Η Παυλίνα Βουλγαράκη δεν θα μπορούσε να ζήσει χωρίς τη δουλειά της

Έχει φωνή, έχει άποψη, είναι μορφωμένη, έχει στυλ, γράφει τραγούδια, είναι μαμά, ξέρει να υποστηρίζει τις απόψεις της, είναι ειλικρινής και αυθόρμητη. Η  Παυλίνα Βουλγαράκη είναι μια ιδιαίτερη περίπτωση, όπως και να το κάνεις. Την Παρασκευή 10 Ιουλίου εμφανίζεται στην Ταράτσα του Θεάτρου Λαμπέτη, έχοντας ετοιμάσει μια γιορτή με μουσική και φως. 

Συστήθηκε στο κοινό το 2015 μέσα από τη μεγάλη ραδιοφωνική επιτυχία "Λαβύρινθοι", ένα ντουέτο με τον Μπάμπη Στόκα, σε δικούς της στίχους και μουσική. Έχει εμφανιστεί δίπλα σε σπουδαίους καλλιτέχνες, όπως ο Μ. Μητσιάς, ο Λ. Μαχαιρίτσας, ο Γ. Κότσιρας, η Δ. Γαλάνη κ.ά. 

Μέσα από τον εξομολογητικό της στίχο, τις τρυφερές μελωδίες και τον πειραματισμό, μας μεταφέρει στο δικό της μουσικό πλανήτη στον οποίο κατοικεί με αγαπημένα τραγούδια αλλά και τραγούδια από τη δική της δημιουργική πορεία.

Στην κουβέντα μας που ακολουθεί είμαι βέβαιος ότι θα ανακαλύψεις πολλά από τα μυστικά της.

Φωτογραφίες: Λεωνίδας Τούμπανος 

-Λοιπόν, για πες μου, η αλλαγή, η πιο μεγάλη αλλαγή, στη ζωή σου είναι η κόρη σου;

-Σωστά, ναι. Ναι, ενώ είχα προετοιμαστεί εγώ για τα δυσκολότερα, ξέρεις που λένε ότι όταν κάνεις παιδί είναι πολύ δύσκολο, πια αυτό λέγεται, παλιά δεν λεγόταν. Νομίζω ότι στη ζωή μου έχω περάσει από τόσο βαθιά σκοτάδια, που ενώ ήμουν προετοιμασμένη, τελικά είναι σαν όλα τα προηγούμενα να με προετοίμαζαν. Για αυτό. Ναι, για αυτό.

-Γιατί το λες αυτό, θεωρείς ότι ήταν δύσκολο το να γίνεις μαμά, ήταν κάτι που το φοβόσουν;

-Όχι, γενικά είναι μια πολύ προκλητική περίοδος για τις γυναίκες, και λόγω ορμονών, αλλά και επειδή όλα στα παιδικά βιώματα, με ένα περίεργο τρόπο τα αναπληρώνεις, ξανάρχονται μπροστά, ο τρόπος που μεγάλωσες οι πρώτες παιδικές αναμνήσεις, ακόμα και αν τις έχεις ξεχάσει, κάνοντας ένα παιδί τις ξαναθυμάσαι. Γι αυτό πρέπει να έχεις δουλέψει πολύ με τον εαυτό σου, ή πρέπει να είσαι κλειστός και να μην το διαχειριστείς καθόλου, που είναι ok κι αυτό, ή πρέπει να έχεις δουλέψει πολύ με τον εαυτό σου για να το βιώσεις.

-Και τώρα βρίσκεσαι μπροστά σε μια νέα πραγματικότητα. Καριέρα, παιδί, οικογένεια, πώς τα συνδυάζεις όλα ;

-Μέχρι στιγμής τα συνδυάζω. Έχει να κάνει με το πώς στέκεσαι πάνω στη καριέρα σου. Δεν θα μπορούσα να ζήσω χωρίς την δουλειά μου. Την λατρεύω. Έχει να κάνει με τον τρόπο που σε ορίζει, ρε παιδί μου, η καριέρα. Δηλαδή εγώ επειδή δεν είμαι μια καλλιτέχνης με τεράστιες ευθύνες που έχουν άλλοι, δεν έγινε και τίποτα να μην παίζω κάθε μέρα. Ή το καλοκαίρι, άμα δεν κάνω περιοδεία με 40 προορισμούς και κάνω με 15, πάλι δεν έγινε κάτι. Οπότε σε αυτή τη φάση, εμένα μου βγαίνει. Δεν έχω εθιστεί σε κάτι άλλο.

-Βλέπω έναν άνθρωπο προσγειωμένο. Πιο low, πιο προσγειωμένη, πιο step-by-step.Το είχες ή το κατέκτησες. Τι κουμπί πάτησες όταν ξεκίνησες και είπες ότι θα μπω στη δισκογραφία. Είπες απλά θα γίνω τραγουδιστρια;

-Στην αρχή, εννοείται. Πρώτα ξεκίνησα, μετά αποφάσισα. Όταν αποφάσισα, ονειρευόμουν και εγώ πολλά πράγματα. Βγάζεις ένα τραγούδι και το μαθαίνει όλη η Ελλάδα. Μετά συνειδητοποίησα ότι όχι, δεν περίμενε εμένα όλη η Ελλάδα. Απλώς έτυχε μέσα από το ραδιόφωνο… Οπότε τα έβαλα κάτω και είπα εντάξει πάμε αργά. Δηλαδή δεν υπάρχει περίπτωση εγώ να φέρω τον εαυτό μου σε άκρα για να πετύχω. Επίσης, επειδή εμένα ο πατέρας μου είχε πάρα πολύ μεγάλη δημοσιότητα και συναναστρεφόμουν και με ανθρώπους που είχαν τεράστια δημοσιότητα με έναν τρόπο όλο αυτό το κυνήγι της ματαιότητας το είχα απομυθοποιήσει. Δηλαδή καταλάβαινα ότι είναι ένας κύκλος γύρω απ' την ουρά σου και βλέπω και τον πατέρα μου μεγαλώνοντας που μετανιώνει πολύ πιο πολύ που έχασε στιγμές στο σπίτι. Οπότε κάπως αυτό κλειδώθηκε στο κεφάλι μου, εντυπώθηκε.

-Πώς και δεν μπήκες στον χώρο της πολιτικής. Πώς δεν ακολούθησες τα βήματα, ξέρεις.

-Δεν είναι καθόλου η φάση μου. Γαλάζια γενιά, νέα δημοκρατία. Εντάξει, μπορεί ο πατέρας μου να παρηγοριέται γιατί έχει κι άλλα τρία παιδιά. Αλλά εγώ πάντα ήμουν πολύ καλλιτεχνική φύση και πολύ εσωτερική. Ήθελα να διαβάζω, να γράφω. Έβλεπα τον κόσμο με ένα πολύ διαφορετικό τρόπο από τον πατέρα μου. Επίσης εγώ ζήλευα πάρα πολύ τα παιδιά που δεν ζήτησαν λεφτά τους γονείς τους. Στα 18, ας πούμε, στα πανεπιστήμια. Τα ζήλευα πάρα πολύ. Και έλεγα τι θα μπορούσα κι εγώ να κάνω ώστε να έχω κάποια χρήματα. Δεν θα μπορούσα με τίποτα να κάνω service γιατί είμαι πάρα πολύ άγαρμπη και με διώχνανε μέσα στη μέρα. Και λέω. Ξέρω ότι έχω καλή φωνή, ας κάνω αυτό. Και γινόταν μια οντισιόν στο Σταυρό του Νότου και απλά πήγα με τις φίλες μου μετά από τσίπουρα. Λέμε θα πας, δεν θα πας, θα πας, δεν θα πας. Άντε ας πάμε. Μία φορά είχα συμμετάσχει σε ένα αφιέρωμα για τον Θάνο Μικρούτσικο στα 16 μου γιατί με είχε ακούσει εκείνος που το οργάνωνε που ήταν ο δάσκαλος κιθάρας του αδερφού μου και μου είχε πει: "έλα". Και εκεί ήταν ο Θάνος Μικρούτσικος ο οποίος σταμάτησε τη συναυλία και ήρθε από πίσω και μου λέει: "εσύ στη ζωή σου θα ασχοληθείς με αυτό. Ό,τι και να κάνεις". Του λέω: "εγώ θα δώσω για ψυχολόγος".  "Ό,τι και να κάνεις στη ζωή σου θα δεις ότι θα ασχοληθείς με αυτό" μου είπε.

-Προφητικό.

- Ναι, αυτό ήταν. Μετά ήταν αυτό στο Σταύρο του Νότου όπου με πήρανε.

-Η δισκογραφία, πότε μπήκε στη ζωή σου;

-Πριν 10 χρόνια, το 2015 έκανα τον πρώτο μου δίσκο, κι αυτό επειδή είχα την ανάγκη να γράφω τραγουδάκια.

-Σκέφτεσαι να το συνεχίσεις έτσι δηλαδή και δισκογραφικά και κάνοντας συναυλίες;

-Και τα δύο θα τα κάνω.

-Όταν ξεκίναγες, έβαλες κάποιο όνειρο; Είπες θέλω να πετύχω κάτι;

-Ποτέ τίποτα. Γιατί δεν αντέχω να απογοητεύομαι. Οπότε δεν θέλω να επεμβαίνω. Θέλω να κάνω τα πράγματα με τη φυσική ροή τους. Όπως θα έρθουν.

-Τι άνθρωπος είσαι. Κάνε έναν αυτοχαρακτηρισμό.

-Κοίτα, εγώ έχω σίγουρα πάρα πολλά αντιφατικά στοιχεία. Κάποιος που θα με γνωρίσει σε μια συγκεκριμένη φάση, θα του είναι ξεκάθαρο ότι είμαι κάτι, ενώ σε μια άλλη φάση θα του είναι ξεκάθαρο ότι είμαι κάτι άλλο. Αυτό είναι που μπερδεύει πολύ όλους τους ανθρώπους. Νομίζω ότι αυτό με χαρακτηρίζει πιο πολύ και το ότι είμαι πάρα πολύ αυθόρμητη. Δεν θα σκεφτώ στον βαθμό που δεν προσβάλλω και δεν επηρεάζω κανέναν άλλον, δεν θα σκεφτώ ότι τώρα δεν πρέπει να βγω με τα παπούτσια έξω.

-Ναι το αυθόρμητο το έχεις.

-Έχεις δει γυναίκες που έκαναν ανταύγειες με τα αλουμινόχαρτα; Έκανα  μια μέρα και μου λέει η κοπέλα που είχε έρθει: "πρέπει να κάτσεις 40 λεπτά σπίτι". 'Ηρθα εδώ για καφέ, ήμουν έτσι, και με βλέπανε κάποια παιδάκια και κλαίγανε...

-Σε επίπεδο μελλοντικών πλάνων τι σκέφτεσαι να κάνεις;

-Θα ήθελα να γράφω να βγάζω τραγούδια να κάνω τα live μου να ξαναμαζέψω τον πυρήνα μου γιατί απείχα κάποια χρόνια. Ήμουν λίγο αλλού για αλλού εσωτερικά, υπαρξιακά, οπότε είχα ένα κενό δισκογραφικά και καλλιτεχνικά οπότε θέλω να ξαναμαζευτεί αυτό. Και τώρα τελείωσα και το δεύτερο μεταπτυχιακό στην ιατρική.

-Δεν τα ξέρω αυτά.

-Εγώ είμαι ψυχολόγος. Έχω τελειώσει το Πάντειο. Έχω ένα μεταπτυχιακό στη συμβουλευτική ψυχοθεραπεία και τώρα τελείωσα στην ιατρική, στην ψυχιατρική στο Αριστοτέλειο. Το αστείο είναι ότι έπαιζα την Πέμπτη με τον Πασχαλίδη στο Θέατρο γης και έπαιζα την Παρασκευή επίσης και το Σάββατο έδινα εξετάσεις το πρωί.

-Με τη συναυλία στο Λαμπέτη τι γίνεται; Τι περιμένεις εκεί;

-Είναι αυτό που σου είπα. Να έρθει ο πυρήνας πάλι των ανθρώπων που με ακούνε, για να δουν τι κάνει αυτή και τόσο καιρό που είναι. Είναι το πρόγραμμα μιας παλιάς μπουάτ. Δηλαδή νέο κύμα, Χατζιδάκις, τα δικά μου, Γαλάνη, ρεμπέτικα, αυτό είναι. Είναι και τα γενέθλιά μου στις 10 του μήνα.

-Σε επίπεδο δισκογραφικών κινήσεων από εδώ και πέρα, σκέφτεσαι να κάνεις κάτι που να είναι πιο στοχευμένο, να πας κάπου πιο μακριά, να πας λίγο πιο προς το ροκ, προς το ηλεκτρικό;

-Φτιάχνω ένα δίσκο όπου έχω και ένα ντουέτα με το Πασχαλίδη. 'Εχω και κρητική επιρροή στο ρεπερτόριο. Θα βγάλω κι έναν R&B πειραματικό, ελληνικό στίχο, που λέω μέσα την σειρά της ζωής της, λέγοντας ό,τι σκέφτομαι. Δηλαδή, ό,τι έρχεται θα το κάνω.

-Νομίζω ότι είσαι ένας άνθρωπος ο οποίος αφήνει την προσωπική του ζωή να περάσει και στη δισκογραφία. Έκανες το κομμάτι "ο παλιός σκορπιός" για παράδειγμα.

-Για τον άντρα μου που είναι σκορπιός. Τα λέω όλα, ναι. Η αλήθεια είναι ότι δεν εκφράζομαι. Δυσκολεύομαι πάρα πολύ. Κι ο μόνος τρόπος που μπορώ είναι αυτός να τραγουδάω.

-Απραγματοποίητο όνειρο υπάρχει;

-Θα ήθελα να μπορώ να παίζω παντού χωρίς να έχω άγχος. Θα έρθει ο κόσμος, δεν θα έρθει, θα ακυρωθεί, δεν θα ακυρωθεί. Στην Αθήνα αυτό συμβαίνει. Να πω ότι θα πάω να παίξω στα Γιάννενα, στη Λάρισα, στο Βόλο και να μην έχω άγχος τώρα. Αυτό είναι το όνειρό μου.

-Βοήθεια υπάρχει στην καθημερινότητα σου;

-Βοηθάει ο άντρας μου. Το κάνει γιατί έχει την ανάγκη να μεγαλώνει το παιδί. Γιατί είναι πάρα πολύ τέλειος μπαμπάς και είμαι πολύ τυχερή προς αυτό. Αλλά από εκεί και πέρα θεωρεί ότι τις ελευθερίες που έχω εγώ πρέπει να τις έχει και αυτός.

-Με τι ασχολείται.

-Είναι σύμβουλος επιχειρήσεων. Δεν έχει καμία σχέση με το καλλιτεχνικό κομμάτι.

Ακολούθησε το Αθηνόραμα στο Facebook, Tik Tok και το Instagram.