© Ειρήνη Βιανέλλη
"Ακόμα κι αν φύγεις για τον γύρο του κόσμου / θα 'σαι πάντα δικός μου, θα 'μαστε πάντα μαζί". Έτσι ξεκινούν τα "Ήσυχα Βράδια". Τα οποία ίσως να μην καθιερώθηκαν με τη μία όταν μας τα πρωτοσύστησε η Αρλέτα, σχεδόν 40 χρόνια πριν (1985), μα σήμερα τα απολαμβάνουμε συχνά στα ερτζιανά, καθώς έχουν γίνει ένα από τα πιο αγαπημένα τραγούδια που υπέγραψε στιχουργικά η Μαριανίνα Κριεζή.
Δεν είναι τυχαίο, λοιπόν, ότι από τα λόγια αυτά πήγασε και ο τίτλος του αφιερώματος "Ακόμα Κι Αν Φύγεις...", με το οποίο την τιμά τώρα η Δήμητρα Γαλάνη: η Κριεζή μπορεί να έφυγε από κοντά μας τον Φεβρουάριο του 2022, όμως με κάποιον τρόπο "είμαστε πάντα μαζί", αφού τα όσα δημιούργησε εξακολουθούν και να μας συντροφεύουν, αλλά και να μας συγκινούν.
Γόνος παλιάς οικογένειας της Ύδρας, η οποία έπαιξε ρόλο στην Επανάσταση του 1821 και μετρούσε στις τάξεις της τον πάλαι ποτέ πρωθυπουργό Αντώνιο Κριεζή, η Μαριανίνα Κριεζή ήταν ένα λίαν ανήσυχο πνεύμα. Ως εκ τούτου, δοκίμασε διάφορες κατευθύνσεις (αγγλική φιλολογία, σκηνογραφία, σχέδιο υφάσματος) πριν βρει τον δρόμο της λίγο πριν κλείσει τα 30 (1977), χάρη στη συνεργασία της με το Τρίτο Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας, που διηύθυνε τότε ο Μάνος Χατζιδάκις. Εκεί, δηλαδή, είναι που πρωτοαναδείχθηκε το ταλέντο της σε κείμενα και στίχους, το οποίο υπήρξε κομβικής σημασίας για τη δημιουργία της θρυλικής εκπομπής "Εδώ Λιλιπούπολη". Τα τραγούδια της, όπως αποτυπώθηκαν στον ομώνυμο, διπλό δίσκο του 1980, στάθηκαν επί δεκαετίες το πιο γνωστό της έργο για το πολύ ευρύ ακροατήριο.
Φυσικά, το κοινό που ακολούθησε την πιο ανήσυχη πλευρά της εγχώριας δισκογραφίας κατά τη δεκαετία του 1980 ξέρει πολύ καλά ότι η Κριεζή δεν έμεινε περιορισμένη στη Λιλιπούπολη. Τα προαναφερθέντα "Ήσυχα Βράδια", ας πούμε, εκφράζουν την παιγνιώδη (ενίοτε ειρωνική) τρυφερότητα με την οποία έγραψε για την Αρλέτα, εμπλεκόμενη σε δύο από τους δημοφιλέστερους δίσκους της, το Περίπου (1984) και το Τσάι Γιασεμιού (1985), όπου φιλοξενήθηκαν διάσημα κομμάτια σαν τη "Σερενάτα", το "Τσάι Γιασεμιού" ή το "Batida De Coco". Μία ακόμα σπουδαία στιγμή ήταν η συνεργασία της με τη Λένα Πλάτωνος για το αισθητικώς παγοθραυστικό άλμπουμ Σαμποτάζ (1981), για το οποίο έφτιαξε σπουδαία τραγούδια πρωτοποριακού ύφους σαν τα "Πτήση 201", "Σαμποτάζ" και "Κοπερτί", που αποδόθηκαν από τις φωνές της Σαβίνας Γιαννάτου και του Γιάννη Παλαμίδα.
Σημαντικές, πάντως, υπήρξαν και οι συνεργασίες της με τη Μαργαρίτα Ζορμπαλά ("Από Πού Τηλεφωνάς"), την Ελένη Δήμου (αξέχαστο το "Καναρίνι", μα και το "Η Ζωή Είναι Γυναίκα"), τον Διονύση Τσακνή (για το υπέροχο "Φτιάξε Καρδιά Μου Το Δικό Σου Παραμύθι") και βεβαίως τη Δήμητρα Γαλάνη, με την οποία συναντήθηκε το 2004 για το άλμπουμ Το Σ' Αγαπώ Μπορεί. Πάντως δεν πρέπει να λησμονείται και η μεγάλη μετά θάνατον επιτυχία του Στράτου Διονυσίου "Ένα Λεπτό Περιπτερά" (1990), όπου η Κριεζή σύμπλευσε πολύ ωραία με το αμιγώς λαϊκό ύφος του Τάκη Μουσαφίρη, αποδεικνύοντας ό,τι αρκετοί έχουν παρατηρήσει για τη στιχουργική της τέχνη –πως διέθετε την ικανότητα να δίνει βαθύτερα νοήματα σε απλές καθημερινές παρατηρήσεις, φαινομενικά ασήμαντες.
Τώρα, λοιπόν, η Δήμητρα Γαλάνη επαναπροσεγγίζει την κληρονομιά της με μια φρέσκια ματιά, στήνοντας την προαναφερθείσα παράσταση "Ακόμα Κι Αν Φύγεις..." με την αρωγή της Σαβίνας Γιαννάτου και του Γιάννη Παλαμίδα (Εθνική Λυρική Σκηνή, αίθουσα "Σταύρος Νιάρχος", Πέμπτη 1, Σάββατο 3, Κυριακή 4 & Τετάρτη 7/10). Ακολουθώντας την παιχνιδιάρικη διάθεση της ίδιας της στιχουργού ο Σεραφείμ Γιαννακόπουλος και ο Αντώνης Σουσάμογλου δημιουργούν καινούριες ενορχηστρώσεις, ανοίγοντας διάλογο με το σημερινό ηχητικό τοπίο, ενώ η Ειρήνη Βιανέλλη συνεισφέρει animation ειδικά φτιαγμένο για να συνοδεύει τις ιστορίες των επιλεγμένων τραγουδιών. Τη σκηνοθεσία ανέλαβε η Κατερίνα Πετσατώδη, ενώ τους επί σκηνής πρωταγωνιστές θα πλαισιώσει δεκαμελές μουσικό σύνολο, καθώς και η Παιδική Χορωδία της ΕΛΣ σε διεύθυνση της Κωνσταντίνας Πιτσιάκου.
Διαβάστε Επίσης
