G. Antonoglou
Η Ελίνα Γκαράντσα έρχεται για πρώτη φορά στην Εθνική Λυρική Σκηνή, αναμετρώμενη με έναν από τους πιο απαιτητικούς ρόλους του οπερατικού ρεπερτορίου: τη Φλόρια Τόσκα του Τζάκομο Πουτσίνι. Η διεθνούς φήμης Λετονή μεσόφωνος κάνει το ντεμπούτο της στον ρόλο σε δύο παραστάσεις, στις 24 και 28 Ιανουαρίου 2027, στην Αίθουσα Σταύρος Νιάρχος.
Η "Τόσκα" θα παρουσιαστεί σε μουσική διεύθυνση του Πιερ Τζόρτζιο Μοράντι και σκηνοθεσία, σκηνικά και κοστούμια του Νίκου Σ. Πετρόπουλου. Για την Γκαράντσα, που έχει διαγράψει σημαντική διεθνή πορεία σε κορυφαίες όπερες και αίθουσες συναυλιών, ο ρόλος αποτελεί ένα νέο βήμα στο ρεπερτόριό της. Η ηρωίδα του Πουτσίνι συνδυάζει υψηλές φωνητικές απαιτήσεις με έντονη σκηνική παρουσία, σε μια ιστορία όπου ο έρωτας συναντά την εξουσία, την πολιτική βία και την προσωπική θυσία.

Γραμμένη σε τρεις πράξεις και βασισμένη στο θεατρικό έργο του Βικτοριέν Σαρντού, η "Τόσκα" έκανε πρεμιέρα στη Ρώμη το 1900 και παραμένει ένα από τα δημοφιλέστερα έργα του Πουτσίνι. Η δράση εκτυλίσσεται σε μια περίοδο πολιτικών ανατροπών και παρακολουθεί την τραγική πορεία της διάσημης τραγουδίστριας Τόσκα, του ζωγράφου Μάριο Καβαραντόσσι και του βαρόνου Σκάρπια.
Στο πλευρό της Γκαράντσα, τον Καβαραντόσσι θα ερμηνεύσει ο Αμερικανός τενόρος Τσαρλς Καστρονόβο, ενώ τον Σκάρπια ο Έλληνας βαρύτονος Δημήτρης Πλατανιάς, σε ένα καστ που συνδυάζει σημαντικές διεθνείς και ελληνικές φωνές.
Η προπώληση για τις δύο παραστάσεις ξεκινά την 1η Νοεμβρίου.
Λίγα λόγια από την Ελίνα Γκαράντσα
"Φαίνεται πως στη ζωή μου ακόμα και τα πιο τρελά όνειρα κάποιες φορές γίνονται πραγματικότητα. Η Τόσκα είναι μια από τις αγαπημένες μου όπερες από τότε που μπορώ να θυμηθώ τον εαυτό μου, και η Μαρία Κάλλας, με την εξαιρετική της τέχνη, υπήρξε πάντα το ύψιστο παράδειγμα για μένα ως προς τις δυνατότητες αυτού του ρόλου. Ωστόσο, ως μεσόφωνος, δεν φαντάστηκα ποτέ ότι η Τόσκα θα γινόταν κάποτε μέρος της διαδρομής μου. Μεγαλώνοντας, έχω συνειδητοποιήσει ότι, αν δεν κυνηγήσουμε τα όνειρά μας, το πιθανότερο είναι ότι δεν θα έρθουν εκείνα να μας αναζητήσουν. Ίσως δεν είναι τυχαίο ότι το σπίτι μας λέγεται Βίλα Τόσκα. Αυτή η όπερα είναι ένα τόσο προσωπικό κομμάτι της ζωής μου που η εισαγωγή της στο ρεπερτόριό μου σημαίνει κάτι πολύ περισσότερο από το να αναλαμβάνει κανείς απλώς έναν νέο ρόλο. Νιώθω σαν να τολμώ επιτέλους να ανοίξω την πόρτα σε ένα από τα βαθύτερα και πιο παθιασμένα μου όνειρα, που κουβαλούσα εντός μου εδώ και πάρα πολύ καιρό".

