Ο Μάριος Φραγκούλης δεν έχει ανάγκη συστάσεων, Έχει χτίσει προ πολλού το δικό του μύθο. Ανανεωμένος και με νέο υλικό στα χέρια του, καινούργια ελληνικά τραγούδια που θα παρουσιάσει για πρώτη φορά, ετοιμάζει μια μουσική παράσταση-έκπληξη. Την Δευτέρα 31 Αυγούστου ο κορυφαίος Έλληνας ερμηνευτής εμφανίζεται στο Θέατρο Βράχων "Μελίνα Μερκούρη" στον Βύρωνα, για μια μοναδική βραδιά γεμάτη συναίσθημα. Η ευκαιρία μοναδική. Είχα και πολύ καιρό να τον δω απο κοντά. Η Αυγουστιάτικη συνάντηση μας λοιπόν θεωρώ οτι έδωσε την ευκαιρία για πολλές εξομολογήσεις και πολλές αλήθειες από τον κορυφαίο Έλληνα καλλιτέχνη.
Φωτογραφίες: Λεωνίδας Τούμπανος - Make up : Constantine Bezas
-Για πάμε να μου πεις πόσο έχει αλλάξει ο Μάριος από τον Επίδαυρο, εκεί στις αρχές του 2000, μέχρι σήμερα. Εμφανισιακά σίγουρα δεν έχεις αλλάξει.
-Κοίταξε έχω αλλάξει έτσι κι αλλιώς. Από την πρώτη φορά που πήγα στην Επίδαυρο με τους Όρνιθες, φορώντας τα κοστούμια του Τσαρούχη, σε σκηνοθεσία του Καρόλου Κουν, όλη αυτή η εμπειρία του να έχεις τη χαρά να παίξεις ένα τέτοιο έργο. Και η μουσική του Μάνου Χατζηδάκη που φυσικά εγώ τον λατρεύω, είναι ο αγαπημένος μου συνθέτης. Αλλά το να έχεις τη χαρά να παίξεις το αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου, το να περπατάς σε αυτό το χαλικάκι της Επιδαύρου και να νιώσεις το δέος παίζοντας σε αυτό το θέατρο και να έχεις αυτή την ενότητα με το κοινό, να ακούσεις την ανάσα του κοινού είναι απερίγραπτο… Ή το να παίζεις με τον Καρακατσάνη, να μπορείς να βγαίνεις σε αυτό το κοινό σε δύο Επιδαύρους που ήταν full ας πούμε εκείνη την περίοδο. Αλλά και μία περιοδεία βέβαια με το θέατρο Τέχνης. Ήμασταν σε πάρα πολύ καλή περίοδο. Όπως και το musical στο Λονδίνο, που ήταν πάντα ένα πολύ δυνατό στοιχείο στην πορεία μου.
-Μπορείς και τα συνδέεις αυτά μεταξύ τους, δηλαδή ερμηνευτής απίστευτος, διάσημος σε όλο τον κόσμο, σκάλα του Μιλάνο, ιστορίες δεξιά, αριστερά, ηθοποιός και περφόρμερ. Πώς συνδυάζονται όλα αυτά, Μάριε; Είναι κάποιο μαγικό φίλτρο;
-Ναι ένα μαγικό φίλτρο, αλλά νομίζω ότι με βοήθησε πάρα πολύ και μου έδωσε αυτή τη δύναμη, πιστεύω η πολύ δύσκολη παιδική μου ηλικία. Χώρισα από τους γονείς μου όταν ήμουν σε 1,5 χρονώ. Μεγάλωσα με την θεία μου τη Λούλα, την αδερφή της μητέρας μου, και τη γιαγιά μου, γιατί η γιαγιά μου ήταν Κωνσταντινουπόλισσα και έτσι έμαθα με τις διάφορες ιστορίες από την Κωνσταντινούπολη και τα διάφορα μπαχαρικά της από το μαγείρεμα. Θυμάμαι που μύριζα τα μπαχαρικά της Κωνσταντινούπολης. Θυμάμαι που μου έμαθε η γιαγιά μου να φτιάχνω συμιγδαλένιο χαλβά.
-Σοβαρά τώρα;
-Ναι. Και μου έλεγε η γιαγιά μου όταν της έλεγα πότε μπορώ να βάζω το νερό, "όταν δεις το ηλιοβασίλεμα, εκεί θα βάλεις το νεράκι, θα δεις τι όμορφα που θα βγει ο χαλβάς". Και μου φαινόταν τόσο ποιητικό.
-Έκανες την αναγωγή μετά…
-Βέβαια. Ναι, και όλο αυτό εμένα φυσικά με βοήθησε πάρα πολύ, γιατί ήταν σαν ποιητικός ο λόγος της. Δηλαδή ο τρόπος που εκφραζόταν. Μου άρεσε πάρα πολύ, γιατί και το μαγείρεμα πιστεύω, όπως και η μουσική, όταν μαθαίνεις μουσική από την αρχή, όταν πας στο ωδείο Αθηνών, ας πούμε, όπου έκανα με τον Παντελή Δεσποτίδη βιολί, που ήταν και από τους μουσικούς του Μάνου Χατζιδάκι. Θυμάμαι όταν έπαιζα βιολί, να μου λέει: παίζεις βιολί σαν να τραγουδάς, Και ήμουν 6-7 χρονών. Και πιστεύω ότι το βιολί, η μουσική δηλαδή, με έκανε πολύ καλύτερο τραγουδιστή. Για αυτό λέω ότι το τραγούδι σε κάνει και καλύτερο ηθοποιό. Και το θέατρο σε κάνει καλύτερο τραγουδιστή. Στην οικονομία. Έτσι τα ενώνω όλα αυτά που λέγαμε πριν. Το θέατρο με έκανε πολύ καλό τραγουδιστή, γιατί το θέατρο με βοήθησε να στηρίζω πολύ καλύτερα, σε πολύ πιο χαμηλά μέρη, τέλος πάντων. Όταν κάνεις θέατρο, μαθαίνεις πώς να στηρίζεις τη φωνή σου, να παίζεις σε μεγάλα θέατρα. Και μάλιστα στη δραματική σχολή παίξαμε και αρχαία δράμα. Κάναμε και βάκχες, όπου έπαιξα και τον Διόνυσο τότε. Έλεγα ότι το όνειρό μου θα ήταν μια μέρα να παίξω βάκχες και να παίξω τον Διόνυσο. Ήταν πάντα ο ρόλος που αγαπούσα πάρα πολύ. Ήθελα να παίξω έναν ρόλο που είναι πολύ παράξενος.
-Τι ρόλους έπαιξες στη ζωή σου;
-Πάντα στη ζωή μου έπαιξα παράξενους ρόλους. Δηλαδή ο Πουκ, ή ο Πάκ που λένε στα αγγλικά, στο Όνειρο Θερινός Νυχτός, ήταν παράξενος. Δεν ξέρεις, είναι άντρας, γυναίκα. Είναι αυτό ένα spirit ας πούμε. Το ίδιο και ο Διόνυσος. Ο Διόνυσος είναι άντρας, γυναίκα. Αυτό είναι τα πάντα. Το ίδιο και ο Ιουσούποφ που έπαιξα. Που ήταν αυτός που τελικά σκότωσε τον Ρασπουτίν. Που ήταν ένα φοβερό έργο. Και από εκεί με είδε ο Λόιντ Βέμπερ για το φάντασμα της όπερας. Αυτό ήταν τεράστια εξέλιξη.
-Μετά θεωρώ ότι απογειώθηκες.
-Ναι, πραγματικά. Το musical με βοήθησε πάρα πολύ στο να έχω στάμινα. Στο να μπορώ να κάνω 8 παραστάσεις την εβδομάδα. Και να μην έχω πρόβλημα. Να μην φοβάμαι. Δηλαδή, να μην υπάρχει αυτός ο φόβος ότι πώς θα τα καταφέρω. Πώς θα τα βγάλω πέρα. Ξέρεις, έχει πολύ μεγάλη σημασία να παίζεις άνετα. Να ξέρεις ότι έχω σήμερα παράσταση. Είναι μια μεγάλη παράσταση. Γιατί στο θέατρο θα τραγουδήσεις 2-3 solo. Ένα-δύο ντουέτα. Σε μια παράσταση που είναι δική σου πάνω στην πλάτη σου μόνος σου τραγουδάς. Τραγουδάς 2,5 ώρες,
-Κι όλο αυτό είναι όλο πάνω στην δική σου φωνή;
-Πάνω στην δική σου τεχνική. Στηριγμένο πάνω εκεί. Κι άμα είσαι και απ' τους παλιούς τύπου Γιώργος Νταλάρας, τύπου Μαρινέλα, τύπου Μοσχολιού που κάνουν και πολύ μεγαλύτερα προγράμματα τότε το χρειάζεσαι αυτό. Αυτό λοιπόν με είχε βοηθήσει πάρα πολύ. Και όταν βγήκα στην Επίδαυρο πρέπει να σου πω ότι και στην Επίδαυρο και στη σκάλα στο Μιλάνο δεν τρόμαξα καθόλου. Δεν θα σου πω ότι δεν υπήρχε δέος. Υπήρχε δέος. Δέος αλλά όχι φόβος. Υπήρχε μια μεγάλη ασφάλεια μέσα μου. Έλεγα ναι και όμως μπορώ. Ναι και όμως παίζω εδώ. Ναι και όμως ήρθε η στιγμή. Δηλαδή ο Λόρκα έλεγε άργησα, αλλά είμαι στην ώρα μου.
-Πώς ένιωσες όταν συνειδητοποίησες ότι είσαι διάσημος. Δηλαδή ότι σε ξέρουν όλοι.
-Διάσημος είναι όταν μπαίνεις στο ταξί και σου λένε Ήμουν σίγουρος ότι σήμερα θα ήταν τυχερό. Και σε βλέπουν από το καθρέφτη και λένε Κύριε Φραγκούλη τι κάνετε αυτές τις μέρες. Σας είχαμε δει πριν από δύο χρόνια. Δηλαδή υπάρχει αυτή η συζήτηση.
-Ψωνίστηκες ποτέ με τη δημοσιότητα ή όχι;
-Όχι Βασίλη ποτέ, ποτέ. Δόξα τον Θεό. Γιατί ξέρεις υπήρχε μια στιγμή που έβλεπα αυτή τη τρέλα. Ή που λέγανε ο Τενωραίος. Ναι ωραίο παίξιμο. Ναι υπήρχε αυτό. Πώς αλλιώς με λέγανε. Πολυτεχνίτη και ερημοσπίτη. Και έλεγα τι να κάνω. Είμαι τυχερός. Αισθάνομαι πολύ τυχερός γιατί τα σπούδασα. Και θέατρο σπούδασα και όπερα σπούδασα. Όσο για το μιούζικαλ ήμουν πολύ τυχερός γιατί με επέλεξε ο Κάμερ Μάκηντος και η ομάδα του Βέμπερ. Και παίξαμε ας πούμε σε αυτά τα μεγάλα μιούζικαλ.
-Τι άνθρωπος είσαι. Δηλαδή πώς μπορείς να χαρακτηρίσεις τον Μάριο.
-Θεωρώ ότι είμαι ένας απλός άνθρωπος όπως όλος ο κόσμος. Απλά μου έδωσε πολλά καλά η φύση ο Θεός. Μια ανώτερη δύναμη. Γεννήθηκα με πολλά καλά πράγματα. Με βοήθησαν πολύ οι δυσκολίες. Δεν άφησα τίποτα στην τύχη. Δούλεψα και πάρα πολύ. Με βοήθησαν σίγουρα οι υποτροφίες. Με βοήθησε ο Χρήστος Λαμπράκης όταν πήρα την υποτροφία Μαρία Κάλλας. Αλλιώς δεν θα είχα σχέση με το τραγούδι. Γιατί η πρώτη μου αγάπη και η μόνη μου αγάπη τότε ήταν το θέατρο. Και πιστεύω ότι ίσως και εκεί καταλήξω κάποια στιγμή.
- Τι σκέφτεσαι;
-Θέλω να σκηνοθετήσω. Θέλω να παίξω μεγάλους ρόλους. Θέλω να παίξω τον Βασιλιά Λήρ. Θέλω να σκηνοθετήσω τον Άμλετ. Θέλω να παίξω σε ταινίες. Να κάνω πράγματα που δεν έχω κάνει μέχρι τώρα. Να παίξω σε διάφορες όπερες. Έχω διάφορα σχέδια στο μυαλό μου. Και κάποιες παραστάσεις που πιστεύω θα πραγματοποιήσουμε από το 2027 και μετά. Και πιστεύω ότι παρότι έχω κάνει ήδη 36-37 χρόνια επί σκηνής έχω ακόμα χιλιάδες πράγματα να κάνω. Αισθάνομαι ακόμα ότι είμαι μαθητής. Αισθάνομαι ακόμα ότι έχω πράγματα να μάθω. Βοηθάω πάρα πολύ τα νέα παιδιά. Μαθαίνω πολλά από τα νέα παιδιά. Γιατί τα νέα παιδιά έχουν μια άλλη άποψη. Πολλά νέα παιδιά που γνωρίζω τώρα δεν με γνωρίζουν. Δεν με ξέρουν. Ή έχουν γεννηθεί εφόσον είχα κάνει τη μεγάλη μου πορεία. Άρα από αυτά τα παιδιά θέλω να ξέρω ποια είναι η γνώμη τους για το τραγούδι. Ή τι είναι αυτό που ακούνε τώρα. Ή τι είναι αυτό που τους ιντριγκάρει τώρα. Και εκεί είναι ο στόχος μου και το δικό μου focus στην πορεία μου.
-Τι θα πεις λοιπόν σε ένα νέο παιδί που θα έρθει και θα σου πεικύριε Φραγκούλη θέλω να μπω στον χώρο, να μάθω, να γίνω. Να το τολμήσω;
-Εγώ θα έλεγα ότι πρέπει να δουλέψει πάρα πολύ. Ότι πρέπει να είναι συνειδητοποιημένος. Ότι αυτό δεν είναι κάτι που γίνεται από τη μια μέρα στην άλλη. Και θα του έλεγα σίγουρα, αυτό μου είπε ο Πλάσιντο Ντομίγκο που θα μπορούσε να είναι ένας μεγάλος επαγγελματίας. Θα μπορούσε να είναι ο Δημήτρης Χορν. Θα μπορούσε να είναι η Έλλη Λαμπέτη. Θα μπορούσε να είναι ο Λόρενς Ολιβιέ. Ο Ντομίγκο θα μπορούσε να είναι ένας μεγάλος Έλληνας επαγγελματίας. Τρεις λέξεις. Δουλειά, δουλειά, δουλειά. Work, work, work. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος. Εντάξει τα shows όλα αυτά που λέμε τα reality shows, τα ταλέντα. Εντάξει θα πας, θα τραγουδήσεις. Εντάξει φυσικά θα υπάρχει ένα ταλέντο. Αλλά μέσα από αυτά τα ταλέντα άντε να βγει ένα ταλέντο. Ας πούμε παλιά υπήρχε το Νέα Ευκαιρία. Αλλά εκεί ήταν ο Παπαδόπουλος. Ήταν όλοι τους ογκόλιθοι. Ήταν η Ροζίτα Σόκου. Ο Κατσαρός. Εκεί βγήκε ο Λιδάκης. Βγήκαν καλά ονόματα. Που πραγματικά έδωσαν πράγματα στον χώρο της μουσικής. Τώρα είναι πολύ λίγοι.
-Τι σχεδιάζεις να παρουσιάσεις στις 31 Αυγούστου;
-Είναι μια βραδιά στο Θέατρο Βράχων Μελίνα Μερκούρη. Είναι πολύ σημαντική παράσταση που ονομάζεται "Χέρια Φτερά".Είναι δύο νέα τραγούδια που παρουσιάζουμε με τον Παρασκευά Καρασούλο ο οποίος έχει και την επιμέλεια του προγράμματος. Ο Παρασκευάς και εγώ έχουμε μια τεράστια ιστορία. Από πάρα πολλά χρόνια. 30 χρόνια ας πούμε. Ο οποίος Παρασκευάς με τον Χρήστο Θεοδώρου έχουν γράψει τα καινούργια αυτά τραγούδια. Και το "Χέρια Φτερά" και το "Μια Καλημέρα". Και το "Επόμενο Λάθος". Είναι τρία τραγούδια συνολικά. Το "Επόμενο Λάθος" θα ακουστεί για πρώτη φορά στο Θέατρο Βράχων. Πρόκειται για τρία τραγούδια ερωτικά. Το "Επόμενο Λάθος" είναι λίγο πιο βαρύ τραγούδι. Δεν είναι τόσο το ερωτικό. Είναι το τι έχεις χάσει μέσα από μια ερωτική σχέση. Είναι όμως ένα τραγούδι που εμένα μου θυμίζει τις παλιές καλές εποχές. Μου θυμίζει έναν Σταύρο Ξαρχάκο, έναν Μάνο Χατζηδάκι. Είναι ένα πολύ μεγάλο τραγούδι που πιστεύω δεν θα ξεχαστεί. Πιστεύω θα μείνει στις εποχές που έρχονται. Και πιστεύω ότι είναι ένα τραγούδι που θα αγαπήσουν όλες οι ηλικίες. Ένα τραγούδι που θα μείνει για πάντα. Η αγάπη που έχουμε για το τραγούδι είναι μια θετική αύρα. Κι αυτό που θέλουμε να δώσουμε είναι αγάπη στον κόσμο. Τραγουδάμε φυσικά τραγούδια από το ρεπερτόριό μας, ελληνικό και ξένο. Θέλουμε να δώσουμε ελπίδα και αγάπη σε όλο τον κόσμο. Θα έχουμε και μια πολύ μεγάλη έκπληξη. Πιστεύω θα τραγουδήσουμε και θα τραγουδήσει και ο κόσμος τα μεγαλύτερα και πιο αγαπημένα του τραγούδια που ξέρουν και από μένα αλλά και άλλα που ξέρουν από τον Μάνο Χατζηδάκι, από τον Μίκη Θεοδωράκη, από τον Σταύρο Ξαρχάκο, από τον Παρασκευά Καρασούλο, από τη Δήμητρα Γαλάνη, από τη Λίνα Νικολακοπούλου. Η δική μας πρόταση είναι να φέρουμε μια ομάδα νέων παιδιών, που είναι έως 25 χρονών, δηλαδή από 19 έως 25 χρονών, που ήταν και στην πέμπτη ακρόαση με τον Παρασκευά. Αυτά τα παιδιά, σου υπόσχομαι, και είναι ένα ειδικό αφιέρωμα, είναι μια πινελιά ενός πολύ μεγάλου συνθέτη, αλλά δεν μπορώ να σου το πω τώρα γιατί είναι και η έκπληξη της βραδιάς, που δεν υπάρχει αυτόν τον καιρό και δεν ξέρω και γιατί. Αλλά, εν πάση περιπτώσει, έχει φύγει από τη ζωή πριν από ένα χρόνο. Αλλά θα είναι κοντά μας. Τέλος πάντων θα παρουσιάσουν ένα αφιέρωμα πάνω σε αυτόν τον συνθέτη. Εγώ θα είμαι ο οικοδεσπότης και θα είμαι στο κέντρο των παιδιών μαζί με τα παιδιά. Στόχος μας είναι να στηρίξουμε το Ίδρυμα "Αβάλη" που βοηθάει τα νέα παιδιά, που βοηθάει τα παιδιά αυτά που έχουν ειδικές ικανότητες. Είναι και το "Όλοι Μαζί Μπορούμε" που επίσης θα βοηθήσουμε.
-Εκτός από το Χατζιδάκι που σε έχει αγγίξει, από την ελληνική πλευρά, από όλους τους διάσημους ποια η προσωπικότητα που λες "εκεί είμαι", δηλαδή κόλλησα. Από όλους τους διάσημους. Θαυμάζεις κάποιους;
-Από το εξωτερικό, ο Λούτσιο Ντάλα σίγουρα. Ο Λούτσιο Ντάλα είναι ένας από τους πολύ πολύ αγαπημένους μου συνθέτες. Ο Χοσέ Μαρια Κάνο σίγουρα, που θα ακουστούν και τραγούδια του Φυσικά ο Νικόλα Πιοβάνι, αλλά για μένα τεράστια προσωπικότητα είναι ο Χοσέ Μαρια Κάνο και ο Λούτσιο Ντάλα. Είναι δύο top ονόματα, που πρώτον μου έχουν γράψει τραγούδια και δεύτερον έχω συνεργαστεί μαζί τους και με τον Χοσέ Μαρια Κάνο σαν μαέστρο, ο οποίος με έχει διευθύνει αρκετές φορές, αλλά και μου έχει γράψει φοβερά τραγούδια, όπως το "ΑΛΑ ΛΟΥΝΑ ΤΕ ΒΑΛΕΝΘΙΑ", που γράφτηκε για μένα ένα τραγούδι καταπληκτικό, που ο στίχος του είναι εικόνες, είναι μια ποίηση.
