Μπορεί να λες "πάω Μήλο για τις παραλίες", αλλά αν βρέθηκες φέτος στα Μανδράκια τον Ιούλιο, μάλλον κατάλαβες ότι αυτός ο μικρός ψαράδικος οικισμός που έχει κατακτήσει το Instagram, έχει βαλθεί να μας ξεσηκώσει. Και καλά κάνει. Τα φωτογενή Μανδράκια, με το φως να αντανακλά στη θάλασσα και τα πολύχρωμα σύρματα να στέκονται σαν φυσικά σκηνικά, έγιναν το ιδανικό φόντο για το φετινό Mandrakia Artis. Μια γιορτή που ταξίδεψε μέσα σε τρεις ημέρες, γεμάτες ρυθμό, εικόνα και τέχνη.
Η έναρξη, με την Πέννυ Μπαλτατζή, την Ξένια Γαργάλη και τους μουσικούς τους μετέτρεψε την ακτή σε ένα αυτοσχέδιο καλοκαιρινό dancefloor, πάνω στο κύμα. Σε μια σκηνή που στήθηκε κυριολεκτικά δίπλα στη θάλασσα - ανάμεσα σε βάρκες και καΐκια- όλοι χορεύαμε στις "ταράτσες" των συρμάτων και στις προβλήτες, με αλάτι στα μαλλιά και χαμόγελο στα χείλη. Το "Εξωτικό Χαρμάνι” πήρε άλλη διάσταση όταν το τραγουδούσαμε όλοι μαζί σε αυτό το μαγικό σκηνικό όσο ήχοι swing, jazz και retro ελληνικό χρώμα έπλεκαν μια ατμόσφαιρα ζωντανή και συμμετοχική.
Το επόμενο πρωινό, στα Σύρματα, η καλλιτεχνική φαντασία πήρε μορφή μέσα από τα παιδικά χέρια. Σε ένα εικαστικό εργαστήριο με θέμα την ανακύκλωση και τη δημιουργική επανάχρηση, οι μικροί μας φίλοι συνδύασαν φαντασία, περιβαλλοντική συνείδηση και τέχνη. Με την καθοδήγηση της παιδαγωγού Ελπίδας Μουντσάκη, τα παιδιά γνώρισαν τις βασικές αρχές βιωσιμότητας και δημιούργησαν τα δικά τους έργα τέχνης από φυσικά και ανακυκλωμένα υλικά. Μπουκάλια, ξύλα, καπάκια, και διάφορα -θεωρητικά- άχρηστα αντικείμενα μεταμορφώθηκαν σε δημιουργίες που τις παρουσίασαν στο τέλος και μοιράστηκαν την έμπνευση πίσω από αυτές. Το ίδιο βράδυ, η μικρή προβλήτα μεταμορφώθηκε σε κινηματογραφική αίθουσα. Κάτω από τον έναστρο ουρανό, μικροί και μεγάλοι παρακολούθησαν την ταινία "Τα Μυαλά που Κουβαλάς 2”. Πριν ξεκινήσει, προβλήθηκε ένα μικρού μήκους animation από τα παιδιά του εργαστηρίου που συντόνισε το Animasyros τον Ιούνιο, μια χειρονομία αυθεντική και συγκινητική.
Και φτάνουμε στην Κυριακή όπου κορυφώθηκε θεατρικά με το "Lemon", τη θεατρική παράσταση σε καλλιτεχνική διεύθυνση και σκηνική προσαρμογή του Μελαχρινού Βελέντζα που αφηγείται την ιστορία του πιανίστα 1900, που γεννήθηκε πάνω σε ένα καράβι και δεν πάτησε ποτέ το πόδι του στη στεριά. Μία ανεξάρτητη παραγωγή, πότε στη στεριά πότε στη θάλασσα, σε διαφορετικούς τρόπους θέασης και αφήγησης, αγκυροβόλησε στην πλέον ταιριαστή τοποθεσία όπου ανάμεσα στη θάλασσα, τα καίκια και τα σύρματα ανθρωποι από διαφορετικά σημεία ενώθηκαν σε ένα κοινό βίωμα, μέσα σε ένα τοπίο που έμοιαζε ήδη θεατρικό.
Φωτίζοντας τις καλοκαιρινές νύχτες τα Mandrakia Artis 2025 αγκάλιασαν την τέχνη όπως μόνο ένας τόπος που πάλλεται από ενέργεια μπορεί να το κάνει και όσοι βρεθήκαμε εκεί, πήραμε κάτι μαζί μας: μια εικόνα, μια μελωδία που συνεχίζει να παίζει ακόμα και τώρα, παρότι είμαστε μακριά από τα τυρκουάζ νερά και τα πολύχρωμα σύρματα. Να σημειωθεί ότι το ταξίδι του Φεστιβάλ Mandrakia Artis όμως δεν τελειώνει εδώ… Ανανεώνει το ραντεβού του για του χρόνου το καλοκαίρι με πολλή μουσική, δημιουργία και νέες εμπειρίες δίπλα στη θάλασσα!
Περισσότερες πληροφορίες: www.syllogosmandrakia.gr
Photo Credit: Zoe Athanasaki
