Κωστής Μαραβέγιας | «Μου αρέσουν οι κούμπιες, τα μπολερό και το τάνγκο»

Για πρώτη φορά «Παρά θίν’ αλός», ό,τι πιο κοντινό στην έννοια του beach party μέσα σε μια καλοκαιρινή Αθήνα, ο Κωστής μας μίλησε για την τρίωρη γιορτή που ετοιμάζει στην Πλατεία Νερού (16/6).

Πώς ξεκινάει κάποιος μια συνέντευξη με τον Κωστή Μαραβέγια;
Θα ήθελα να ξεκινήσουμε με κάτι θετικό. Είναι η συναυλία που θα δώσω στην Πλατεία Νερού. Είναι η αντάμωσή μου με τον κόσμο. Το καλοκαιρινό μου ξεκίνημα από την Αθήνα αλλά και το ξεκίνημα του ίδιου του καλοκαιριού. Είναι ένα μέρος όπου έχω δει πάρα πολύ ωραίες συναυλίες και δεν έχω παίξει ποτέ μέχρι τώρα.

Έτσι κι αλλιώς, σε κόβω για καλοκαιρινό τύπο...
Ο χειμώνας για μένα είναι πιο εσωστρεφής. Είναι η περίοδος που συνήθως γράφω και είμαι πιο δημιουργικός. Το καλοκαίρι είμαι ανοιχτός κι έξω. Επικοινωνώ, όχι μόνο σε συναυλιακό αλλά και σε προσωπικό ή φιλικό επίπεδο. Έχω ανάγκη να είμαι με κόσμο, να φιλοσοφούμε ή να λέμε χαζομάρες. Μου αρέσει πολύ η καλοκαιρινή περιήγηση, και η αστική, και η εκτός πόλης. Και πάντα βρίσκω ευκαιρία για να ταξιδεύω, αφού έχουμε και πολλές συναυλίες...

Με τι μέσα ταξιδεύετε συνήθως; Με όλα τα μέσα. Όπως μπορείς να φανταστείς. Μπορεί να φτάσουμε με καράβι ή να φύγουμε με καράβι για να προλάβουμε το επόμενο live, να νοικιάσουμε βανάκι και να γυρίσουμε οδικώς! Το πιο ξεκούραστο είναι το αεροπλάνο, το πιο διασκεδαστικό είναι το βανάκι, διότι είναι όλη η παρέα μαζί, υπάρχει μια παιδικότητα, γίνονται πλάκες... Ο ηχολήπτης μας είναι ο καλύτερος της παρέας, γιατί έχει το πιο ευρηματικό χιούμορ και τον πιο πνευματώδη χαρακτήρα – ο Σωτήρης Παπάκος είναι άξιος αναφοράς!

Έχετε μαγνητοσκοπήσει ποτέ τα ανάλογα στιγμιότυπα μιας ­τέτοιας τουρνέ;
Αν είχαμε την όρεξη και την έμπνευση να καθίσουμε να κάνουμε κάτι­ τέτοιο –να καταγράψουμε δηλαδή τι γίνεται σε μια περιοδεία–, νομίζω πως θα έβγαινε μια πολύ λαχταριστή κωμωδία. Δραματουργικά προκύπτουν πολύ ενδιαφέροντα πράγματα κι εγώ είμαι λάτρης των ταινιών περιήγησης, των road movies!
Πώς προέκυψε αυτή η αγάπη;
Ίσως επειδή ο πατέρας μου είχε νταλίκες! Έχω ταξιδέψει με τις νταλίκες του πατέρα μου στην Ιταλία. Έχει πολύ δρόμο γενικά η ζωή μου...

Και αρκετή Ιταλία από ό,τι ξέρω...
Ναι, με την κουλτούρα, το φαγητό­, την αρχιτεκτονική, τις πόλεις αλλά και την εξοχή της. Και με τη μουσική της, φυσικά, από την εποχή του Ροσίνι, του Πουτσίνι και του Βέρντι... Και η σχολή Σαν Ρέμο και το ποπ ιταλικό τραγούδι έχουν επηρεαστεί πάρα πολύ από την όπερα, η οποία έχει επηρεάσει επίσης τη δική μας επτανησιακή σχολή – κι εμένα που είμαι Κεφαλλονίτης.

Ποιες είναι οι μουσικές σου επιρροές;
Η πολυρρυθμία – της Ελλάδας ή της Λατινικής Αμερικής: οι κούμπιες, τα μπολερό και το τάνγκο. Μου αρέσει επίσης το βαλς. Από συνθέτες, στην κορυφή βρίσκεται ο Σαββόπουλος. Και ο Μάνος Χατζιδάκις, τον οποίο θεωρώ κλασικό συνθέτη.

Τι άλλο αγαπάς πολύ εκτός από τη μουσική;
Το σινεμά, τα ταξίδια, τις παρέες, τους φίλους μου... Μου αρέσει να φιλοσοφώ με φίλους μου που είναι επαγγελματικά καταρτισμένοι σε αυτό – εγώ είμαι ερασιτέχνης καθώς είμαι της θετικής επιστημονικής κατεύθυνσης.

Δεν σε κυνηγάει ο χρόνος;
Προσπαθώ να μη με κυνηγάει ποτέ ο χρόνος! Γενικά δεν είμαι εργασιομανής, δεν κάνω πολλές πρόβες, δεν κάνω πολλή λάντζα! Περισσότερο είμαι περιηγητής που θαυμάζει και αποτυπώνει. Δουλεύω πιο πολύ φωτογραφικά. Θέλω η ζωή μου να είναι μέσα στη δουλειά μου. Δεν θέλω η δουλειά μου να είναι έξω από τη ζωή μου.

Εκτός από μουσικός, λειτουργείς ενίοτε και ως stand up comedian στη σκηνή;
Ναι, πολλές φορές! Μου αρέσει ο κόσμος να είναι χαρούμενος και να νιώθει ωραία, ακόμη και όταν συγκινείται. Συχνά αυτοσχεδιάζω με αστεία, ακόμη και αν κάποιες φορές είναι αποτυχημένα και κρύα. Μπορεί­ να έχω μέσα μου έναν stand up comedian που δεν έχει εκδηλωθεί πλήρως...

Πώς τελειώνει κάποιος μια συνέντευξη με τον Κωστή Μαραβέγια;
Με το καλοκαίρι! Όταν η συνέντευξη γίνεται το καλοκαίρι και σου απαντάω βλέποντας αυτό το εκπληκτικό ηλιοβασίλεμα στην Ύδρα. Το καλοκαίρι: η καρδιά μας, η χαρά μας, η ζωή μας...