Η φράση "έχουμε ακόμα πολύ δρόμο μπροστά μας" έχει ειπωθεί επανειλημμένα για τα ζητήματα που αντιμετωπίζουμε σήμερα ως ελληνική κοινωνία. Αν και αδιαμφισβήτητα, η πρόσφατη απόφαση του Υπουργού Επικρατείας να ψηφιστεί το νομοσχέδιο "Ισότητα στον πολιτικό γάμο, τροποποίηση του Αστικού Κώδικα και άλλες διατάξεις", που εξασφαλίζει περισσότερα δικαιώματα για τα ομόφυλα ζευγάρια, είναι ένα βήμα μπροστά, δεν γίνεται να αγνοήσουμε τους αποκλεισμούς που ακολουθούν.
"Πρέπει να έχουμε υπόψη ότι η λεκτική αποτύπωση των δικαιωμάτων μέσα στη συγκεκριμένη νομοθετική πρωτοβουλία εμφανίζει ελλείψεις"
Τις προβληματικές του νομοσχεδίου, αλλά και των σχετικών απόψεων από την εκκλησία, τα βουλευτικά κόμματα και άλλα πρόσωπα της δημοσιότητας, συζήτησε ο μη κερδοσκοπικός οργανισμός Οικογένειες Ουράνιο Τόξο σε συνέντευξη τύπου που πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 30 Ιανουαρίου στο Galaxy Studio. Εδώ και μια δεκαετία, ο οργανισμός στηρίζει και απευθύνεται σε ΛΟΑΤΚΙΑ+ γονείς και άτομα που επιθυμούν να γίνουν γονείς ή υπερασπίζονται το δικαίωμά τους στη γονεϊκότητα. Το ψήφισμα του νομοσχεδίου αναμένεται στα μέσα Φεβρουαρίου και, παρόλο που θα είναι μια μικρή νίκη για τα κουίρ άτομα, στην πραγματικότητα εξασφαλίζει, ποσοτικά και ποιοτικά, λιγότερα δικαιώματα για τα ΛΟΑΤΚΙΑ+ άτομα σε σύγκριση με τα ετερόφυλα. Το επιβεβαίωσε και η Κατερίνα Τρίμμη, δικηγόρος και μέλος της οργάνωσης στην Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου: "Σίγουρα θα ζήσουμε ιστορικές μέρες όταν έρθει το νομοσχέδιο στη Βουλή, αλλά ο νομικός του μέλλοντος και σίγουρα ο νομικός του παρόντος θα υποστηρίξει ότι θα μπορούσε να γίνει πιο συμπεριληπτική δουλειά. Πρέπει να έχουμε υπόψη ότι η λεκτική αποτύπωση των δικαιωμάτων μέσα στη συγκεκριμένη νομοθετική πρωτοβουλία εμφανίζει ελλείψεις".
Πράγμα που σημαίνει ότι το εύρος δικαιώματος που η κυβέρνηση θέλει να εξασφαλίσει, είναι σαφώς περιορισμένο. Υπάρχει η δυνατότητα τέλεσης γάμου, όμως, σε ό,τι αφορά τα παιδιά, λείπει ένα βασικό τεκμήριο γονεϊκότητας: τα παιδιά που γεννιούνται μέσα σ’ ένα γάμο, δεν θεωρούνται παιδιά και των δύο γονέων. Μπορεί να σας φαίνεται αυτονόητο, αλλά για την γκέι κοινότητα είναι ένα δικαίωμα που ακόμα δεν έχει διεκδικηθεί. Η Τρίμμη πολύ σωστά ανέφερε ότι "όταν ο νομοθέτης αναλαμβάνει να νομοθετήσει εκ νέου γύρω από τον γάμο, πρέπει να έχει την υπευθυνότητα να μην αφήνει κενά. Όταν υπάρχουν κενά, υπάρχει και ο φόβος της παρερμηνείας". Η νομοθεσία του Υπουργείου Επικρατείας είναι διαχειριστική, αλλά πρακτικά ανεφάρμοστη γιατί προϋποθέτει αμέτρητες διαδικασίες.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν η περίπτωση της Άννας και της Νάνσυ, που ακούσαμε κατά τη διάρκεια της συνέντευξης τύπου: λόγω επιπλοκών κατά τη διάρκεια του τοκετού, η Νάνσυ αναγκάστηκε να νοσηλευτεί. Μεγαλύτερα προβλήματα προέκυψαν όταν η Άννα ζήτησε να πάρει σπίτι τη νεογέννητη κόρη τους, καθώς δεν χρειαζόταν να παραμείνει στο νοσοκομείο. Λίγο πριν τη γέννηση του παιδιού, οι γονείς είχαν υπογράψει ένα νέο σύμφωνο διαβίωσης (έχοντας προηγουμένως υπογράψει σύμφωνο διαζυγίου προκειμένου η Νάνσυ, ως μονογονέας, να μπορέσει να προβεί σε διαδικασίες για την αγορά σπέρματος). Το νέο σύμφωνο τελικά ήταν η καλύτερη απόφαση που πήραν, ανέφερε η Άννα, γιατί της επέτρεψε να κρατήσει την κόρη της. Βέβαια, ήταν υποχρεωτικό να υπογράψει και ένας από τους γονείς της θετής μητέρας για να της επιτρέψουν να πάρει το παιδί της. Παρόμοια προβλήματα έχουν αντιμετωπίσει κι άλλοι ΛΟΑΤΚΙΑ+ γονείς, όπως μας επιβεβαίωσαν και τα μέλη των Οικογενειών Ουράνιου Τόξου.
"Λέμε ότι η Ελλάδα έχει πρόβλημα υπογεννητικότητας και είναι χώρα γερόντων, αλλά αυτό δεν θα αλλάξει εάν δεν έχουμε ένα κράτος πρόνοιας που θα στέκεται δίπλα σε όλες τις οικογένειες και να τις στηρίζει" τόνισε η Πρόεδρος των Οικογενειών Ουράνιου Τόξου, Στέλλα Μπελιά. "Στην Ελλάδα, για όλα φαίνεται πως φταίει η ΛΟΑΤΚΙΑ+ κοινότητα. Μας έχουν ταυτίσει με παιδεραστές, κτηνοβάτες, ακόμα μας δείχνουν με το δάχτυλο και μας χαρακτηρίζουν "ανώμαλους”. Αυτό που επιφανειακά μοιάζει να λύνει όλα μας τα προβλήματα, ουσιαστικά θα αναπαράγει πάλι πολύ σημαντικά εμπόδια που θα πέσουν πάνω μας, όπως εκείνα που προέκυψαν μετά το νομοσχέδιο για το σύμφωνο συμβίωσης ΛΟΑΤΚΙΑ+ ατόμων".
"Η καταδικαστική απόρριψη γονέων πηγάζει κυρίως από προσωπικές (και συχνά θρησκευτικές) απόψεις που δεν έχουν εμπειρική ή επιστημονική υπόσταση"
Ένα από αυτά θα είναι ο αποκλεισμός των ομόφυλων ζευγαριών ανδρών από το να γίνουν γονείς, με μοναδική εξαίρεση ορισμένες διαδικασίες υιοθεσίας. Ο Υπουργός Επικρατείας Άκης Σκέρτσος είχε δηλώσει: "δεν επεκτείνουμε το δικαίωμα της ιατρικώς υποβοηθούμενης αναπαραγωγής και την παρένθετη μητρότητα στα ζευγάρια ανδρών". Η βαθιά ριζωμένη πατριαρχία και ο εκθειασμός της πυρηνικής οικογένειας (παρά την προφανή προβληματική που αυτή εμφανίζει), εξακολουθούν να δημιουργούν εμπόδια για τα ΛΟΑΤΚΙΑ+ άτομα στην Ελλάδα, και, εν τέλει, το νομοσχέδιο του υπουργείου στερεί θεμελιώδη δικαιώματα όχι μόνο για τα ομόφυλα ζευγάρια, αλλά και τα παιδιά. "Η καταδικαστική απόρριψη γονέων πηγάζει κυρίως από προσωπικές (και συχνά θρησκευτικές) απόψεις που δεν έχουν εμπειρική ή επιστημονική υπόσταση" ανέφερε ο Παναγιώτης Πεντάρης, αν. καθηγητής Θανατολογίας και Κοινωνικής Εργασίας στο Goldsmiths, Πανεπιστήμιο του Λονδίνου.
Γνωρίζοντας πλέον τι ακριβώς εξασφαλίζει και τι όχι ο νέος νόμος, αρμόζει ίσως να αναφέρουμε το ανέκδοτο της Μπέλια στο τέλος της συνέντευξης τύπου, το οποίο δυστυχώς συνοψίζει την τωρινή ελληνική πραγματικότητα και τη διάθεσή μας για μια ουσιαστική αλλαγή: "Πόσοι συντηρητικοί άνθρωποι χρειάζονται για να αλλάξουν μία λάμπα; Η απάντηση είναι "δεν θα την αλλάξουν ποτέ”".
