Γιατί μας αρέσει να ακούμε Αλκίνοο Ιωαννίδη

Το «Gazarte» ανοίγει τη φετινή σεζόν με ένα από τα πιο επιτυχημένα προγράμματα των τελευταίων χρόνων. Με τον Αλκίνοο Ιωαννίδη και την παρέα του, που πάντα μας δίνουν λόγους να τους απολαμβάνουμε.

Eίναι τρία χρόνια από τότε που κυκλοφόρησε ο Αλκίνοος τη «Μικρή βαλίτσα». όμως εγώ την ακούω πάντα σαν έναν ολοκαίνουργιο δίσκο. Είναι τρία χρόνια που έχει ξεκινήσει την αντίστοιχη σειρά συναυλιών με την εκπληκτική string orchestra (Πάππος, Καλούδης, Σιώτας, Τσεκούρας). όμως εγώ κάθε φορά­ (έξι ή επτά μέχρι τώρα!) που τους ακούω νιώθω σαν να βγάζουν κάτι νέο μέσα από ένα λίγο πολύ διαμορφωμένο πρόγραμμα. Με αυτήν την μπάντα και τις μουσικές τους συνεχίζουν τώρα στο «Gazarte» για τέσσερις Παρασκευές (20, 27/10, 3, 10/11), ανοίγοντας ουσιαστικά τα δρώμενα για τη νέα σεζόν στο καλλιτεχνικό αυτό στέκι.

Τόσο ο δίσκος όσο και το γκρουπ είναι κομβικά σημεία στην πορεία του Αλκίνοου Ιωαννίδη, καθώς μέσω αυτών επιτυγχάνει μια τέλεια επικοινωνία και διάδραση με τους μουσικούς και τους ακροατές (στα live ή κατ’ ιδίαν). Οι ποιότητες είναι προφανείς και τις βλέπεις να εξελίσσονται – στο «Γυάλινο», στο «Κύτταρο», στους Βράχους, στο Βεάκειο, στην Τεχνόπολη κ.ο.κ. Το πρόγραμμα μπορεί να δίνει αίσθηση «μουσικής δωματίου» (λόγω των εγχόρδων!), όμως οι εντάσεις που βγάζει είναι σε επίπεδο rock αρένας. με την πραγματική ευαισθησία να είναι το καλύτερο μέσο ανάγνωσης των ποιοτήτων κάθε τραγουδιού.

Από τότε που πρωτογνώρισα τον Αλκίνοο Ιωαννίδη –όταν τραγουδούσε το 1995 με την Ελευθερία Αρβανιτάκη και τον Γιάννη Κότσιρα– είδα σε αυτόν το κάτι παραπάνω! Με τίποτα δεν εννοούσα να δεχτώ πως είχα μπροστά μου έναν καλό νέο performer που τραγουδούσε ωραία και γρατζουνούσε μια κιθάρα. Αν και το ρεπερτόριό του τότε ήταν τα όμορφα τραγούδια που του είχε γράψει ο Νίκος Ζούδιαρης, ενδόμυχα ήξερα πως ο Αλκίνοος είναι τραγουδοποιός –ένας από τους καλύτερους όπως αποδείχτηκε– και μουσικός με την πλήρη έννοια του όρου – και αυτό το απέδειξαν οι παρέες, τα ψαξίματα, οι σπουδές και, κυρίως, οι μουσικές του.

Ένα ρεπερτόριο γεμάτο σημαντικά και πολυσήμαντα τραγούδια που προκύπτουν ως απόσταγμα μέσα από πέντε-έξι προσωπικά άλμπουμ, το καθένα εκ των οποίων ξεχωρίζει στη δισκογραφία μας. Μια σειρά από τραγούδια που έχουν αγαπηθεί από το κοινό σε τέτοιο βαθμό, που η υπόστασή τους έχει πια κλασικοποιηθεί. Ένα κοινό που φαίνεται κάθε φορά να μπαίνει όλο και πιο μέσα­ σε αυτό το οποίο του προσφέρεται – και να το προσφέρει με τη σειρά του πίσω στους καλλιτέχνες. Και οι καλλιτέχνες: μια παρέα μουσικών από τους πιο σπουδαίους, που μπορείς να μιλάς μαζί τους για τον Θόδωρο Κουρεντζή ή τον free jazz μπασίστα Henry Grimes ή να ακούς τον Γιώργο Καλούδη να σου λέει για τις σουίτες για τσέλο του Μπαχ που διασκεύασε για κρητική λύρα. Πραγματική απόλαυση – on stage και backstage.