Πέρασαν δύο χρόνια από την τελευταία εμφάνιση των Villagers of Ioannina City στην Αθήνα αλλά, σίγουρα, έμοιαζε πολύ περισσότερο. Τα τελευταία αυτά χρόνια, το συγκρότημα από την Ήπειρο, αν έπαιζε live, επικεντρωνόταν σε ευρωπαϊκές περιοδείες, οπότε και μια εμφάνιση στην πρωτεύουσα θα αποτελούσε σπάνια ευκαιρία για να τους απολαύσει το κοινό. Αυτό άλλωστε απέδειξε και το sold out στο Θέατρο του Λυκαβηττού στις 20 Σεπτεμβρίου 2026.
Δεν ήταν, βέβαια, κι ένα οποιοδήποτε live αλλά η πρώτη παρουσίαση του νέου τους δίσκου, "Venceremos", επτά χρόνια μετά το σαρωτικό "Age of Aquarius" του 2019. Λίγες μέρες πριν τη συναυλία, το άλμπουμ κυκλοφόρησε διαδικτυακά για όποιον επιθυμούσε να το ακούσει νωρίτερα ενώ από κοντά μάς έδωσαν μια γενναιόδωρη γεύση του.
Πρώτα απ’ όλα, μπαίνοντας στο γεμάτο θέατρο αντικρίσαμε στη σκηνή τεράστιους σωλήνες και πολλές μικρές οθόνες γύρω τους, ενώ τα ντράμς είχαν στηθεί επιβλητικά σε υπερυψωμένο βάθρο στο κέντρο. Με μια μικρή αργοπορία του "ακαδημαϊκού τετάρτου" εμφανίστηκαν δυναμικά παίζοντας το "Home" από τον νέο δίσκο. Κι έπειτα ο Αλέξης Καραμέτης, τραγουδιστής και κιθαρίστας, μάς καλωσόρισε με ένα απλό αλλά μεστό "γεια σας αδέρφια".
Η βραδιά δεν άργησε να εξελιχθεί σε ένα stoner, ηπειρώτικό γλέντι όπου όλοι μαζί τραγουδούσαμε τους στίχους από τα ήδη γνωστά και αγαπημένα "Age of Aquarius", "Father Sun", "Ti kako" και "Zvara". Το συγκρότημα έδειξε την μεγάλη του χαρά να παίζει ξανά μπροστά στο αθηναϊκό κοινό, δίνοντας κυριολεκτικά τον καλύτερό τους εαυτό. Στο άκουσμα των πνευστών, κλαρίνου και τσαμπούνας, ταξιδέψαμε πίσω στο "Riza" του 2014, το οποίο παραμένει η υπενθύμιση του γιατί τους αγαπήσαμε τόσο από την αρχή.
Στο "Venceremos", πάντως, πέραν του stoner που κατέχουν καλά, έχουν πειραματιστεί και με metal ήχους, ενώ τα πνευστά έχουν ενσωματωθεί με έναν πιο ιδιαίτερο τρόπο, όχι τόσο παραδοσιακό κι όχι απαραίτητα εξέχοντα. Τα νέα τραγούδια που ακούσαμε σε άψογη ζωντανή εκτέλεση ήταν τα "Ghosts in the Sky" (το single), "Requiem" (για encore) και το ομότιτλο "Venceremos”. Με τα περισσότερα κομμάτια, πάντως, να προέρχονται από το "Age of Aquarius", ήταν ένα setlist που φανέρωσε την επιθυμία των V.I.C. να μη συνδέονται μόνο με τα 4-5 τραγούδια-διασκευές παραδοσιακών ηπειρώτικων που τους άνοιξαν τον δρόμο αλλά μάλλον περισσότερο με τις δικές τους, εντελώς πρωτότυπες δημιουργίες. Και πράγματι, όσο κι αν χαιρόμαστε ακούγοντας, για παράδειγμα, τα "Karakolia" (σε αυτό το live μόνο το μισό και πολύ χαρακτηριστικό μέρος του τραγουδιού), είναι συνετό από μέρους τους να κοιτάνε προς το μέλλον, προς τον προσωπικό τους ήχο που εξελίσσεται και μετουσιώνεται, χωρίς να χάνει τα στοιχεία που τον έκαναν απόλυτα δικό τους.
Κι έτσι φύγαμε με ένα χαμόγελο από τον Λυκαβηττό, πλήρεις με όσα ακούσαμε, κοπανηθήκαμε και τραγουδήσαμε. Και σημαντικό να αναφερθεί ότι οι πολιτικές τοποθετήσεις δεν έμειναν εκτός από τους V.I.C., με αναφορές στην Παλαιστίνη, την αστυνομική βία αλλά και την επέτειο από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, στον οποίο αφιέρωσαν το τελευταίο τραγούδι που έπαιξαν, "Requiem". Ελπίζουμε να μην αργήσει η επόμενη συνάντησή μας μαζί τους κι ως τότε θα ακούμε το "Venceremos" στο repeat.
Διαβάστε Επίσης
