Η Ελεονόρα Μανόνα είναι καθηγήτρια μουσικής είναι καλλιτέχνης είναι μουσικός και τραγουδίστρια. Συνδυάζει πολλά μαζί και είναι ένα ενδιαφέρον πρόσωπο για εξερεύνηση.
Ο νέος δίσκος της κυκλοφόρησε πριν από λίγες μέρες και δίνει το δικό της στίγμα στο χώρο. Ο τίτλος του δίσκου της είναι "Κορίτσι εσωστρεφές". Σκέφτηκα ότι είναι μια καλή ευκαιρία να μιλήσουμε για τη δουλειά αυτή, για τον εαυτό της, για τους στόχους της, αλλά και για ότι θέλει να πετύχει στη ζωή της.
Φωτογραφίες : Λεωνίδας Τούμπανος
-Σίγουρα έχει και τις δυσκολίες, αλλά έχει και πολύ ενδιαφέρον γιατί συνδυάζει, στην ουσία όλο αυτό έχει να κάνει με τη μουσική έτσι κι αλλιώς. Δεν νιώθω ότι κάνω κάτι άσχετο. Οπότε με βοηθάει, παίρνω πολλή έμπνευση και από τα παιδιά. Προσπαθώ κι εγώ να κάνω το μάθημα πιο διαδραστικό, πρακτικό. Προσπαθώ να τα κάνω να αγαπήσουν τη μουσική. Και επειδή με βλέπουν κι εμένα ενεργή μουσικό, βλέπουν γενικώς και τι άλλο μπορείς να κάνεις μέσα τη μουσική. Δεν είναι το τυπικό μάθημα μουσικής. Προσπαθώ κι εγώ να κάνω πιο ενδιαφέρον. Σίγουρα αυτή η δυσκολία το έχει ευθύνη. Σε βλέπουν τα παιδιά σαν πρότυπο. Οπότε φέρεις μια ευθύνη και προσπαθώ όσο μπορώ πραγματικά να είμαι σωστή. Και όσο γίνεται να εμπνέω κι εγώ τα παιδιά.
-Ωραία ερώτηση. Κάτσε γιατί θα πάω χρόνια πίσω τώρα. Επαγγελματικά ξεκίνησε κάπως παράλληλα. Δηλαδή εγώ ήρθα στην Αθήνα για σπουδές και ενώ σπούδαζα ξεκίνησα με τη μουσική. Να παίζω σε μπάντες, να κάνω και μαθήματα. Οπότε ήταν κάπως παράλληλη η διδασκαλία και η μουσική σκηνή. Και η αλήθεια είναι ότι και τα δύο προχωρούσαν εκεί και εξελίχθηκαν. Και με την διδασκαλία και με τη μουσική. Όσο πέρναγε και ο καιρός, δικτυωνόμουν κι εγώ. Έκανα κάθε φορά και διαφορετικά πράγματα. Με αποτέλεσμα να μην μπορώ να διαλέξω κάτι.
-Χρονικά πως βγαίνει όλο αυτό;
-Προσπαθώ να τα έχω σε μία ισορροπία. Το ωράριο είναι συγκεκριμένο στο σχολείο και στα μαθήματα. Από το απόγευμα και μετά είναι το δημιουργικό κομμάτι, τα live, το στούντιο.
-Ωραία, κι αν έμπαινε ένα δίλημμα να διαλέξεις ένα από τα δυο τι θα επέλεγες; Πες ότι τα έβαζες σε μια ζυγαριά…
-Δύσκολο. Είναι πολύ δύσκολο. Και δεν ξέρω, είμαστε και σε μία εποχή που επίσης είναι δύσκολο να κάνεις ένα πράγμα.
-Η αλήθεια είναι ότι είμαι πολύ του δημιουργικού κομματιού. Δηλαδή, θα ήθελα πάρα πολύ να είμαι σε ένα στούντιο, σε ένα σπίτι, με ένα πιάνο και να γράφω αυτό.
-Θα επέλεγες σίγουρα την εντελώς καλή τεχνική πλευρά.
-Ναι, πιστεύω όμως ότι θα μου έλειπε πάρα πολύ όμως η διδασκαλία και η επαφή με τα παιδιά. Όλο αυτό που σε βάζει σε ένα άλλο κόσμο, σου δίνει αισιοδοξία, χαρά. Αλλά η αλήθεια είναι ότι μου λείπουν αυτές οι ώρες στο σπίτι, να έχω χρόνο, να είμαι στο πιάνο μου, χωρίς να κοιτάζω τι ώρα είναι, πότε θα φύγω κτλ. Και να μένω και να γράφω. Αυτό είναι που μου αρέσει πιο πολύ και από τα live δηλαδή.
-Όταν κάθεσαι στο σπίτι και γράφεις, ξεκινάς με κάποιο πρόγραμμα, λέγοντας θα φτιάξω ένα τραγούδι ή απλά κάθεσαι και παίζεις και φτάνεις σε ένα σημείο και λες, ωραία αυτό μου αρέσει, το κρατάω.
-Μέχρι στιγμής δεν έχει υπάρξει πρόγραμμα, δεν έχει χρειαστεί. Γιατί ό,τι κάνω, ό,τι έχω γράψει είναι για μένα. Δεν είναι ότι μου έχει δώσει κάποιος καλλιτέχνης κάτι να γράψω για αυτόν οπότε να πρέπει να το κάνω. Θα μου άρεσε κι αυτό είναι ένα challenge. Όταν βρω χρόνο θα κάθομαι στο πιάνο και αφήνω τη μουσική να με πάει. Γράφω συνήθως πρώτα τη μελωδία εκτός κι αν έχει συμβεί το αντίθετο, να μου έρθει μια ωραία ατάκα κα να πρέπει κάπως να την εντάξω, να γίνει τραγούδι. Απλά ανάλογα με το τι θα γράψω μετά που το ξανακούω σκέφτομαι αν αξίζει να το συνεχίσω, να το συμπληρώσω ή να πάω σε κάτι επόμενο. Έχω χιλιάδες ηχογραφήσεις στο κινητό να ξέρεις.
-Πόσο διαφορετική είναι η προηγούμενη καλλιτεχνική σου πλευρά, το Cinematic με το τωρινό άλμπουμ σου; Άλλαξε κάτι;
- Άλλαξα κάποια πράγματα αλλά μπορείς να με βρεις και στη νέα μου δουλειά όπως και στην προηγούμενη. Είναι σαν ένα βιβλίο. Πας στο επόμενο. Η ορχηστρική μουσική θα είναι πάντα στην καρδιά μου. Έτσι ξεκίνησα. Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Η μουσική είναι τα πάντα. Και όταν ένιωσα την ανάγκη να εκφραστώ με στίχο, άρχισα να γράφω στίχους, να γράφω τραγούδια. Οπότε με οδήγησε κάπως η κατάσταση σε αυτό, χωρίς να πω ότι δεν ξέρω να κάνω ορχηστρική. Το επόμενο, ας πούμε, μπορεί να είναι να βγάλω ένα ορχηστρικό album. Αλλά θέλω να σου πω και κάτι άλλο που είναι πολύ σημαντικό. Αυτός ο δίσκος, αυτός που βγήκε τώρα, το "Κορίτσι εσωστρεφές", που έχει 11 τραγούδια, μόνο τραγούδια, έγινε χάρη στον οργανισμό "Ερατώ", που ξεκίνησε έναν διαγωνισμό για να δίνει κάποιες χορηγίες. Οπότε καταλαβαίνεις ότι έπρεπε μέσα να είναι μόνο τραγούδια.
-Αγχώθηκα λίγο τώρα. Όταν βγήκε ο δίσκος μου έφερε μια ανακούφιση. Ξέρεις τώρα δεν μπορώ να διορθώσω κάτι. Έτσι, βγήκε, δεν έχω να δουλέψω άλλο, ούτε στίχο, τίποτα. Οπότε, περιμένω ένα feedback από τον κόσμο. Από την άλλη, θέλω να ακουστεί κιόλας. Συνεπώς κάτι πρέπει να γίνει και θα ήθελα να φτιάξω αυτό το νέο μου ήχο και να το παρουσιάσω και μέσα από κάποιες συναυλίες. Την επόμενη χρονιά, θα γίνει και κάτι πολύ ξεχωριστό για μένα. Θα είμαι με την Ελένη Ράντου στο "πάρτι της ζωής μου". Θα παίζω εκεί ακορντεόν και θα τραγουδάω. Είναι η τελευταία σεζόν σε μια φανταστική παράσταση που εγώ δεν έβρισκα να δω γιατί ήταν sold out 4 χρόνια και τώρα θα είμαι εκεί μέλος της 4 φορές την εβδομάδα.
-Κορίτσι εσωστρεφές . Γιατί αυτός ο τίτλος στο δίσκο σου; Είσαι αλήθεια κορίτσι εσωστρεφές;
-Είμαι, είμαι, είμαι. Και μ' αρέσει που είμαι, να σου πω την αλήθεια. Η εσωστρέφεια για μένα είναι ότι νιώθω πιο ωραία και πιο ασφάλεια, ας πούμε, στο προσωπικό μου χώρο. Εκεί είμαι πιο δημιουργική και γενικά νιώθω πιο άνετα. Κοινωνικός άνθρωπος είμαι. Και φίλους έχω. Και θα βγω και θα περάσω ωραία. Αλλά νιώθω πιο ασφαλής στον προσωπικό μου χώρο. Βέβαια εάν με ενοχλεί κάτι, ναι. Θα μιλήσω πλέον. Αλλά πιο παλιά δεν μίλαγα ιδιαίτερα. Και αυτός ο δίσκος είναι κάτι τέτοιο. Δηλαδή είναι μια στιγμή που αποφάσισα να τα πω. Και να τα εκφράσω. Όλα δεν τα έχω πει ακόμα. Αλλά λέω πολλά πράγματα. Έχει πολλή αλήθεια. Ο δίσκος μου έχει πολλή αγάπη. Και συναίσθημα και μυθοπλασία έχει.
-Πώς θα χαρακτήριζες τη μουσική σου; Ηλεκτρική; Μοντέρνα;
-Θεωρώ ότι είναι μια pop μουσική. Εγώ τη λέω ηλεκτρικό ήχο, ξεκάθαρα, ας πούμε, εκεί με πάει. Είναι ένα μοντέρνο άκουσμα, πολύ. Σε μια πολύ γενική έννοια είναι pop μουσική αλλά θεωρώ ότι η μουσική μου είναι dream pop. Αλλά έχει διάφορα στοιχεία μέσα στο δίσκο. Έχει και indie και indie pop αλλά και κάποια alternative.
-Πάμε τώρα στον εαυτό σου. Εκτός από καλλιτέχνης, τι άνθρωπος είσαι;
-Είμαι ζυγός. Θα προτιμούσα να πουν άλλοι για μένα τώρα εγώ τι να πω... Είμαι ένας άνθρωπος με υπομονή που με έχει βοηθήσει στο να συνεχίζω. Έχω και επιμονή γιατί είμαι πολλά χρόνια σε αυτό το χώρο. Έχω ξεκινήσει εδώ και αρκετά χρόνια. Το αγαπάω πάρα πολύ αυτό που κάνω κι όλοι μου λένε συνέχισε να το παλεύεις.. Γενικά είμαι αισιόδοξος άνθρωπος.
-Σαν άνθρωπος, από τότε που ξεκίνησες μέχρι τώρα, πιστέψεις ότι έκανες αυτά που ήθελες ή θες να κάνεις κι άλλα. Υπάρχουν απραγματοποίητα όνειρα;
-Καλά, δεν υπάρχει ποτέ stop στην τέχνη.
-Σωστό. Γιατί κάθε φορά κάνεις κάτι και μετά σκέφτεσαι κάτι άλλο.
-Έχω σκεφτεί τρεις επόμενους δίσκους με τρία διαφορετικά concept. Πάντα ψάχνουμε το επόμενο βήμα μας εννοείται.
-Οικογένεια. Παιδιά, στόχοι. Σε τι φάση είσαι; Πώς το βλέπεις το έργο αυτό, υπάρχει στο μενού σου ή όχι.
-Έχω εστιάσει στα καλλιτεχνικά. Είμαι σε αυτό. Εννοείται ότι είναι να έρθει και αξίζει να έρθει. Με χαρά.
