Τάσος Βρεττός©
Υπάρχει μια πολιτεία στην άκρη της πόλης, παλιά όμως τόσο σύγχρονη, φτιαγμένη ολόκληρη από ντενεκέδες. Φυσικά δεν είναι άλλη από τη θρυλική "Ντενεκεδούπολη" της Ευγενίας Φακίνου, που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά τη δεκαετία του 1970. Πενήντα χρόνια μετά, η ομάδα Μικρός Νότος αποδεικνύει ότι παραμένει πολύχρωμη, επίκαιρη και γεμάτη ρυθμό μέσα από την διαδραστική παράσταση για παιδιά "Ντενεκεδούπολη ξανά! Το μεγάλο ταξίδι του Μελένιου", η οποία συνεχίζεται με επιτυχία για δεύτερη χρονιά στο 'Ίδρυμα "Μιχάλης Κακογιάννης".

Το έργο που δημιούργησε ο Μικρός Νότος, επενδεδυμένο με τη μουσική του Γιάννη Μαρκόπουλου, κατέκτησε υποψηφιότητα για το βραβείο καλύτερης παράστασης για παιδιά από την 'Ένωση Κριτικών Θεάτρου και Παραστατικών Τεχνών. Βασισμένη στις αρχές του εκπαιδευτικού δράματος, η αγαπημένη ομάδα θεάτρου για παιδιά ζωντανεύει την αλληγορία προς την ενηλικίωση, που συνδυάζει διάδραση και ζωντανή μουσική, ενώ μιλά για πολύ σημαντικές έννοιες όπως είναι τα δικαιώματα του παιδιού, η προσωπική και συλλογική εξέλιξη, η μετανάστευση, η ελευθερία, η δικαιοσύνη, η καταπίεση του μεγάλου προς τον μικρό και η γενναιότητα. Τη θεατρική διασκευή υπογράφουν οι Φλώρα Σπύρου και η σκηνοθέτις Χρύσα Διαμαντοπούλου. Παίζουν οι ηθοποιοί Νίκος Αξιώτης, Έλσα Λουμπαρδιά και Λίνα Μουμτζή.

Η σκηνοθέτις Χρύσα Διαμαντοπούλου μας είπε: "Είναι τόσο ελπιδοφόρο! Παιδιά 3, 5, 8 ετών, συμμετέχοντας με την καρδιά τους, παρακολουθούν με κομμένη την ανάσα, συγκινούνται από την πορεία του μικρού Μελένιου, που γνωρίζει τον Σαρδέλα, τη Μηλίτσα, τον Βουτυρένιο, σ’ ένα ταξίδι χωρίς οθόνες, χωρίς κουμπιά, χωρίς διαδίκτυο, χωρίς αλλαγές σκηνικών και κοστουμιών βουτούν μέσα στην ιστορία. Ένα θεατρικό κείμενο μεστό, συγκινητικό και αστείο, μιλάει σε μικρούς και μεγάλους με την ίδια δύναμη. Η φαντασία σε πλήρη ανάπτυξη!".

'Όσο για το πώς γνώρισε η ίδια τη σειρά "Ντενεκεδούπολη": "Η πρώτη συνάντησή μου με την Ντενεκεδούπολη ήταν πριν από 45 χρόνια! Είναι η πρώτη μνήμη που έχω, η πρώτη ιστορία που θυμάμαι να μου διαβάζει ο μπαμπάς μου. Είναι από τις πρώτες παραστάσεις που παρακολούθησα, αν όχι η πρώτη. Τους ήρωες και τα τραγούδια της τα ξέρω απ’ έξω και ανακατωτά! Είναι γραμμένα στο DNA μου αλλά και στο DNA όλης της γενιάς μου, της γενιάς της Μεταπολίτευσης. Νομίζω με τη "Ντενεκεδούπολη" ένιωσα ότι όταν μεγαλώσω θέλω κι εγώ να αφηγούμαι τόσο ωραίες και μαγικές ιστορίες".
Η "Ντενεκεδούπολη" παρουσιάστηκε για πρώτη φορά λίγο μετά την πτώση της Χούντας. Η πρώτη παράσταση έγινε το 1979 από το αντικειμενοθέατρο της Ευγενίας Φακίνου. Συνολικά γράφτηκαν πέντε έργα ("Ντενεκεδούπολη”, "Στο Κουρδιστάν”, "Ξύπνα Ντενεκεδούπολη”, "Το μεγάλο ταξίδι του Μελένιου”, "Ο κύριος Ουλτραμέρ”). Η τελευταία τους παράσταση ήταν το 1982. Στα χρόνια που μεσολάβησαν υπήρξαν μόνο τρεις επαγγελματικές θεατρικές διασκευές (Θεατρικό Εργαστήρι Θεσ/νίκης, Θεσσαλικό Θέατρο, ΚΘΒΕ) και αναρίθμητες παρουσιάσεις σε πόλεις, χωριά και γειτονιές, από δασκάλους, νηπιαγωγούς, ερασιτεχνικές ομάδες πολιτιστικών και φοιτητικών συλλόγων.
Ο Γιώργος Ανδριώτης δημιούργησε τα ηχητικά τοπία της παράστασης, το διαδραστικό μέρος σχεδίασε η Φλώρα Σπύρου, τα κοστούμια είναι της Ανδρονίκη Αβδελιώτη, την κίνηση επιμελείται η Έλενα Γεροδήμου και τους φωτισμούς ο Αποστόλης Τσατσάκος. Τις κούκλες και τα εικαστικά του σκηνικού κατασκεύασε ο Γιώργος Κόφτης, σε επιμέλεια της Βάσως Γιαρένη.
Περισσότερες πληροφορίες
Ντενεκεδούπολη ξανά! Το μεγάλο ταξίδι του Μελένιου
Η θρυλική «Ντενεκεδούπολη» επιστρέφει μέσα από μια διαδραστική παράσταση με ζωντανή μουσική. Βασισμένη στις αρχές του εκπαιδευτικού δράματος, η ομάδα ζωντανεύει την αλληγορία προς την ενηλικίωση με κεντρικό ήρωα τον Μελένιο, που παρέα με τον Σαρδέλα, τη Μηλίτσα, τον Βουτυρένιο κι άλλους ήρωες, μάς μιλούν για έννοιες όπως τα δικαιώματα του παιδιού, η προσωπική και συλλογική εξέλιξη, η μετανάστευση, η ελευθερία κ.ά. Ο ήρωάς μας, ένας σύγχρονος Οδυσσέας, διψώντας για γνώση και αληθινή ζωή αφήνει πίσω του μία ανούσια καθημερινότητα και ρίχνεται με θάρρος, πείσμα, γενναιότητα και ανοιχτή καρδιά στην περιπέτεια αναζητώντας έναν κόσμο ελεύθερο, δίκαιο, με αξίες που μοιάζουν να έχουν χαθεί.
