Η Μαριάννα Παπαθανασίου λέει "είμαι εσύ και είσαι εγώ" και θέλει αυτό να το θυμόμαστε

Η Μαριάννα Παπαθανασίου κυκλοφόρησε τον πρώτο της δίσκο με τίτλο "Είμαι εσύ” με τραγούδια που κρύβουν μέσα τους urban pop αισθητική, synths, layers και ψαγμένα ηχητικά τοπία. Είναι επίσης ηθοποιός. Είναι και αυθόρμητη. Είναι ανήσυχη σαν άνθρωπος, Έχει το θάρρος της γνώμης της. Ήρθε από τη Θεσσαλονίκη , όπου γεννήθηκε, στην Αθήνα αναζητώντας μια καριέρα. Ετοιμάζει το επόμενο live της στις 21 Ιουνίου στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής γιορτής της μουσικής στην πλατεία Βαρνάβα στο Παγκράτι. Σίγουρα έχει  ενδιαφέρον η περίπτωση της. Μερικά από αυτά που είπαμε κουβεντιάζοντας μπορείς να τα διαβάσεις στις γραμμές που ακολουθούν.

Φωτογραφίες: Λεωνίδας Τούμπανος

-Έχεις υπογράψει τον πρώτο δίσκο σου. Είναι το πρώτο προσωπικό άλμπουμ. Πως ήταν η διαδρομή σου μέχρι να φτάσεις εδώ και τι μεσολάβησε μέχρι να το καταφέρεις;

-Γεννήθηκα και μεγάλωσα στη Θεσσαλονίκη. Από μικρή πήγαινα ωδείο και σπούδαζα μουσική, φλάουτο, φωνή και θεωρητικά τα πάντα. Μετά σπούδασα θέατρο και ήθελα να συνδυάσω αυτές τις δύο τέχνες. Οπότε δούλευα από πολύ μικρή στη Θεσσαλονίκη και στο θέατρο και στα live. Αυτό κάνω όλη μου τη ζωή. Το 2019 ήρθα στην Αθήνα με αφορμή μια παράσταση. Εκεί ήταν το κομβικό σημείο. Έφτιαξα την μπάντα μου, "Marianna & the Dizzy Breezes" και κάποια στιγμή κάναμε τη διασκευή στο κομμάτι "Kόκκινα γυαλιά" του Σταμάτη Κραουνάκη και μπήκε στη ζωή μας ο Σταμάτης Κραουνάκης. Μας έδωσε το ok για αυτή τη διασκευή και έτσι ξεκινήσαμε να βγούμε και σε συναυλίες, να φτιάχνουμε και άλλες διασκευές, να συνεργαστούμε κι άλλη μια φορά με τον Σταμάτη και να ξεκινήσει αυτή η πορεία που με έφερε στο σήμερα.

-Πόσο δύσκολο είναι να ξεκινάει ένα νέο κορίτσι από τη Θεσσαλονίκη, να πάει στην Αθήνα και να καταφέρει να κάνει αισθητή την παρουσία της βγάζοντας και δίσκο. Τι βαθμό δυσκολίας έχουν τα βήματα αυτά;

-Είναι μόνο δύσκολο όλο αυτό. Καθόλου εύκολο. Δυσκολεύτηκα πάρα πολύ, παρόλα αυτά μπορώ να πω ότι έχω πάρει πάρα πολύ αγάπη και αποδοχή και θεωρώ ότι είμαι και τυχερή μέσα στη δυσκολία. Έχω συναντήσει και καταστάσεις που με έχουν βοηθήσει, με έχουν εξελίξει, οπότε είμαι ευγνώμων. Όμως δεν θέλω ποτέ να παραβλέπω τον παράγοντα του αγώνα. Υπάρχει ένας αγώνας, υπάρχει μια προσπάθεια πολύ μεγάλη.

-Γιατί έφυγες από τη Θεσσαλονίκη και δεν έμενες εκεί; Είναι το κλασσικό η Θεσσαλονίκη είναι μικρή, η Αθήνα είναι μεγάλη και κυνηγάω την τύχη μου στην πρωτεύουσα; Ότι κάνουν οι περισσότεροι;

- Σε μένα έγινε τελείως ξαφνικά, χωρίς καμία πρόταση. Κάποια στιγμή βρέθηκα σε ένα καλλιτεχνικό τέλμα. Βρέθηκα εκτός δουλειάς από δική μου απόφαση. Παραιτήθηκα από ένα μεγάλο μιούζικαλ, μια μεγάλη παραγωγή λόγω εργασιακών συνθηκών που ήταν κατά των πεποιθήσεων μου και του τι θεωρώ δίκαιο για τον ηθοποιό και για τον καλλιτέχνη. Βρέθηκα εκτός δουλειάς. Ήρθα αντιμέτωπη με τον εαυτό μου και με το επάγγελμά μου και σε εκείνη ακριβώς τη φάση μου ήρθε η δουλειά στην Αθήνα. Α, έκανα σε κάτι καλό. Μέσα σε πέντε μέρες, μάζεψα τα πράγματα μου και ήρθα.

-Πως προέκυψε ο δίσκος;

-Φτάνω στο σημείο να κάνω προσωπικό δίσκο γιατί πριν από τρία χρόνια ήρθα αντιμέτωπη με τον εαυτό μου και είπα ποια είμαι, ποιος είναι ο ήχος μου, τι κάνω με τη μουσική, θέλω να βρω τον εαυτό μου, θέλω να βρω τον ήχο μου, θέλω να μπω στη δισκογραφία. Έκατσα και έγραψα το δίσκο μου μόνη μου, τις ιστορίες μου, στίχους και μουσική, για να μπορέσω να εκφραστώ προσωπικά.

-Τι περίεργο συνέβη και πήρες αυτή την απόφαση. Άλλαξες ουσιαστικά πλεύση. Έγινε κάτι;

-Νομίζω ήταν μια υπαρξιακή αγωνία αυτή. Έγινε ένα κομβικό στιγμιότυπο στη ζωή μου. Ανά μια τριετία περνάω κάτι τέτοιο. Ήμουν με την μπάντα μου γνώρισα εμπειρίες, αλλά με δεδομένο το γεγονός ότι εγώ δεν αντέχω τις ταμπέλες και δεν αντέχω τα στενά πλαίσια γιατί θέλω να νιώθω ελεύθερη μέσα σε όλα, μέσα στη ζωή, μέσα στην τέχνη ένιωσα ότι όλο αυτό είχε αρχίσει να με καθορίζει καλλιτεχνικά. Ήθελα να αναπνεύσω. Δεν ήμουνα μόνο αυτό. Και δεν είμαι μόνο αυτό. Είμαι ό,τι νιώθω. Οπότε έτσι κάπως πήρα την απόφαση να μπω σε αυτό το χώρο στον πιο προσωπικό μου πλέον χώρο.

-Πώς θα χαρακτηρίσουμε τη μουσική σου, ηλεκτρική, μοντέρνα, pop, τι είναι;

-Ωραία, αυτή είναι μια δύσκολη ερώτηση.  Δυσκολεύομαι πάρα πολύ να το οριοθετήσω, να του βάλω ταμπέλα. Είναι μια ποπ μουσική, θεωρώ, γιατί ο στίχος είναι πολύ άμεσος, νομίζω ότι είναι στην ομπρέλα του εντέχνου, σαν κατάσταση. Δηλαδή δεν είναι μια εναλλακτική ποπ μουσική. Έχει μοντέρνα στοιχεία, σύγχρονα στοιχεία στις ενορχηστρώσεις, έχει φυσική μπάντα να παίζει. Και ουσιαστικά μπλέκει μέσα τις επιρροές μου, που είναι και jazz επιρροές, και ελληνικού τραγουδιού επιρροές. Έχει μέσα πολλά. Όλα όμως έχουν ενοποιηθεί από μια παραγωγή.

-Πού θα θέλεις να φτάσεις και δισκογραφικά, αλλά και από πλευράς εμφανίσεων. Τι στόχοι υπάρχουν, τι βλέπεις για το επόμενο διάστημα;

-Θέλω να μπορώ να κάνω πιο συχνά συναυλίες, και να μπορώ να στηρίξω το δικό μου υλικό σε αυτές τις συναυλίες. Τραγουδάω τα τραγούδια μου και φυσικά και άλλα τραγούδια. Θέλω να μπορώ να το διευρύνω αυτό, θέλω να εξελιχθώ μέσα σε αυτό, να μπορώ να κάνω κι άλλο δίσκο, κι άλλο δίσκο. Το λέω γιατί δεν είναι και κάτι εύκολο. Είναι ένα πράγμα το οποίο έχει μία διαδικασία. Οπότε θέλω να εξελιχθώ μέσα σε αυτό, θέλω να συνεργαστώ και με άλλους ανθρώπους και να είμαι διαχρονικά μέσα σε μία πορεία ανοδική και εξελικτική. Όπως και ζω τόσα χρόνια και κατάφερα να βρίσκομαι εδώ πέρα ​​μέσα στη δουλειά και μέσα στη ροή, θέλω αυτό να μπορέσει να συνεχίσει, αλλά με ωραίους όρους. Ολοκλήρωσα δύο παρουσιάσεις στον δίσκο που ήταν sold out και θέλω όπως λέμε να το χαρώ λίγο, να κάτσω πάνω σε αυτό. Θα εμφανιστώ και άλλο, θα είμαι και σε κάποια φεστιβάλ, θα τα ανακοινώνω όλα αυτά στα social μου. Παράλληλα θέλω να οργανώσω πάλι ένα μεγάλο ωραίο live με συμμετοχές και με φίλους, αλλά και πιο προσεγμένο σαν παρουσίαση, σαν παράσταση θα ήθελα να είναι, σαν μουσική παράσταση, τον Οκτώβη.

-Μέχρι τώρα έχεις κάποια απραγματοποίητα όνειρα σε σχέση με τα καλλιτεχνικά σου πλάνα ή τα έχεις καταφέρει όλα.

-Κοίτα, δεν ξέρω, υπάρχει πάντα το ανικανοποίητο, Βασίλη. Κι εγώ είμαι ένας άνθρωπος που έχω προσδοκίες. Θέλω πάντα κάτι ακόμα, κάτι καλύτερο. Και για τον εαυτό μου, και για τη μουσική μου, και για την εικόνα μου.

-Σαν άνθρωπος τι είσαι, τι άνθρωπος είσαι. Πώς θα χαρακτηρίζες τη Μαριάννα, μόνη σου; Κάνεις ένα βιογραφικό και λες είμαι αυτό και αυτό…

-Τι είμαι ; Είμαι παρορμητική, αυθόρμητη. Είμαι χαρούμενη και μελαγχολική. Σε μια πολύ πήγαινε-έλα κατάσταση. Δεν κολλάει το ένα και το άλλο. Δεν πέφτω πολλές φορές από το χαρούμενο στο μελαγχολικό. Όχι, είμαι σε μια διαφορετική αμφιθυμία. Το έχω αυτό πολύ έντονα. Είμαι πολύ αγωνιστική, μαχητική. Δεν θέλω να αφήσω τα πράγματα στην τύχη τους, ούτε στη μοίρα τους κάπως. Είμαι εδώ και τα επηρεάζω. Θέλω να τα επηρεάζω. Είμαι ευαίσθητη. Τα παίρνω προσωπικά. Κλαίω, θυμώνω. Είμαι ευέξαπτη. Είμαι drama queen. Κολλάει αυτό και με τη θεατρική πλευρά.

-Με το θέατρο πώς το συνδύασες.

-Πώς το συνδύασα; Καταρχάς, εφόσον σπούδασα θέατρο είχα ταυτόχρονα τη μουσική και τα live. Όλα αυτά πήγαιναν πακέτο.

-Τα πάντρεψες;

-Όλη τη σεζόν βρίσκομαι στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. Με παιδικές παραστάσεις. Είμαι αρκετά στην παιδική σκηνή. Περισσότερο από την ενήλικη. Κάνω μουσικές παραστάσεις.

-Τα πέτυχες αυτά που ήθελες όταν ξεκινούσες;

-Σε ευχαριστώ πολύ για αυτήν την ερώτηση. Γιατί πολύ συχνά πέφτω ψυχολογικά ή ματαιώνομαι και πρόσφατα έκανα αυτήν την κουβέντα με τον εαυτό μου και είπα τι ήθελες Μαριάννα πιο μικρή, τι ονειρευόσουν, τι έγραφες σ’ εκείνο το ημερολόγιο, όταν μεγαλώσω θα γίνω τραγουδίστρια. Είμαι τραγουδίστρια λοιπόν.

-Άρα πέτυχες ένα στόχο. Όταν πετυχαίνεις κάτι, μένεις λίγο πάνω σε αυτό που πέτυχες ή θες να πας αμέσως στο επόμενο;

-Έχω αυτήν την τάση σαν άνθρωπος, έχω αυτή την ταχύτητα σαν άνθρωπος, αλλά ο πολύ άμεσος προσωπικός μου στόχος είναι να καταφέρω να μείνω λίγο πάνω στα πράγματα. Να το χαρώ. Έχω πολύ ανάγκη να το χαρώ.

-Και πες ότι είμαι ένας καινούριος και θέλω να μπω στον χώρο, τι πρέπει να κάνω; Υπάρχει manual;

-Οπωσδήποτε να αποφασίσεις ότι θέλεις να γίνεις καλλιτέχνης και αυτό μέσα σου να γίνει ισχυρό και μετά να θωρακίσεις τον εαυτό σου με πολλούς τρόπους. Η γνώση, η παιδεία, η μουσική παιδεία. Τα ερεθίσματα. Πρέπει να τρέξεις να πάρεις ερεθίσματα από παντού. Να μάθεις μουσική, να ασχοληθείς με τη φωνή σου, με το όργανό σου. Και πρακτικά και φιλοσοφικά. Να γνωρίσεις ανθρώπους, να μάθεις από αυτούς και να μην τα παρατήσεις, να είσαι επίμονος.

-Είναι καλά τα πράγματα πιστεύεις στο τραγούδι σήμερα , ειδικά για αυτούς που πάνε μόνοι τους, όπως εσυ με μια σημαία και περπατάς.

-Ο ανεξάρτητος καλλιτέχνης είναι σε μια πολύ δύσκολη κατάσταση. Γιατί και κοινωνικά δεν βρισκόμαστε σε ένα έδαφος το οποίο είναι εύφορο. Δεν υπάρχει κάπου να πατήσουμε. Ούτε δισκογραφικές υπάρχουν όπως τα παλιά. Τίποτα δεν υπάρχει όπως συνέβαινε παλαιότερα.  Δεν υπάρχει κεφάλαιο κι όλο αυτό το πράγμα είναι κοστοβόρο και χρονοβόρο. Μέσα σε αυτό λοιπόν το πλαίσιο παλεύουμε αγωνιζόμαστε και κάπως τα καταφέρνουμε. Και τα καταφέρνουμε γιατί υπάρχει αλληλεγγύη.

-Το έχεις δει αυτό με συναδέλφους σου, να σε βοηθάνε, να στηρίζουν;

- Ναι, με έχουν στηρίξει. Πιστεύω πολύ στην αλληλεγγύη και πιστεύω και στους ανθρώπους. Δεν θα σταματήσω να το πιστεύω. Έτσι ξεκίνησε και αυτός ο δίσκος. Με στήριξε ο κόσμος για να κάνω αυτό το δίσκο. Δηλαδή αυτό που λέει ο δίσκος Είμαι Εσύ... Ναι, αυτό είναι το γενικό πλάνο. Το γενικό πλάνο έγινε και ειδικό, δηλαδή εκπληρώθηκε από την πρώτη του στιγμή.

-Τι σημαίνει το "Είμαι Εσύ"; Πώς το πήρες απόφαση και έβαλες αυτό σαν τίτλο;

-Κάποια στιγμή που πέρναγα πολύ δύσκολα, ήμουν σε μεταβατική κατάσταση. Συζήταγα και με πολλούς άλλους ανθρώπους και ήταν και άλλοι άνθρωποι σε ένα αντίστοιχο τέλμα. Έβλεπα γύρω τον κόσμο, την κοινωνία, τον πόλεμο και καταλάβαινα ότι όπου κι αν βρίσκεσαι, όποιος κι αν είσαι, όποια κι αν είσαι, έχουμε κοινό βίωμα εδώ. Με πολύ διαφορετικό τρόπο. Οπότε ναι, είμαι εσύ και είσαι εγώ και αυτό πρέπει να το θυμόμαστε. Χωρίς αυτό δεν μπορούμε να προχωρήσουμε και είναι καλό να επιστρέφουμε σε αυτό. Ο ένας στον άλλον. Σε αυτό πιστεύω. Δεν πιστεύω ούτε σε μια ανώτερη δύναμη, ούτε σε ένα κράτος που μπορεί να στηρίζει. Όλα ουσιαστικά προέρχονται από την ατομική πρωτοβουλία, δηλαδή ότι μπορούμε να κάνουμε μαζί.