Οι De Ambassade επιστρέφουν για να αμφισβητήσουμε ό,τι γνωρίζαμε

Οι De Ambassade δεν είναι απλώς ένα ακόμη δίδυμο που φτιάχνει darkwave-synth μουσική. Pascal Pinkert και Jippe Van Niel πειραματίζονται διαρκώς, μεταφέροντάς μας σε άγνωστους -αλλά όχι μακρινούς- κινηματογραφικά σκοτεινούς κόσμους, δίνοντάς μας κάθε φορά από κάτι καινούριο. Με αφορμή την εμφάνισή τους στο Ίλιον Plus, στις 15 Μαΐου 2026, συζητήσαμε μαζί τους και βυθιστήκαμε ακόμα παραπάνω στο σύμπαν πίσω από τη μουσική τους.

Η μουσική σας μοιάζει με soundtrack κάποιας δυστοπίας, η οποία βέβαια δεν φαίνεται να είναι μακριά από την πραγματικότητα. Από πού αντλείτε έμπνευση  για αυτό το ατμοσφαιρικό αλλά ολοζώντανο περιβάλλον; Αν κοιτάξουμε καθαρά, η γραμμή ανάμεσα στη δυστοπία και την πραγματικότητα είναι πολύ λεπτότερη από όσο οι περισσότεροι θέλουν να παραδεχτούν. Το Manrira προήλθε από συστήματα στα οποία ζούμε ήδη όλοι μας, από δομές που καθοδηγούνται αποκλειστικά από το κέρδος και την εξουσία. Με τον τρόπο αυτό δεν χρειάζεται καν να φανταστώ ένα πιο "σκοτεινό" μέλλον, αρκεί απλά να παρατηρήσω το παρόν και να δω πού μας οδηγεί ηχητικά. Έπειτα η μουσική μας είναι απλώς το καθρέφτισμα αυτού. 

Χαρακτηριστικό της δουλειάς σας είναι τα κινηματογραφικά σκοτεινά synths σας. Υπάρχει κάποια ταινία, σκηνοθέτης, κινηματογραφικό ρεύμα που αγαπάτε και έχετε στο μυαλό σας όταν δημιουργείτε; Μια σημαντική πηγή έμπνευσης είναι ολόκληρο το πρότζεκτ του HBO με τίτλο Chernobyl. Η ίδια η σειρά αλλά και η μουσική της Hildur Guðnadóttir που τη συνοδεύει άψογα είναι συγκλονιστικά. Επίσης μας αρέσει πολύ το soundtrack του Cristobal Tapia de Veer, για τη σειρά White Lotus. Η σκοτεινή ατμόσφαιρα των κομματιών, που σε ταξιδεύει σε έναν εντελώς διαφορετικό κόσμο, είναι εκπληκτική. 

Είστε μια διμελής μπάντα. Τι σημαίνει αυτό για τη συνεργασία σας στη δημιουργική διαδικασία που ακολουθείτε; Έχουμε αλλάξει τη σύστασή μας, από δύο γίναμε τρεις, και ο τρόπος που δουλεύουμε έχει αλλάξει μαζί με αυτό. Υπάρχει σίγουρα λιγότερη διαπραγμάτευση και περισσότερη αμεσότητα. Το σίγουρο είναι πως ο Jippe συμμετέχει περισσότερο στις ζωντανές εμφανίσεις παρά στην ίδια τη σύνθεση τραγουδιών. Από την αρχή, ανέλαβα κυρίως εγώ την πρωτοβουλία να φέρνω ιδέες, να τις αναπτύσσω και να τις φέρω τελικά στη σκηνή όπου μαζί με τον Jippe δίνουμε σάρκα και οστά στις ιδέες και τις επικοινωνούμε με το κοινό μας.

Τι είναι αυτό που τελικά θέλετε να μείνει στο μυαλό του ακροατή όταν σας ακούει; Είναι κάποια ιδέα, κάποιο συναίσθημα, κάποια εικόνα; Θέλουμε να κάνουμε τον ακροατή μας να γυρνάει πίσω, ξανά και ξανά, και κάθε φορά να βρίσκει κάτι διαφορετικό. Δεν προσπαθούμε πραγματικά να μεταδώσουμε κάποιο συγκεκριμένο μήνυμα. Αυτό που θέλουμε είναι να αφήσουμε χώρο στον ακροατή για να συνεχίσει να αμφισβητεί. 

Μόλις κυκλοφόρησε το νέο σας πρότζεκτ με τίτλο The Tale of Manrira, το οποίο ξεφεύγει από τα όρια της αποκλειστικά ακουστικής εμπειρίας και γίνεται μια οπτικοακουστική εμπειρία. Πώς έγινε η σύλληψη αυτής της ιδέας; Όλα ξεκινάνε και καταλήγουν στην εποχή που ζούμε—η μουσική δεν μπορεί παρά να είναι πολιτική και να βγαίνει από τα καλούπια της. Η μορφή Manrira είναι μια γυναικεία παρουσία, που σαγηνεύει και πάει κόντρα στα καθιερωμένα συστήματα. Με αυτό το αφήγημα προσπαθήσαμε να αξιοποιήσουμε την επιρροή μας μέσω του κοινού μας ώστε να φτιάξουμε έναν καθρέφτη και να να τον κρατήσουμε μπροστά στον ακροατή.  Και κάτι άλλο ήταν ότι προσωπικά, ήθελα να απελευθερωθώ από τις προσδοκίες του κόσμου για εμάς και το είδος μουσικής μας. Οι ολλανδικοί στίχοι, οι ενορχηστρώσεις, η σκηνή του αποκαλούμενου synth wave... δεν αποτελούν πλέον κάποια αληθινή δοκιμασία. Με το The Tale of  Manrira είχα ένα αληθινά προσωπικό πλαίσιο και δεν ήθελα να παρεκκλίνω από αυτό. 

Πώς νιώθετε για την επιστροφή σας στην αθηναϊκή σκηνή; Τι να περιμένουμε από αυτή την εμφάνιση; Ανυπομονούμε πολύ να γυρίσουμε στην Αθήνα! Η πόλη είναι ιδανική για την παρουσίαση του πρότζεκτ μας: είναι ένας ζωντανός συνδυασμός πλούσιας ιστορίας, συναρπαστικής αρχιτεκτονικής, πολιτισμού. Είναι η δεύτερη φορά που ερχόμαστε, και πάντα έχουμε την ίδια περιέργεια να δούμε πώς εξελίσσεται η μουσική αθηναϊκή σκηνή και πώς αλληλοεπιδρά η πόλη και οι άνθρωποί της με τη μουσική. Όσον αφορά το λάιβ μας στις 15 του Μάη, θα συμβουλεύαμε το κοινό να ξεχάσει τα χιτ μας, και να περιμένει κάτι πολύ φρέσκο. Δεν είμαστε εδώ για να επιβεβαιώσουμε αυτό που ο κόσμος ήδη νομίζει πως ξέρει για εμάς. Ο νέος δίσκος είναι κάτι πολύ διαφορετικό.