© Zissis Tsoubos
Ν' ανέβει επίπεδο είχε θέσει ως ξεκάθαρο φετινό στόχο το (ήδη επιτυχημένο) φεστιβάλ Off The Hook. Εκτός δηλαδή από τη συμπερίληψη καθιερωμένων, αλλά και ανερχόμενων εγχώριων ονομάτων, οι διοργανωτές αποφάσισαν να τραβήξουν κι έναν άσσο από το μανίκι, κατευθείαν από τη Γηραιά Αλβιώνα. Έτσι, το "θηρίο" της παγκόσμιας χιπ χοπ σκηνής που ακούει στο όνομα Skepta προσγειώθηκε στον υπαίθριο χώρο του Ολυμπιακού Σταδίου, με την πρώτη του αυτή εμφάνιση στην Ελλάδα ν' αποδεικνύεται καταιγιστική.
Ο κατά κόσμον Joseph Olaitan Adenuga Jr. βγήκε γύρω στις 11 παρά, ανάμεσα στις υπερμεγέθεις βαλίτσες και αποσκευές που απάρτιζαν το σκηνικό γύρω του. Και, με το καλησπέρα, έπιασε το πλήθος του φεστιβάλ από τον λαιμό, αφού μία από τις πιο γνωστές του επιτυχίες, το "Shutdown", μας δόνησε μέσα από δεκάδες ηχεία, πλημμυρίζοντας τις αισθήσεις. Μικρό βέβαια το κοινό για τα δεδομένα του αστέρα της ραπ, μικρότερο όμως και από τις προσδοκίες των ανθρώπων του Off The Hook, που νομίζω ότι περίμεναν μεγαλύτερη προσέλευση για ένα τέτοιο όνομα παγκόσμιας εμβέλειας.
Πάντως, όσοι βρέθηκαν στον εξωτερικό χώρο του ΟΑΚΑ δεν απογοητεύτηκαν –αντιθέτως, παραληρούσαν. Κι αυτό γιατί ο Βρετανός MC & παραγωγός έφερε στην Αθήνα ένα ηχητικό τσουνάμι, το οποίο προκάλεσε αλλεπάλληλα κύματα χορευτικού παροξυσμού στο πλήθος. Το "Cops & Robbers" κόμισε grime αισθητική, το "Gas Me Up" έριξε τους τόνους πριμοδοτώντας μια μελωδικότερη διάθεση, ενώ είχαμε την ευκαιρία να ακούσουμε κι ένα ακυκλοφόρητο κομμάτι, το οποίο αναφέρεται στους ανθρώπους που υποφέρουν σπό τον εθισμό σε ουσίες (και ίσως είχε κι ένα sample από το "Come As You Are των Nirvana, με κάθε επιφύλαξη).
Κάπου εκεί ο συνεργάτης και συνοδοιπόρος του Skepta, Suspect OTB, μας ανακοίνωσε ότι ο πρωταγωνιστής της βραδιάς είχε γενέθλια. Τραγουδήσαμε λοιπόν όλοι μαζί το "Happy Birthday", μάλλον όμως του προκαλέσαμε αμηχανία, καθώς δεν φάνηκε άνετος με την όλη περίσταση. Πάντως, αν θεωρήσετε ότι σ' εκείνο το σημείο σχηματίστηκε μια κάποια "κοιλιά" στο set, η συνέχεια αποτελεί την πλήρη διάψευση τούτου: το "That's Not Me" και το "It Ain't Safe" έφεραν το κοινό σε κατάσταση έκστασης, η οποία εκδηλώθηκε με χορευτικές κινήσεις, ιαχές ενθουσιασμού και ρυθμική κίνηση χεριών σε πλήρη μαζικό συντονισμό. Στο δε "Praise Τhe Lord", όλος αυτός ο παλμός μετατράπηκε σε υπαίθριο rave party, γεμάτο με χαμόγελα ευφορίας.
Ακούστηκαν, φυσικά, και ορισμένες πιο εσωτερικές στιγμές, όπως τα "Greaze Mode", "Energy (Stay Far Away)" και "Text Μe Back", που παρείχαν απαραίτητες ανάσες πριν από το επόμενο ηχητικό ξέσπασμα. Ένα από αυτά ήταν και το "Toxic" που έγραψε και ράπαρε με τον Playboi Carti –το οποίο κι έκανε ολόδικό του– και φυσικά το "Victory Lap": μια συνεργασία με τον Fred Again, που αποδείχθηκε πραγματικός γύρος του θριάμβου, κλείνοντας με εκκωφαντικό τρόπο τη βραδιά στον εξωτερικό χώρο του ΟΑΚΑ. Jungle beats, μπάσα που σου κλωτσούσαν το στήθος αλύπητα κι ο Skepta να εκπέμπει τόση ενέργεια, ώστε στο έκανε αδύνατο να μην τον ακολουθήσεις. Δεν είναι τυχαίο που χόρεψαν μανιωδώς ακόμα και όσοι είχαν στηθεί... στις ουρές για τις τουαλέτες, εκατοντάδες μέτρα μακριά από τη σκηνή.
Του τυφώνα Skepta, τώρα, είχε προηγηθεί ένα από τα μεγαλύτερα και πιο εμπορικά ονόματα της ντόπιας σκηνής, με ειδικό βάρος για τη νεότερη γενιά. Ο Toquel έχει γράψει και ερμηνεύσει δεκάδες (πλέον) επιτυχίες, αλλά ίσως ακόμα πιο σημαντικό από αυτό να είναι το γεγονός πως έχει χτίσει μια πολύ γερή και συμπαγή οπαδική βάση. Έτσι, οι ιστορίες του αγγίζουν όχι μόνο όσα έφηβα αγόρια "τσιμπάνε" με ιστορίες παρανομίας, κινδύνου και προδοσίας, αλλά και μια μεγάλη μερίδα του γυναικείου χιπ χοπ κοινού, που στριμάρει τα κομμάτια του και τραγουδά τους στίχους του σε κάθε live. Έτσι έγινε και στο Off The Hook, όπου οι νεαρές θαυμάστριες τον υποδέχτηκαν με στριγγλιές και αλαλαγμούς όταν εμφανίστηκε στο σανίδι, λίγα λεπτά πριν τις 21:15. Με τον σταθερό συνεργάτη του Barrice (για τους παλιότερους γνωστός ως Beyond) στα μετόπισθεν και πλαισιωμένος από εντυπωσιακά visuals στις οθόνες, ο Toquel αποδείχθηκε άξιος να γεμίσει το δύσκολο slot πριν από τον Skepta.
Το "3:15" άνοιξε από νωρίς τον ενθουσιώδη χορό των hits, δίνοντας σκυτάλη στο "Zurbaran", στο "Ilegal" –όπου ο κόσμος κουνούσε δεξιά κι αριστερά τα υψωμένα χέρια του– στο "€€€" και στο "YG", για το οποίο ο ίδιος ο Toquel δήλωσε με περηφάνεια ότι παρέδωσε το καλύτερο κουπλέ της έως τώρα καριέρας του. Αν μη τι άλλο, απέδειξε ότι έχει μάθει για τα καλά πώς να οργώνει μια σκηνή, πώς να κατακτά το κοινό και πώς να χειρίζεται τις απαιτήσεις μιας ζωντανής εμφάνισης. Μια απόδοση εξαιρετική και εκτός της στενής συναυλιακής σύμβασης, ασχέτως αν αρέσκεσαι ή όχι στη μουσική του.
Κι αν τραγούδια όπως τα "Beverly Hills", "Ανάσα", "Αεροπλάνα" και "CHATGPT" παρείχαν μια άξια συνέχεια αναγνωρίσιμων τραγουδιών, ήταν μια άλλη στιγμή που χάρισε την πιο χαρακτηριστική στιγμή της φεστιβαλικής εμφάνισής του. Πρόκειται για το "Δανεικά", στο οποίο πρόσθεσε κι έναν βαρύνοντα βιωματικό παράγοντα, εξιστορώντας μας ότι ήταν το τελευταίο τραγούδι που έβγαλε πριν την κυκλοφορία του "Business", που –όπως παραδέχθηκε– θα του άλλαζε για πάντα τη ζωή.
Σε εντελώς διαφορετικό στιχουργικό ύφος, μα με εξίσου έντονη επίδραση επί του πολυσυλλεκτικού κοινού του Off Τhe Hook, είχε προηγηθεί ο Εθισμός, ο οποίος εμφανίστηκε ενώπιόν μας (περίπου) στις 20:00. Με σαφώς πιο σκοτεινούς και εσωτερικούς στίχους, αλλά με εξίσου παθιασμένη fanbase, ο Αθηναίος ράπερ ταρακούνησε τον εξωτερικό χώρο του ΟΑΚΑ με τις southern ηχητικές του επιρροές και την πολλές φορές σκληρή θεματολογία των στίχων του, οι οποίοι πραγματεύονται την εσωτερική πάλη με τους δαίμονές του και την αταλάντευτη αγάπη του για το χιπ χοπ.
"Millenials", "Errico's Freestyle", "Δρομολόγια", "Γέννημα Θρέμα" και πολλά ακόμα ύφαναν έναν grimey μουσικό ιστό που προκάλεσε συντονισμένο head nodding, αλλά και άναμα κάμποσων φωτοβολίδων, οι οποίες συχνά-πυκνά έβαφαν τη βραδιά κόκκινη. Στο δε "4 My People" επικράτησε ο απόλυτος πανζουρλισμός, με κορμιά να κουνιούνται, κεφάλια να πηγαίνουν πάνω-κάτω, πιτσιρικάδες να χοροπηδούν και μικρά κορίτσια να χορεύουν στον ρυθμό του. Στο δε "Mojo", το πάθος με το οποίο έφτυνε τις φλογισμένες ρίμες προκάλεσε ανατριχίλες σε κάμποσους παρευρισκόμενους.
Πιο έντονη στιγμή, φυσικά, ήταν όταν ο Εθισμός ζήτησε από τους εργαζόμενους στον χώρο να χαμηλώσουν όλα τα φώτα και από τους θεατές να ανάψουν τους φακούς των κινητών τους. Το αργόσυρτο, στοιχειωτικό πιάνο του "Σινεμά Γαλαξίας" άπλωσε έπειτα ένα πέπλο μυσταγωγίας επάνω από το πλήθος, ενώ η ψυχωμένη ερμηνεία του νεαρού καλλιτέχνη επιβεβαίωσε γιατί οι ηλικιακά μικρότερες γενιές ακροατών τον θεωρούν έναν από τους σημαντικότερους εκπροσώπους αυτής της μουσικής. Μάλιστα, είναι πασιφανές ότι έχει δουλέψει πολύ πάνω στη σκηνική του παρουσία, αφού ουδεμία σχέση δεν έχει με την παλιότερη απόδοσή του: πλέον, θριαμβεύει στη διατήρηση της ενέργειας, διαθέτει καλή επαφή με το κοινό, όπως και αλληλεπίδραση. Στοιχεία που συνήθως έλειπαν από παλιότερες συναυλίες του.
Η βραδιά, βέβαια, είχε ξεκινήσει ακόμα πιο πριν, ήδη από τις πρώτες απογευματινές ώρες, όταν επί σκηνής ανέβηκαν διαδοχικά η Lunar, o Gxhan και ο Vlospa. Η επιθυμία για παρακολούθηση μεγάλη, δυστυχώς, όμως, οι επαγγελματικές υποχρεώσεις ήταν αμείλικτες αυτό το διάστημα... Και οι τρεις, ωστόσο, είναι αξιόλογες περιπτώσεις, που την ιδρώνουν τη φανέλα, ειδικά στα live. Ραντεβού στα επόμενα, λοιπόν.
https://www.instagram.com/offthehookfestival/
https://www.instagram.com/dynastyathens/
https://www.instagram.com/zuma_communications/
Διαβάστε Επίσης
