασης μιλά για τη φύση που μεταμορφώνεται σε θρύλο και κατόπιν σε τραγούδι. Πώς συνδέεται ο ηπειρώτικος τόπος με το συλλογικό ασυνείδητο και πώς αποτυπώνεται αυτή η διαδρομή στη μουσική σου αφήγηση;

-Νομίζω πως οι άνθρωποι παλιότερα ζούσαν πιο κοντά στη φύση και έβλεπαν τον κόσμο διαφορετικά. Ένα δέντρο, ένα ποτάμι ή το φεγγάρι μπορούσαν να γίνουν μέρος μιας ιστορίας. Αυτές οι ιστορίες πέρασαν στα τραγούδια και έφτασαν μέχρι εμάς. Αυτόν τον κόσμο θέλω να αναδείξω μέσα από την παράσταση.

-Παντρεύεις παραδοσιακά όργανα (φωνές, λαούτο, κρουστά) με πρωτότυπα μουσικά τοπία. Ποιες ήταν οι προκλήσεις στο να διατηρήσεις τον πυρήνα του ηπειρώτικου τραγουδιού ενώ του δίνεις μια σύγχρονη αισθητική;

-Η μεγαλύτερη πρόκληση είναι να προσθέσεις κάτι καινούριο χωρίς να χαθεί η ουσία του τραγουδιού. Δουλέψαμε αρκετά πάνω στον ήχο, στις λούπες και στους προγραμματισμούς, ώστε τα σύγχρονα στοιχεία να συμπληρώνουν τη μουσική και όχι να την καλύπτουν. Για μένα, το σημαντικό είναι να παραμένει ζωντανή η ψυχή του τραγουδιού.

-Ιδιαίτερο στοιχείο της παράστασης είναι η χρήση του κινητού τηλεφώνου από το κοινό ως μέρος της μουσικής εμπειρίας. Πώς σου προέκυψε αυτή η ιδέα και τι είδους σχέση θέλεις να δημιουργήσεις ανάμεσα στη σκηνή και τους θεατές;

-Σκέφτηκα ότι, έτσι κι αλλιώς, δεν απενεργοποιούμε εντελώς τα κινητά μας ούτε όταν βρισκόμαστε σε μια παράσταση. Γιατί, λοιπόν, να μην τα κάνουμε μέρος της; Σε συγκεκριμένες στιγμές, τα κινητά αναπαράγουν ήχους που συμπληρώνουν τα τραγούδια. Έτσι, το κοινό συμμετέχει ενεργά σε αυτό που συμβαίνει στη σκηνή.

-Η παράσταση αποτελεί συνέχεια της παραγωγής "Ηπείρου μέλος και μέλλον", που παρουσιάστηκε σε εμβληματικά αρχαία και ανοιχτά θέατρα. Πώς μεταφέρεται αυτή η ενέργεια στον χώρο του live σου;

-Κάθε χώρος έχει τη δική του ενέργεια και επηρεάζει διαφορετικά τη μουσική εμπειρία. Στο Stage 7, η επαφή με το κοινό είναι πιο άμεση και προσωπική. Η ιδέα παραμένει ίδια: να φέρουμε την παράδοση κοντά στον σημερινό άνθρωπο, μέσα από μια διαφορετική μουσική προσέγγιση.

-Η πρότασή σου επιλέχθηκε και στηρίχθηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά. Τι σημαίνει για εσένα αυτή η αναγνώριση στην προσπάθειά σου να ανανεώσεις τον τρόπο επικοινωνίας της παραδοσιακής μουσικής;

-Είναι σημαντικό να αναγνωρίζεται μια προσπάθεια που θέλει να φέρει την παράδοση πιο κοντά στο σήμερα. Αυτή η στήριξη μας δίνει τη δυνατότητα να συνεχίσουμε να δημιουργούμε και να δοκιμάζουμε νέους τρόπους επικοινωνίας με το κοινό, χωρίς να χάνουμε τη σχέση μας με τις μουσικές μας ρίζες.

-Σε μια εποχή ψηφιακής υπερπληροφόρησης, τι θεωρείς ότι έχει να μας πει σήμερα η προφορική μνήμη και οι παλιοί θρύλοι της Ηπείρου; Γιατί συνεχίζουν να αγγίζουν πολύ κόσμο;

-Οι παλιοί θρύλοι και τα τραγούδια κουβαλούν εμπειρίες, φόβους, χαρές και αγωνίες ανθρώπων που έζησαν πριν από εμάς. Μπορεί να αλλάζει ο τρόπος που ζούμε, αλλά τα συναισθήματα παραμένουν ίδια. Ίσως γι’ αυτό αυτές οι ιστορίες συνεχίζουν να μας αγγίζουν και να μας βοηθούν να καταλάβουμε καλύτερα τον εαυτό μας.

-Με τι συναισθήματα ή σκέψεις θα ήθελες να αποχωρήσει ο θεατής μετά το τέλος της παράστασης;

-Θα ήθελα ο θεατής να φύγει με την αίσθηση ότι τα παραδοσιακά τραγούδια μπορούν να ακουστούν με έναν διαφορετικό, πιο σύγχρονο τρόπο, χωρίς να χάνουν την αξία, την ουσία και την ψυχή τους. Γιατί η παράδοση δεν μένει πίσω! Ταξιδεύει, εξελίσσεται και συνεχίζει να μας συγκινεί.

Ακολούθησε το Αθηνόραμα στο Facebook, Tik Tok και το Instagram.