ogata_photo
Λίγοι έχουν το μοναδικό αυτό χάρισμα να γεφυρώνουν τη jazz, το funk, το hip-hop και τη σύγχρονη groove μουσική. Ένας από αυτούς, είναι ο Nate Smith ο οποίος μετατρέπει κάθε εμφάνισή του σε μια δυναμική ζωντανή εμπειρία βαθιάς μουσικότητας. Λίγο πριν την προγραμματισμένη του εμφάνιση στο Φ hill Sessions την ερχόμενη Τετάρτη 8 Ιουλίου στο θέατρο Δόρα Στράτου, βρήκε λίγο χρόνο ανάμεσα στα ταξίδια του για να συζητήσει κατ᾽αποκλειστικότητα μαζί μας.
>Μεγάλωσες στο Chesapeake της Βιρτζίνια ακούγοντας τους δίσκους του πατέρα σου (CTI Records, Quincy Jones, οι Jazz Crusaders κ.α.). Πόσο από εκείνον τον ήχο βρίσκουμε στη μουσική σου σήμερα;
Οι ήχοι εκείνων των δίσκων ήταν πολύ σημαντικοί για μένα, καθώς ήταν οι πρώτες συσχετίσεις που έκανα με τη λέξη "jazz". Η μουσική παιζόταν πάντα σε ένα κοινωνικό πλαίσιο, σε ομάδες ανθρώπων που την άκουγαν μαζί, χόρευαν με αυτήν, την απολάμβαναν. Αυτή ήταν μια πολύ σημαντική πρώτη εντύπωση για μένα.
>Η Betty Carter σε ξεχώρισε όταν ήσουν μόλις 20 ετών. Τι σου έμαθε εκείνη που κανείς άλλος δεν θα μπορούσε;
Ουσιαστικά έκανα πρακτική άσκηση με την Betty, πήρα μερικά από τα πιο ταπεινωτικά και δύσκολα μαθήματα σε πραγματικό χρόνο, πάνω στη σκηνή μαζί της. Όταν μαθαίνεις πράγματα με αυτόν τον τρόπο, δεν τα ξεχνάς ποτέ.
>Διαμόρφωσες το νέο σου άλμπουμ Live Action ακολουθώντας την προσέγγιση του παραγωγού Quincy Jones, χτίζοντάς το γύρω από σχέσεις με ανθρώπους. Ποιος σε εξέπληξε περισσότερο στο στούντιο και γιατί;
Έμεινα απόλυτα έκπληκτος από αυτό που πρόσφερε ο Lionel Loueke στο άλμπουμ. Γνωρίζω τον Lionel εδώ και 15 περίπου χρόνια, και η φαντασία του, τόσο η μουσική όσο και η ηχητική, δεν παύει ποτέ να με εκπλήσσει. Όλα τα κρουστά και φωνητικά στρώματα που πρόσθεσε, πέρα από τη βιρτουόζικη κιθάρα του, με συγκλόνισαν. Ο Lionel είναι θρύλος.
>Όλα στο "Live Action" ηχογραφήθηκαν ζωντανά, χωρίς αντιγραφή-επικόλληση, με δύο ή τρεις λήψεις το πολύ. Πώς ξέρεις, γενικά, πότε μια λήψη είναι η κατάλληλη;
Όταν ξανακούω μια ηχογράφηση και μου φαίνεται φρέσκια, σαν να κατάφερα να αποτυπώσω τη σωστή ενέργεια, τότε ξέρω ότι είναι σωστή. Η τελειότητα δεν έχει τόση σημασία όσο το συναίσθημα.
>Έχεις παίξει με τους Dave Holland, Brittany Howard, Childish Gambino, Vulfpeck, καλλιτέχνες από εντελώς διαφορετικούς κόσμους. Πώς αλλάζεις ταχύτητα χωρίς να χάνεις τον εαυτό σου;
Είμαι πολύ τυχερός, καθώς οι συνεργάτες με τους οποίους έχω δουλέψει με έχουν καλωσορίσει στον κόσμο τους. Έχουν εντοπίσει κάτι μοναδικό στον τρόπο που παίζω και το θέλουν. Γι’ αυτό δεν ένιωσα ποτέ ότι έπρεπε να χάσω τον εαυτό μου για να ενταχθώ στον κόσμο τους.
>Έχεις πει ότι μπαίνεις σε κάθε ηχογράφηση προσπαθώντας να μην έχεις καμία προκατάληψη. Είναι εφικτό αυτό στην πραγματικότητα, όταν έχεις περάσει εβδομάδες προετοιμασίας;
Ποτέ δεν ξέρω τι θα συμβεί μέχρι τη στιγμή που βρίσκομαι στο στούντιο με τους μουσικούς. Μπορώ σίγουρα να προετοιμαστώ, αλλά πρέπει να είμαι ανοιχτός στις ιδέες των άλλων μουσικών. Υπό αυτή την έννοια, ακόμα κι αν έχω κάποιες προκαταλήψεις, πρέπει να αποφασίσω εκείνη τη στιγμή αν οι ιδέες μου είναι οι καλύτερες για τη μουσική.
>Το άλμπουμ Live Action σου χάρισε δύο Grammy με τις πρώτες σου υποψηφιότητες να έχουν προηγηθεί το 2011 και το 2017. Πώς αισθάνεσαι από αυτήν την αναγνώριση;
Είναι πολύ ωραίο να αναγνωρίζεσαι από τους συναδέλφους σου. Νιώθω επίσης ότι αυτή ήταν η κατάλληλη στιγμή για να κερδίσω, και είμαι πραγματικά υπερήφανος που το κατάφερα με αυτό το άλμπουμ. Είμαι πολύ ευγνώμων.
>Ήσουν μέλος της μόνιμης μπάντας της εκπομπής "Late Night with Seth Meyers". Πόσο διαφορετικό είναι να παίζεις στην τηλεόραση σε σχέση με το να παίζεις σε μια σκηνή;
Η τηλεόραση είναι ένα πραγματικά ενδιαφέρον περιβάλλον, επειδή υπάρχουν πάρα πολλοί αυστηροί χρονικοί περιορισμοί. Υπάρχει ένα μεγάλο συνεργείο και μεγάλη πίεση για την εκτέλεση. Είναι σίγουρα ένας πολύ διαφορετικός τρόπος δημιουργίας μουσικής. Η σκηνή είναι πιο ζεστή, πιο οικεία· μοιράζεσαι τη μουσική σε πραγματικό χρόνο με πραγματικούς ανθρώπους.
>Τώρα που έρχεσαι στην Αθήνα για το Φ hill Sessions, φέρνεις μαζί σου το κουαρτέτο του Live Action. Τι μπορεί να περιμένει το κοινό από αυτό το live που δεν μπορεί να αποκομίσει από τον δίσκο;
Η Anna Butters και ο James Francies δεν είναι στο άλμπουμ Live Action, και φέρνουν μαζί τους έναν ολόκληρο ηχητικό κόσμο. Η μουσική έχει εξελιχθεί τόσο πολύ από τότε που ξεκινήσαμε να την παίζουμε ζωντανά, σχεδόν έναν χρόνο πριν. Είμαι πολύ ενθουσιασμένος που θα παίξουμε μαζί. Ανυπομονώ να δω πώς αυτός ο πολύ ιδιαίτερος χώρος θα επηρεάσει τον ήχο μας.
Βρες εισιτήρια για το live του στο Φ Hill Sessions, εδώ.
