Βρισκόμαστε μάλλον σε εποχές στις οποίες το καλλιτεχνικό ρεπορτάζ αρέσκεται στις υπερβολές και στην αλόγιστη χρήση των επιθέτων, η λέξη "Μύθος" αποτυπώνει με ακρίβεια το στάτους της Μαρινέλλας στα εγχώρια μουσικά πράγματα: όχι μόνο δικαιούται να τη χαρακτηρίζουμε έτσι, αλλά είναι λογικό να το γράφουμε και με κεφαλαίο χάριν περαιτέρω έμφασης.
Αναπόσπαστο κομμάτι του μύθου φυσικά είναι η φωνή της Θεσσαλονικιάς ερμηνεύτριας. Μια φωνή θρυλική, άμεσα αναγνωρίσιμη, η οποία κατόρθωσε να θεωρείται κλασική για τα δεδομένα του ελληνικού πενταγράμμου αλλά και να αντέξει θαυμαστά στο διάβα του χρόνου. Ασφαλώς και υπήρξαν φθορές – θα ήταν ψεύτης όποιος ισχυριζόταν το αντίθετο. Όχι όμως τέτοιας εμβέλειας ώστε να θαμπώσουν το μέταλλο και την έκτασή της. Γι’ αυτό και έγινε τόσος λόγος για το "φαινόμενο Μαρινέλλα", άλλωστε: Μέχρι το φινάλε παρέμεινε μια απρόσμενα θαλερή τραγουδίστρια.
Από εκεί και πέρα, κάθε μύθος θέλει και τις ξεχωριστές του ιστορίες για να χτιστεί. Και η Μαρινέλλα διαθέτει πολλές τέτοιες. Για τον Τόλη Χάρμα που τη βάφτισε έτσι το 1956 (το πραγματικό της όνομα είναι Κυριακή Παπαδοπούλου), για τις δοξασμένες της διφωνίες με τον Στέλιο Καζαντζίδη, για τον γάμο με τον Τόλη Βοσκόπουλο, για την Αλίκη Βουγιουκλάκη που αρνήθηκε να πει το "Σταλιά Σταλιά" –με αποτέλεσμα να καταλήξει σε εκείνη, γενόμενο θεμέλιο μιας πολύ πετυχημένης σόλο καριέρας–, για τις εμφανίσεις της στη μπουάτ "Σκορπιός" από κοινού με τον Κώστα Χατζή (Μάρτιος 1976).
Ακόμα και το πολυσυζητημένο κάποτε διαζύγιο με τον Καζαντζίδη είναι κομμάτι αυτής της μυθολογίας, αφού έχει άμεση σχέση με τον καλλιτεχνικό της απογαλακτισμό από τη (βαριά, ομολογουμένως) σκιά του: με κάθε σεβασμό στις τραγουδίστριες που διέπρεψαν στη δύσκολη τέχνη του σεγόντου και του τέρτσου, η Μαρινέλλα ήταν φτιαγμένη για πρωταγωνίστρια.
Ορισμένες φορές, βέβαια, όλα αυτά τα γύρω γύρω επικάλυψαν επιλογές καριέρας που δεν στάθηκαν και οι καλύτερες δυνατές, στις οποίες εδραζόταν παλιότερα και μια "αντιπαλότητα" με τη Βίκυ Μοσχολιού, ανάμεσα στους ακολούθους των λαϊκών πραγμάτων. Ενώ δηλαδή η τελευταία έδειχνε να έχει μια σταθερά ποιοτική πορεία, η Μαρινέλλα δεν ευτύχησε πάντα σε συνεργάτες, ενώ υπήρξαν και δισκογραφικές στιγμές στις οποίες φάνηκε να εγκλωβίζεται σε ένα ελαφρό ρεπερτόριο, υπέρ το δέον γλυκερό.
Όμως, η καταπληκτική της φωνή την έβγαζε πάντα ασπροπρόσωπη. Το παλιό κλισέ που θέλει έναν μεγάλο ερμηνευτή να σαγηνεύει ακόμα και τραγουδώντας τον τηλεφωνικό κατάλογο ίσχυε πλήρως στην περίπτωσή της.
Άλλωστε, τα ωραία τραγούδια, αν και πράγματι μπορούσαν να είναι περισσότερα, δεν τα λες και λίγα. Και θα λάμπουν για πάντα στα χείλη όλων.
*το άρθρο είχε δημοσιευτεί για πρώτη φορά τον Αύγουστο του 2022, με αφορμή την εμφάνιση της Μαρινέλλας στο Ηρώδειο.
Διαβάστε Επίσης
