Η Ευρυδίκη είναι ένας άνθρωπος απλός, καθημερινός

Πριν από λίγο καιρό είχα πάει να δω τον αγαπημένο μου Χρήστο Δάντη σε ένα live του που έκανε στο Σταυρό του Νότου. Μαζί του η Ευρυδίκη. Απολαυστική. Σοβαρή. Πλήρης ως ερμηνεύτρια. Ικανή να ερμηνεύσει άψογα τα πάντα. Μου έκανε εντύπωση η σκηνική παρουσία της. Άψογη. Η Ευρυδίκη νομίζω ότι δεν χρειάζεται συστάσεις.

Έχει μια πολύ πετυχημένη πορεία και μια καριέρα που θα ζήλευαν πολλές και πολλοί. Έχει τραγουδήσει σχεδόν τα πάντα. Παραμένει προσγειωμένη, είναι ειλικρινής, παραμένει ένα πρόσωπο χαμηλών τόνων, δεν έχει έπαρση, και σίγουρα αυτά που λέει έχουν ενδιαφέρον. Αυτές τις μέρες τραγουδάει γαλλικά στο Half Note (1 με 3 Μαΐου). Ένα μουσικό ταξίδι στις γειτονιές του Παρισιού με τραγούδια και μελωδίες από τον Charles Aznavour, την Edith Piaf, τον Jacques Brel και τη Dalida μέχρι τη France Gal, τον Joe Dassin και τον George Moustaki.  Ιδανική ευκαιρία για μια κουβέντα μαζί της.

Φωτογραφίες: Λεωνίδας Τούμπανος

-Λέω να ξεκινήσουμε τη κουβέντα μας με όλο αυτό που θα παρουσιάσεις στο Half Note. Ένα γαλλικό πρόγραμμα. Τι διαφορετικό είναι αυτό, σε σχέση με τα γνωστά στάνταρντ της Ευρυδίκης;

-Είναι τελείως διαφορετικό. Είναι ένα άλλο πράγμα. Ένα άλλο πρόσωπο. Ένα αφιέρωμα στο γαλλικό τραγούδι. Κυρίως με τραγούδια όμως που είχα εγώ μέσα μου από παιδί. Τα δικά μου αγαπημένα. Αυτά που με μεγάλωσα. Πιάφ, Μπρέλ, Αζναβούρ, Ντασέν, Μουστακί, Δαλιδά. Είναι μια πλευρά κρυμμένη, ας πούμε, από τον πολύ κόσμο. Αυτοί όμως που με ακολουθούν από το ξεκίνημά μου και έρχονται σε εμφανίσεις μου, ξέρουν πολύ καλά και αυτή την πλευρά. Γιατί σε κάθε μου εμφάνιση παρουσίαζα κάποια διαφορετικά τραγούδια. Αυτά δηλαδή που αγαπούσα πάρα πολύ. Είχα πάντα ανάγκη να τα ερμηνεύσω επί σκηνής κι ας μην ήταν ένα έτσι ολοκληρωμένο αφιέρωμα. Άρα από τότε που ξεκίνησα την πορεία μου στην Ελλάδα και άρχισα να κάνω τις πρώτες συναυλίες μου πάντα είχα μικρά αποσπάσματα με τραγούδια που αγαπούσα πολύ. Αν ανατρέξει και στο YouTube και δεις αποσπάσματα από συναυλίες μου ή ακόμα και στην τηλεόραση. Θυμάμαι μία συνέντευξη με τον Γιώργο Μαρίνο, στο Τσάο αντένα. Τραγουδάω γαλλικά, τότε στη δεκαετία του ενενήντα.

-Πως ξεκίνησε η επιθυμία αυτή να βγεις και να τραγουδήσεις στα γαλλικά;

-Θέλω να σου πω ότι από παλιά ήταν κάτι που το είχα βαθιά ανάγκη και ήταν ένα όνειρό μου. Και ξεκίνησε αυτό το όνειρο να γίνεται η πραγματικότητα. Τόλμησα για πρώτη φορά να το κάνω με αφορμή μία πρόσκληση από την Αίγινα. Υπάρχει μία γαλλική κοινότητα εκεί και έκαναν ένα φεστιβάλ και μία μέρα σε αυτό το φεστιβάλ κάλεσαν κι εμένα γιατί ήξεραν ότι αγαπούσα πάρα πολύ τα γαλλικά τραγούδια. Αυτό ξεκίνησε τον Αύγουστο του 2022 στην Αίγινα. Και μετά επειδή ένιωσα τόσο όμορφα και τόσο διαφορετικά είδα ότι αυτό το πράγμα πρέπει να το συνεχίσω. Την ίδια χρονιά το παρουσίασα πρώτη φορά στο Half Note.  Δεν ήξερα τι να περιμένω γιατί στην Αίγινα ήξερα ότι υπήρχαν Γάλλοι που θα έρχονταν να παρακολουθήσουν. Έλγα στο Half Note ποιοι θα έρθουν;. Προς μεγάλη μου έκπληξη τα τρία βράδια έγιναν soldout και άρχισα να παρουσιάζω αυτό το αφιέρωμα κάθε χρόνο στο Half Note. Τώρα, 1 με 3 Μαΐου θα είναι ο πέμπτος κύκλος αυτού του αφιερώματος και ανυπομονώ.

-Είσαι σαφέστατα μια πολυσχιδής προσωπικότητα.Μια καλλιτέχνης που έχει κάνει σχεδόν τα πάντα. Τι ταυτότητα να βάλω εκεί δίπλα στο όνομά σου τελικά; Απλά τραγουδίστρια, ερμηνεύτρια, να βάλω κάτι;

-Κοίταξε αποφεύγω και δεν μου αρέσει γενικά να βάζω ταμπέλες στον εαυτό μου. Συμφωνώ μαζί σου ότι έχω κάνει πολλά από καλλιτεχνικής πλευράς. Νιώθω ότι δεν είμαι απλά μια pop τραγουδίστρια. Μπορεί οι περισσότεροι να με έχουνε στο μυαλό τους έτσι και σωστά με έχουνε έτσι στο μυαλό τους, γιατί αυτή είναι η δισκογραφία μου. Ανάλογα με ότι έχει ακούσει ο καθένας από μένα. Από  τη δισκογραφία μου, ή από τα live μου. Γενικά έχω ένα πλούσιο ρεπερτόριο. Δεν αδικώ κάποιους που έχουνε στο μυαλό τους μια εικόνα για μένα. Εγώ όμως, επειδή ξέρω τι υπάρχει μέσα μου, και τι αγαπώ να τραγουδώ, και τι μπορώ να κάνω, τι με εκφράζει  δεν μπορώ να μου βάλω ταμπέλα. Εγώ θέλω να νιώθω ελεύθερη. Άρα νιώθω ότι μπορώ να πω τα πάντα, όταν είμαι στη σκηνή, και μου αρέσει να είμαι ελεύθερη, γιατί μπορώ να πετάω σε όλες τις χώρες, σε όλες τις εποχές, και να λέω τα πάντα.

-Ποιοι είναι οι επόμενοι στόχοι που έχεις μετά από τις συναυλίες αυτές; Υπάρχει κάποιος δίσκος, κάποιο καινούριο τραγούδι, στο μενού; Κάποιες συνεργασίες;

-Πολλά καινούρια έρχονται, και καινούρια συνεργασίες, για το καλοκαίρι. Μ' αρέσει να συνεργάζομαι με καλλιτέχνες που νιώθω και ταιριάζω. Ήμασταν το χειμώνα μαζί με τον Χρήστο Δάντη, που είναι ένας από τους πιο αγαπημένους μου καλλιτέχνες ever, ή με την Τζόρτζια που είχε προηγηθεί η συνεργασία μου με τους Μπλε. Μ' αρέσει να βρίσκομαι σε σκηνές με ανθρώπους που νιώθω ότι μοιραζόμαστε και την ίδια αγάπη για το τραγούδι, αλλά και αυτήν την ενέργεια, ότι είμαστε και οι δύο απελευθερωμένοι, και μπορούμε να κάνουμε τα πάντα. Άρα, ανυπομονώ για καινούριες συνεργασίες, όπως ανυπομονώ και για καινούρια τραγούδια.

-Με τον Bob σκέφτεσαι να κάνεις κάτι μαζί;

-Ήδη ετοιμάζουμε κάποια πράγματα, μαζί με τον Bob. Θα ετοιμάσουμε λοιπόν κάποια τραγούδια μαζί. Είναι καινούρια τραγούδια αλλά και κάποιες διασκευές. Μαζί με αυτά είναι είναι και ένα τραγούδι που έχει μια ιδιαίτερη σημασία για μένα, ένα τραγούδι του Σταμάτη Μορφονιού, που έχει γραφτεί για τις γυναίκες. Και θα γίνει αυτό το τραγούδι, το soundtrack μιας καμπάνιας, που θα γίνει τρέξει σύντομα. το τραγούδι θα το τραγουδήσουμε μαζί με τη Ρίτα Αντωνοπούλου, με τη Μελίνα Ασλανίδου, τη Τζόρτζα και την Παυλίνα Βουλγαράκη. Και είναι κάτι πολύ σημαντικό και σπουδαίο, θα έλεγα, γιατί είμαστε τώρα στο στούντιο για την ηχογράφηση. Το πότε θα κυκλοφορήσει αυτό θα εξαρτηθεί και από το πότε θα είναι έτοιμη η καμπάνια, γιατί θα γίνει ένα ολόκληρο ντοκιμαντέρ και είναι πολλά πράγματα που θα γίνουν παράλληλα. Αλλά πιστεύω ότι σαν καλλιτέχνες οφείλουμε να μιλάμε για όλα αυτά, που βλέπουμε να συμβαίνουν καθημερινά και τις αδικίες, τέλος πάντων. Γιατί ο όρος γυναικοκτονία πρέπει επιτέλους να αναγνωριστεί και να χρησιμοποιηθεί.

-Αυτό που περιγράφεις είναι μια ιδιωτική πρωτοβουλία ή είναι κάτι που έχει σχέση με κρατικές υπηρεσίες ;

-Όχι, ξεκινάει ιδιωτικά. Καλώς η κακώς έτσι είναι. Ξεκινάει από κάποιες κοπέλες που είχαν αυτή την ιδέα και με τη στήριξη ενός συλλόγου γυναικών.  Θέλουμε να μεγαλώσει τέλος πάντων όλο αυτό και να φτάσει στον κόσμο. Η φωνή μας πρέπει να φτάσει εκεί που πρέπει.

-Πόσο διαφορετική είσαι μέσα στο στούντιο και πάνω στη σκηνή. Μιλάμε για δύο διαφορετικές διαδικασίες. Παραμένεις το ίδιο ζεστή και στα δύο ή κάπου μεταμορφώνεσαι περισσότερο;

-Εντάξει, το live δεν συγκρίνεται. Όταν ήμουνα μικρή, αν με ρωτούσες πριν 20 χρόνια ή πριν 30 χρόνια θα σου έλεγα ότι για μένα είναι το ίδιο. Δηλαδή και στο στούντιο μπορώ με τον ίδιο τρόπο να απελευθερωθώ, αλλά περνώντας τα χρόνια βλέπω ότι στο live κάθε φορά βγαίνει κάτι καινούριο. Μιλάνε τα τραγούδια μέσα μου με έναν διαφορετικό τρόπο. Δηλαδή στο στούντιο προσπαθώ πάντα να κάνω μία προετοιμασία πριν, μία προετοιμασία να μπορώ να μπω στο τραγούδι ώστε να βγαίνει η αλήθεια του τραγουδιού και να ακούγεται αυτό αποτυπωμένο στο CD, στο βινύλιο, στο διαδίκτυο, οπουδήποτε. Νομίζω ότι δεν έχω καταφέρει ποτέ για να αγγίξω την ψυχή μου μέσα στο στούντιο όπως στο live.

-Όλα αυτά τα χρόνια υπάρχει κάτι που δεν έχεις πετύχει και να λες σήμερα, θα ήθελα να κάνω και αυτό. Ή τα έχεις κάνει όλα σε επίπεδο, ξέρεις, στόχων, καριέρας, επιτυχιών;.

-Όχι, δεν τα έχω κάνει όλα, αυτό είναι σίγουρο. Και αυτό δεν έχει να κάνει με το μέγεθος της επιτυχίας. Δηλαδή αν έχω κάνει συναυλίες, ξέρω εγώ, σε θέατρα ή σε στάδια, όχι. Έχει να κάνει με πράγματα πιο ουσιαστικά. Αν έχω τραγουδήσει, ας πούμε, πόσα σημαντικά τραγούδια έχω πει στη ζωή μου, και σίγουρα θέλω να πω κι άλλα πράγματα. Και όσο μεγαλώνω, δεν αφορά τόσο η εμπορική επιτυχία, η εμπορική πλευρά του πράγματος, όσο το να έχω στη δισκογραφία μου σημαντικά τραγούδια αληθινά. Και αυτό προσπαθώ να κάνω, δηλαδή ψάχνω την αλήθεια μέσα στα τραγούδια μέσα από τη φωνή μου και τι είναι αυτό που είμαι εγώ ως άνθρωπος.

- Τι άνθρωπος είσαι, δηλαδή πώς χαρακτηρίζεις τον εαυτό σου Ευρυδίκη;.

-Ένας απλός, ένας άνθρωπος απλός, όπως είναι και ο τίτλος του τελευταίου μου άλμπουμ. Είμαι ένας άνθρωπος απλός καθημερινός με καλοσύνη. Και νομίζω αυτό είναι και το πιο σημαντικό, πέρα από τα τραγούδια. Είναι αυτό που με χαρακτηρίζει και που θέλω πάντα να μένει. Δηλαδή, όταν έρθει η στιγμή που θα φύγω, αυτό που θα λένε πρώτα απ' όλα για μένα, ένας άνθρωπος καλός. Και μετά όλα τα υπόλοιπα.

-Τι συμβουλή δίνεις σε κάποιον που θέλει να ξεκινήσει και να γίνει πρωταγωνιστής στο χώρο σου; Σκέψου. Είμαι εγώ που ξεκινάω και θέλω να μπω στον χώρο. Τι να κάνω; Να πάω στην reality, να σπουδάσω μουσική, να αυτοσχεδιάσω; Τι πρέπει να κάνω.

-Πρώτα απ' όλα να ακούσεις τη φωνή μέσα σου, να ακούσεις την καρδιά σου. Τι θες να κάνεις. Πρέπει να βρεις αυτό που πραγματικά σου αρέσει, αυτό που πραγματικά σου ταιριάζει, αυτό που σε εκφράζει, για να μπορείς να είσαι αληθινός. Αυτό είναι το πιο σημαντικό. Πέρα απ' το πόσο καλά, πόσο καλή φωνή έχεις ή πόσο καλά μπορεί να παίξεις κιθάρα ή πιάνο ή οτιδήποτε. Πρέπει αυτό που κάνεις να είσαι εσύ. Άρα να βρεις τη φωνή σου για να είσαι αυθεντικός. Να ακούς μουσική, πολλή μουσική, πολλά διαφορετικά είδη. Να θαυμάσεις άλλους ανθρώπους αλλά ποτέ μην μιμηθείς. Πρέπει να βρεις την ταυτότητά σου και μετά να μην ακούς κανέναν. Να ακούς μόνο την καρδιά σου. Σημαντικό. Να μην βάζεις όρια στον εαυτό σου. Να είσαι πιστός. Πιστός στα θέλω σου. Και πολύ δουλειά. Τίποτα δεν γίνεσαι χωρίς δουλειά. Αν οποιοσδήποτε νομίζει ότι θα ανεβεί σε μια σκηνή και θα ανοίξει το στόμα του και θα αρχίσει να τραγουδάει και τελείωσε, ναι, μπορεί να έχει ταλέντο. Αλλά όταν δουλεύεις, τα μαθήματα σε ολοκληρώνουν. Και πάντα πρέπει να είσαι πιο σεμνός, πιο ταπεινός, πιο γήινος. Και μπορεί να καταλήξεις σε πολλά πράγματα που δεν ξέρεις ότι έχεις.

Ακολούθησε το Αθηνόραμα στο Facebook, Tik Tok και το Instagram.