Τα Φ hill Sessions έρχονται κι εσείς ετοιμάζεστε για μία ακόμα Kubara Project βραδιά (Τετάρτη 24/6), παρέα με τη Μάρθα Φριντζήλα. Πώς τα περάσατε πέρυσι στο θέατρο "Δόρα Στράτου";
Μιχάλης (Μ.): Όνειρο ήταν! Φέτος θα είναι σίγουρα ακόμα καλύτερα. Με νέα τραγούδια και ένα πρόγραμμα τουρμπίνα.
Παντελής (Π.): Ναι, πολύ ωραία είχαμε περάσει, είχε ζέστη πολύ αλλά μας είχαν φέρει φρουτάκια πίσω και τυράκι και είχε και παγωμένα αναψυκτικά και ήμασταν σε πολύ ωραίο vibe.
Ποια ήταν η Μάρθα Φριντζήλα για σας πριν την πρώτη σας γνωριμία, το 2011 στο "Baumstrasse"; Τι σφυρηλατεί τον δεσμό σας και τι τον ανανεώνει, χαρίζοντάς του διάρκεια καθώς τα χρόνια περνούν;
Μ.: Ήταν φως για εμάς, και σημείο αναφοράς και το αντικειμενικό. Μέσα στα χρόνια προσθέτουμε γέλια, σχόλια και καθαρό χώρο να αναπτύσσουμε την αγάπη μας.
Π.: Για μένα η Μαρθα ήταν κάτι σαν την κορυφή της Φουτζιγιάμα όσο ήμουν στο λύκειο, τότε που κατανάλωνα όλα της τα τραγούδια και ό,τι συνέντευξη είχε δώσει. Με το που πάτησα τα 18 και πήγα και τη βρήκα, σταθερά με όμορφα βήματα ανοίγουμε τη σχέση μας και την πλαταίνουμε.
Αλήθεια, εκτός από το να δίνετε συναυλίες, πάτε και σε συναυλίες; Ιδανικά, δηλαδή, αν σας το επέτρεπαν οι χρόνοι, ποιους θα θέλατε να δείτε πάνω στη σκηνή απ' όσους θα εμφανιστούν αυτό το καλοκαίρι στην Αθήνα, είτε στα Φ hill Sessions, είτε σε άλλα φεστιβάλ;
Μ.: Θα πάω σίγουρα να ακούσω Σταύρο Τσαντέ, Sophie Lies & Κωστή, σίγουρα θα ψάξω να βρω να ακούσω Αργύρη Μπακιρτζή και Νεφέλη Φασούλη. Σε μουσικά φεστιβάλ γενικά δεν πάω, ακούω πιο στοχευμένα live.
Π.: Ανυπομονώ και εγώ για το λάιβ των παιδιών, ξέρω ότι ετοιμάζουν κάτι πολύ όμορφο. Είμαι μεγάλος φαν και των τριών.
Μέσω της ποίησης, έχετε στήσει κάποιες γέφυρες με το παρελθόν, οι οποίες έχουν εντυπωσιάσει όσους παρακολουθούν το ελληνικό τραγούδι. Ταυτόχρονα, όμως, είστε και παιδιά που απευθύνεστε στη γενιά σας, σε ένα σήμερα που δείχνει να στέκει κόντρα στην υπομονή και στον χρόνο που χρειάζεται η σχέση με την ποίηση και τη μουσική. Πώς τη ζείτε αυτή την αντίφαση; Και πώς την επιλύετε;
Π.: Εμένα μου αρέσουν οι αντιφάσεις, είμαι από μόνο μου πολύ αντιφατικό. Πιστεύω ότι όπου δεν υπάρχει λύση δεν υπάρχει πρόβλημα και δεν δυσκολεύομαι να βρω την ποίηση μέσα στην ταχύτητα των ημερών. Είμαι και ευπροσάρμοστο, άμα μου φέρουν λεμόνια ή θα τους τα πετάξω πίσω στη μούρη ή θα φτιάξω λεμονάδα.
Μ.: Δεν επέλεξα να στήνω γέφυρες, οι σχέση μου με την ποίηση με οδήγησε στη μουσική. Ζω πολύ ευχάριστα με την ποίηση. Γενικά με την τέχνη. Βλέπω πολύ σινεμά, πολύ θέατρο, διαβάζω αρκετά και κάνω πολύ παρέα με τα φιλαράκια μου, που είναι όλα τους άκτορς. Από επιλογή απολαμβάνω σχεδόν την κάθε μέρα μου, είμαι προνομιούχος, μόνο και μόνο που μπορώ να ζω σε ένα σπίτι που το βγάζω τσίμα-τσίμα με την κοπέλα μου. Υπάρχει τόσος πόνος και τόση αδικία στον κόσμο, ώστε έχω χρέος να είμαι χαρούμενος που ζω έτσι όπως ζω.
Προέρχεστε από την Κρήτη, τόπο με επιβλητική μουσική παράδοση, που όμως στο μυαλό πολλών από μας φαντάζει και λίγο ...στριφνός! Σας πρόσφερε ελευθερία η Κρήτη ή χρειάστηκε κάποια στιγμή να πάρετε και απόσταση, ώστε να βρείτε τη δική σας φωνή;
Μ.: Η Κρήτη δεν μου έδωσε φωνή, μου έδωσε χώρο, γεύσεις, αρώματα. Μου έδωσε και τρελό κριντζ –και ακόμα μου δίνει. Ωστόσο στην Κρήτη ζουν οι γονείς μου, που τους αγαπάω πολύ και μου λείπουν. Όπως και ο υπέροχος τρίτος αδελφός, ο Νικόλας.
Π.: Εγώ είμαι ερωτευμένο με την Κρήτη, εντελώς τοπικιστής. Στην Κρήτη ερωτεύτηκα πρώτη φορά κι ακόμα εκεί γυρνάω, όσο πιο συχνά μπορώ. Για να κολυμπάω στον νότο και να χορεύω στα πανηγύρια στο Αβδού. Και οι drag queens της Κρήτης είναι τα πιο φαν κορίτσια!
Ο Νικόλας, αλήθεια, τι μουσική ακούει; Του αρέσουν τα τραγούδια σας;
Μ.: Έχει άποψη ολόσωστη και σοβαρή για τη δουλειά μας, αλλά ακούει κυρίως ραπ.
Π.: ΛΙΩΝΩ ΜΕ ΝΙΚΟΛΑ!!!!!!!!!!
Λειτουργείτε ως δίδυμο, ενώ είστε και δίδυμα αδέρφια. Τι γίνεται, λοιπόν, στη μεταξύ σας δημιουργική τριβή; Οι πιο ενδιαφέρουσες ιδέες γεννιούνται όταν συμφωνείτε ή όταν διαφωνείτε;
Μ.: Μόνο όταν συμφωνούμε βγαίνουν ιδέες. Εμάς η συνεργασία μας προκύπτει από το παιχνίδι μας με την ποίηση. Είναι το ίδιο παιχνίδι που κάνουμε από το Γυμνάσιο. Και αυτό το παιχνίδι θέλει συμφωνία. Η τριβή θέλει φροντίδα, γι' αυτό και φεύγουν τα 50άρικα κάθε βδομάδα στους Ψ.
Π.: Έτσι είναι όπως το λέει ο μπρο, κάνουμε μουσική παρέα γιατί αγαπάμε την ποίηση.
Είστε περίπτωση που δεν έχει ενδιαφερθεί να κολακέψει το κοινό. Υπάρχει κάτι που συνειδητά προσπαθήσατε να μην γίνετε, δραστηριοποιούμενοι ως καλλιτέχνες;
Μ.: Δεν θέλω καθόλου να γίνω προβλέψιμος, δεν θέλω να μπαίνω στη λίστα στο Σποτιφάι με την ίδια άνεση που βάζει κανείς οτιδήποτε. Προτιμώ να με ακούσει κάποιος και να ξινίσει τη μούρη του, παρά να μου πει "αα, αυτό μου θυμίζει αυτό". Προτιμώ να μην σου αρέσει η δουλειά μου, παρά να σου περνάει απαρατήρητη.
Π.: Καλλιτεχνικά δεν προσπαθώ να γίνω κάτι, ούτε να μην γίνω. Θέλω να με θαυμάζουν οι φίλες μου, όπως τις θαυμάζω κι εγώ, αυτό μόνο.
Τέλος, μετά τα Φ hill Sessions δίνετε το ολόδικό σας ραντεβού με το κοινό στον Κήπο του Μεγάρου Μουσικής (Τετάρτη 15/7). Τι μας περιμένει εκεί; Θα είναι μια συναυλία που θα γυρνά γύρω από τον φρέσκο σας δίσκο "Γκόλφω";
Μ.: Έλα 15 Ιούλη στον Κήπο του Μεγάρου. Πρέπει να είσαι εκεί, θα γίνει ένα ρεζουμέ όλου του χρόνου. Και θα βρισκόμαστε στα μέσα του Καλοκαιριού, οπότε θα δώσουμε και άλλη μια γερή σπρωξιά για θάλασσες, βουνά, νησιά, χωριά, ταξίδια.
