Η θρυλική τραγουδίστρια, δημιουργός των "Jolene" και "I Will Always Love You", πέθανε σε ηλικία 80 ετών, αφήνοντας πίσω της έξι δεκαετίες μουσικής, κινηματογράφου, εκκεντρικού glamour και σπουδαίας φιλανθρωπικής δράσης.
Με τα τεράστια ξανθά μαλλιά, τα στρας, το αφοπλιστικό χιούμορ και, κυρίως, μια ικανότητα να αφηγείται ολόκληρες ζωές μέσα σε τρία λεπτά τραγουδιού, η Ντόλι Πάρτον υπήρξε κάτι πολύ περισσότερο από μια μεγάλη σταρ της country. Η Αμερικανίδα τραγουδίστρια, τραγουδοποιός και ηθοποιός πέθανε σε ηλικία 80 ετών, κλείνοντας ένα από τα πιο ξεχωριστά κεφάλαια της αμερικανικής ποπ κουλτούρας. Τον θάνατό της επιβεβαίωσε η οικογένειά της, ενώ την είδηση ανακοίνωσε επίσης μέσω Instagram ο ανιψιός της, Μπράιαν Σίβερ.
Η Ντόλι Ρεμπέκα Πάρτον γεννήθηκε το 1946 στο Τενεσί, το τέταρτο από τα 12 παιδιά μιας εξαιρετικά φτωχής οικογένειας. Μεγάλωσε σε μια μικρή ξύλινη καλύβα στα Απαλάχια και άρχισε να τραγουδά στην εκκλησία. Στα δέκα της εμφανιζόταν ήδη στην τοπική τηλεόραση και στα 13 της βρέθηκε στη σκηνή του θρυλικού Grand Ole Opry στο Νάσβιλ, όπου την παρουσίασε ο Τζόνι Κας.
Από εκείνο το κορίτσι του Τενεσί μέχρι την παγκόσμια σταρ μεσολάβησαν εκατοντάδες τραγούδια και μερικές από τις πιο αναγνωρίσιμες μελωδίες της σύγχρονης μουσικής. Η Πάρτον έγραψε, σύμφωνα με τον Guardian, μέσα στην ίδια ημέρα δύο κομμάτια που έμελλε να γίνουν κλασικά: το "Jolene" και το "I Will Always Love You". Το δεύτερο γνώρισε μια νέα, σαρωτική ζωή το 1992 μέσα από τη φωνή της Whitney Houston στο "The Bodyguard", ενώ το "Jolene" διασκευάστηκε από καλλιτέχνες τόσο διαφορετικούς όσο οι White Stripes και η Beyoncé.
Στην πορεία της κατέκτησε 25 φορές την κορυφή των αμερικανικών country charts και πέρασε με εντυπωσιακή άνεση από την country στην pop. Το "9 to 5", γραμμένο για την ομώνυμη ταινία στην οποία πρωταγωνιστούσε μαζί με τις Jane Fonda και Lily Tomlin, έγινε Νο 1 στις ΗΠΑ, ενώ το "Islands in the Stream" με τον Kenny Rogers εξελίχθηκε σε ένα από τα διασημότερα ντουέτα των '80s. Πούλησε περισσότερους από 100 εκατομμύρια δίσκους και πέρασε παράλληλα από το σινεμά, το Broadway και την τηλεόραση.
Κι όμως, πίσω από το camp μεγαλείο της εικόνας της –το οποίο χειριζόταν πάντοτε με πλήρη επίγνωση και απολαυστικό αυτοσαρκασμό– υπήρχε μια ιδιαίτερα οξυδερκής δημιουργός και επιχειρηματίας. Το Dollywood, το θεματικό πάρκο που δημιούργησε στο Τενεσί, εξελίχθηκε σε σημαντικό οικονομικό πυλώνα για την περιοχή, ενώ η Imagination Library, που ίδρυσε το 1995 επειδή ο πατέρας της δεν είχε μάθει ποτέ να διαβάζει και να γράφει, μοίρασε δωρεάν βιβλία σε εκατομμύρια παιδιά σε πολλές χώρες. Το 2020 δώρισε επίσης ένα εκατομμύριο δολάρια στην έρευνα του Vanderbilt University που συνέβαλε στην ανάπτυξη του εμβολίου της Moderna κατά της Covid-19.
Η Πάρτον ήξερε καλύτερα από οποιονδήποτε να παίζει με την ίδια της την περσόνα. "Κοστίζει πολλά λεφτά το να φαίνεσαι τόσο φθηνή", είχε πει κάποτε για την πληθωρική εμφάνισή της. Πίσω όμως από τα στρας, τα ντεκολτέ και τις περούκες, το πράγμα ήταν τελικά πολύ πιο απλό. Όπως είχε γράψει η ίδια: "Τα τραγούδια είναι η κληρονομιά μου". Και από το "Coat of Many Colors" μέχρι το "Jolene", δύσκολα θα μπορούσε κανείς να διαφωνήσει.
