Τα Ημισκούμπρια δεν έχουν ανάγκη συστάσεων. Έχουν γράψει τη δική τους ιστορία. Κάνουν δυο μεγάλες συναυλίες για τα 30 χρόνια τους στο πλαίσιο του Release 2026 με τη μια εξ αυτών μάλιστα να είναι sold out απο τις πρώτες ημέρες που έγινε γνωστό ότι το τρίο θα συνυπάρξει εκ νέου επί σκηνής μετά από πολλά χρόνια. Το ένα τρίτο του γκρουπ και ο πιο ψηλός της παρέας, ο Πρύτανης, σήμερα εδώ μας λύνει όλες τις απορίες για τη κοινή αλλά και για την ξεχωριστή πορεία του γκρουπ και αποκαλύπτει όλα τα μυστικά τους.
Φωτογραφίες: Λεωνίδας Τούμπανος
-Ας πούμε μερικά πράγματα για το περιβόητο σκουμπρί, πώς προέκυψε τελικά αυτό το όνομα που έγραψε ιστορία;
-Να σου πω. Είναι το μισό σκουμπρί. Είναι μια ατάκα που λέγαμε. Το σκουμπρί είναι κάτι σαν τη σουπιά, είναι πονηρό, θα στη φέρει εκεί που δεν το περιμένεις. Το μισό είμαστε αυτό και το άλλο μισό είμαστε καλοί άνθρωποι. Αυτό είναι το ημισκούμπριο, κι αυτό είναι το νόημα που έχουμε φτιάξει μέσα στα χρόνια.
-Το Ημιζ είναι η Αμερικανιά που ξέρεις. Κόβεις μία λέξη και βάζεις και το ες στο τέλος και εμείς το κάναμε ζήτα ιατί είμαστε ράπερ και είμαστε και town από το hood και όλα αυτά τα σχετικά.
-Ναι αγάπη για τη μουσική. Γιατί και τις εποχές που ξεκινήσαμε δεν υπήρχε αυτή η μουσική στην Ελλάδα και ήμασταν απ' τους ελάχιστος ανθρώπους, απ' τα ελάχιστα παιδιά δηλαδή στην Αθήνα που ακούγαμε τέτοιες μουσικές και έτυχε ο Μεντζέλος που είχε μια εκπομπή ραδιοφωνική σε ένα μικρό ραδιόφωνο στην Αθήνα κι όλη η υπόλοιπη hip hop σκηνή της εποχής ήταν ακροατές του.
-Μιλάμε πάντα για 90’s έτσι;
-Μιλάμε πάντα για 90’s. 92-93 εκεί. Γνωριστήκαμε έγιναν και ένα-δύο πάρτι μαζευτήκαμε όλοι τότε και κάπως ξεχωρίσαμε οι τρεις μας και κολλήσαμε λίγο παραπάνω και αρχίσαμε να το ψάχνουμε περισσότερο. Με πρωτόγονους τρόπους και πρωτόγονα μέσα.
-Όχι, το κόνσεπτ ήταν ένα πράγμα, να γίνουμε bronx και να παίζουμε hip hop, όπου πάντα το κόνσεπτ είναι ότι έχεις έναν DJ από πίσω, ο οποίος παίζει τα instrumental στην ουσία, το half playback που λέμε αλλιώς. και ζωντανά είναι τα μικρόφωνα. Δηλαδή αυτό ήταν το κόνσεπτ του MCing. Ήταν ο DJ που ήταν η ψυχή του party στο club και είχε και έναν MC δευτεράντζα, Κάποτε ήταν ο MC, ο οποίος ήταν τελείως δευτεράντζα. Αν δεις τα παλιά σχήματα απο τη δεκαετία του 80' ήταν πρώτα ο DJ, το πρώτο όνομα και δεύτερο ήταν κάπως έτσι. Αναφέρω ενδεικτικά τους Eric B. & Rakim για παράδειγμα. Ο Rakim είναι από τους κορυφαίους ράπερς, στο σχήμα τους ήταν δεύτερος. Ή ο DJ Jazzy Jeff και Fresh Prince.
-Εσύ ήσουν όμως μαζί με δύο MCs.
-Ναι, εντάξει, στο σχήμα μας στα 90' ήταν πρώτοι οι MCs. Γιατί οι MCs έχουν και την τρέλα, ας πούμε, και την έπαρση και εννοείται θέλουν να είναι πρώτες μούρες. Δεν γίνεται αλλιώς να είσαι MC, πρέπει να είσαι πρώτη μούρη. Ήμουν ίσως ο μόνος που είχα ιδέα πώς γίνεται το κόψιμο-ράψιμο των σάμπλερς. Ότι παίρνεις ένα σάμπλερ, δηλαδή το μηχάνημα και βάζεις μέσα ένα πιατίνι, μια μπότα, ένα ταμπούρο και τα προγραμματίζεις και φτιάχνεις ένα ρυθμό και βάζεις και το εφέ, βάζεις και τη τζαζ-λούπα σου και τα κάνεις λούπες, όλα αυτά και φτιάχνεις ένα ρυθμό και πάνω ραπάρεις. Ήμουνα ο μόνος που ήξερα να το κάνω αυτό το πράγμα, γιατί από τα τέλη του 80 είχα ένα φίλο DJ κι αυτός, ο οποίος έπαιζε με αυτά τα πράγματα, με Amiga 500. Ήταν ο πρώτος υπολογιστής σπιτικός που είχε πρόγραμμα που μπορούσες να φτιάξεις μουσική με ήχο ανάλυση 8 bit, που είναι δηλαδή πολύ παλιός ήχος, πολύ πρωτόγονος. Αλλιώς έπρεπε να έχεις 200.000 δολάρια μηχανήματα Να φτιάξεις τα πάντα.
-Ναι. Δεν υπήρχε άλλος. Δεν το έκανε κανένας άλλος αυτό το πράγμα. Όπως το κάναμε εμείς σωστά, κανένας.
-Παράλληλα με εσάς ήταν οι Going Through,που νομίζω οτι ξεκίνησαν μαζί σας.
-Με τον Μιχάλη Παπαθανασίου, από τους Going Through δουλέψαμε πρώτο, δεύτερο, τρίτο δίσκο full. Δηλαδή είναι το τέταρτο ημισκούμπριο, κατά κάποιο τρόπο. Και μάλιστα στη συναυλία στις 20 του μήνα, θα τον ανεβάσουμε στη σκηνή να τον ευχαριστήσουμε και να τον τιμήσουμε για την προσφορά του. Δεν θα ήτανε ίδια τα ημισκούμπρια χωρίς τον Μιχάλη, και δεν θα ήτανε ίδιοι οι Going Through και η εξέλιξή τους χωρίς αυτά που κάναμε με τον Μιχάλη. Δηλαδή μάθαμε ο ένας από τον άλλον.
-Ναι, μάθαμε πραγματικά. Ωριμάσαμε, μεγαλώσαμε. Κάναμε πολλά πράγματα. Ήτανε πολύ διασκεδαστική όλη αυτή η πορεία. Ο Μιχάλης είναι πολύ δυνατός παραγωγός ακόμα. Έχει τεράστια εμπειρία. Έχει κάνει και ένα από τα καλύτερα στούντιο στην Ελλάδα και παγκόσμιο προορισμό. Το Black Rock.
-Πότε σταματά η κοινή πορεία σας και πότε το διαλύσατε;
-Σταματήσαμε την παραγωγική δουλειά κάπου στα μέσα των Zeroes. Εκεί λίγο χαλαρώσαμε και ξανασχοληθήκαμε κάπου το 2010, με κάποιες μουσικές παραγωγές κάποιες συναυλίες αλλά το 16 λίγο τσακωθήκαμε μεταξύ μας.
-Όπως συμβαίνει σε όλα τα γκρουπ.
-Όπως συμβαίνει σε όλα τα γκρουπ, που υπάρχουν ανώριμοι άνθρωποι, εννοείται εγωιστές ανώριμοι. Και το κόψαμε το 16. Και ξανά τώρα. Και κάθε εμπόδιο για καλό.
-Ξανά δέκα χρόνια μετά, μέσα στο 26, που συμπληρώνετε 30 χρόνια.
-30 χρονια από τον πρώτο μας δίσκο. 30 χρόνια επιτυχίες. Και πάντα το είχαμε στο μυαλό μας, πάντα λέγαμε ότι όταν θα φτάσουμε στα 30 χρόνια πρέπει να κάνουμε μια συναυλία ωραία και να πούμε τον πρώτο μας δίσκο και να κάνουμε τέτοια πράγματα. Και ήρθε η ώρα Θεωρώ ότι και η αποχή καλό μας έκανε. Γιατί και ο καθένας μας έκανε αυτά που ήθελε μόνος. Και ότι περάσαν δέκα χρόνια από τότε είναι φοβερό. Εγώ έκανα πολλά πράγματα μέσα σε αυτά τα δέκα χρόνια. Πολλές αλλαγές.Και τα παιδιά έχουν κάνει πράγματα.
-Δεν έχω ιδέα. Πραγματικά δεν έχω ιδέα. Μέχρι στιγμής διασκεδάζω. Έχει κάποιες μικρές δυσκολίες. Αλλά περισσότερο είναι πολύ ευχάριστο το ότι θα βγούμε στη σκηνή. Σαν DJ συναυλιακά έχω να παίξω 10 χρόνια. Έχω παίξει σε κλαμπ και σε μαγαζιά παίζω house μουσικές πλέον. Αλλά αυτό που θα κάνουμε θα είναι τεράστιο. Για εμάς είναι τεράστιο.
-Πώς συνυπήρξατε ενώ είστε τρεις τόσo διαφορετικoί μεταξύ σας χαρακτήρες; Ποιά ήταν η κοινή συνισταμένη πέρα απ' το hip-hop;
- Η μουσική ήταν το πιο σημαντικό και το ότι ήμασταν νέα παιδιά και είχαμε ανοχή και αντοχές στους διαφορετικούς χαρακτήρες, όπως όλοι οι άνθρωποι. Μεγαλώνοντας στενεύουν τα περιθώρια δηλαδή δεν ανέχεσαι τις βλακςίες του διπλανού.
-Ναι, ναι. Αυτό και αυτό γίνεται σε όλες τις σχέσεις, έτσι. Φιλικές, ερωτικές, επαγγελματικές.
-Καθώς μεγαλώνεις και αποκτάς και φτιάχνεις τα όρια σου και αποκτάς στάνταρντ ας πούμε υψηλότερα απ' το παρελθόν γίνεσαι δηλαδή λίγο καλύτερος άνθρωπος, δεν μπορείς να την παλέψεις με άνθρωπους που δεν δεν ταιριάζεις.
-Ήσασταν ποτέ φίλοι;
-Φίλοι ήμασταν για πολλά χρόνια. Ήμασταν πολύ φίλοι και βγαίναμε παντού και περνάγαμε καλά.
-Πάμε και στη δικιά σου μουσική πλευρά.Τα τελευταία χρόνια έχεις αλλάξει εντελώς ύφος
-Ναι ασχολούμαι με house μουσικές είναι η αγάπη μου και ήταν κρυφή αγάπη μου απο πολύ παλιά. Είναι μέρος της ζωής μου από αρχές 90 που την γνώρισα.Εννοείται λάτρευα disco ανέκαθεν από πολύ μικρός και η house μουσική που είναι απόηχος και εξέλιξη της disco. Το hip hop με κρατάει στην πραγματικότητα δηλαδή τα πόδια στο έδαφος που λέμε ενώ με τη house μουσική χάνομαι, ταξιδεύω απογειώνομαι και ανάλογα το είδος της μουσικής. Μου αρέσουν πολλά είδη στη house αλλά περισσότερο τα soulful και deep house και το tech house το σύγχρονο με το οποίο ασχολούμαι κι εγώ περισσότερο. Είναι πιο κλαμπ ήχος και πιο φεστιβαλικός και τα τελευταία χρόνια κάνω παραγωγές στη house μουσική. Έχω κι ένα project μαζί με έναν φίλο τον μίστερ CHI ο οποίος ήθελε να γίνει MC το 2000 και μας τον είχε γνωρίσει η Μαριλέτα που ήταν φιλαράκι καλό με τη Μαριλέτα η οποία είναι τραγουδίστρια και έχει συμμετάσχει σε πολλά κομμάτια των Hmiz. Φτιάχνουμε αυτό το project το οποίο το ονομάζουμε Groove Therapy και θέλουμε να ανοίξουμε ένα δρόμο δικό μας και να βγούμε προς τα έξω για να ακουστούμε παντού ο στόχος μας είναι Λονδίνο, Ίμπιζα και Άμστερνταμ. Το label που έχουμε τώρα υπογράψει η δισκογραφική στην Ολλανδία είναι πολλά υποσχόμενη γιατί ο ιδρυτής αυτής της δισκογραφικής είναι ο ιδρυτής της Spinning Records. Παράλληλα θέλω να ασχοληθώ με την εστίαση. Είχα άλλη μια μεγάλη τρέλα τα προηγούμενα χρόνια, είχα μια επιχείρηση ένα αρωματοπωλείο που το αφήνω όμως αυτό στην άκρη και τώρα θέλω να ασχοληθώ με εστίαση διότι θεωρώ ότι μου ταιριάζει και ότι το έχω και θέλω να γίνω ένας μικρός influencer σε αυτό το κομμάτι ως πρώην χοντρός επίσης.
-Είναι εντυπωσιακό το γεγονός οτι είχες φτάσει 190 κιλά...
- Πλέον Βασίλη ελέγχω το βάρος μου δυστυχώς δεν ελέγχω την τρέλα για να δοκιμάζω γευσούλες αριστερά και δεξιά... Θα σου πω κάτι αστείο. Είχαμε ζυγαριά ρε παιδί μου η οποία στα 160 έβγαζε error και ανεβαίνω μια μέρα που λες κάποτε το 2010 και βγάζει error στα 160. Πάω σε ένα σούπερ μάρκετ βλέπω μια ζυγαριά λέει όριο 180. Λέω θα πάρω αυτή δεν πρόκειται να βγάλει .. error. Πραγματικά παίρνω τη ζυγαριά των 180 κιλών και μου βγάζει error. Είχα περάσει τα 190... Εκεί άλλαξα ζωή και τρόπο σκέψης κι έτσι σώθηκα.
