Xiu Xiu: "Δεν θα υπήρχαμε χωρίς τον Ντέιβιντ Λιντς"

Με διάφορους άμεσους αλλά και έμμεσους τρόπους, ο Ντέιβιντ Λιντς (David Lynch) φαίνεται στενά συνδεδεμένος με εσάς και το έργο σας. Πόσο σημαντικός είναι για την "κοσμολογία" των Xiu Xiu;
Εξαιρετικά σημαντικός. Δεν θα υπήρχαμε χωρίς τον Ντέιβιντ Λιντς. Είδα για πρώτη φορά το "Twin Peaks" τότε που ξεκινούσαμε το συγκρότημα. Με τον Cory McCulloch, με τον οποίον το ιδρύσαμε, είχαμε ήδη παίξει σε μερικά σχήματα που μας ικανοποιούσαν μουσικά, μα δεν διέθεταν σαφή εστίαση,  αισθητικά μιλώντας. Με τους Xiu Xiu, λοιπόν, θέλαμε να ξεκαθαρίσουμε τι επιθυμούσαμε να γίνει. Και μέρος αυτού ήταν η επιδίωξη να πετύχουμε εκείνο που το "Twin Peaks" κάνει τόσο εκπληκτικώς καλά: να συνδυάζει το σεξ, τη βία και την εισβολή του υπερφυσικού με το παράξενο χιούμορ, την τρυφερότητα, την οικογένεια και τα πολιτικά. Συνεχίζουμε να θεωρούμε ένα τέτοιο ευρύ όραμα ως φωτεινό παράδειγμα.

Ο θάνατος του Ντέιβιντ Λιντς υπήρξε σοκ για όσους αγαπούσαν τις ταινίες, την προσωπικότητά του και το "Twin Peaks". Εντωμεταξύ, η επαναπροσέγγιση της μουσικής του "Twin Peaks" ήταν ένα εγχείρημα που σας απασχόλησε έντονα την περίοδο 2015-2017. Μπήκατε στον πειρασμό να επιστρέψετε εκεί;
Ήταν σαν όνειρο που μπορέσαμε να παίξουμε αυτή τη μουσική. Πράγματι, όταν πέθανε ο Ντέιβιντ Λιντς αρχίσαμε να δεχόμαστε προτάσεις να ξαναπαρουσιάσουμε εκείνη τη συναυλία. Θέλαμε πολύ να τιμήσουμε έναν από τους μεγάλους "θεούς" της τέχνης μας, αλλά νιώσαμε ότι το να επιστρέψουμε σε κάτι που είχαμε ήδη κάνει, αντί να προχωρήσουμε σε κάτι νέο, δεν ήταν σωστό. Δεν ταίριαζε με το πνεύμα της έμπνευσης που μας είχε δώσει. Έτσι, η προσπάθεια να τον ευχαριστήσουμε με κάτι καινούριο μας οδήγησε να ξαναβουτήξουμε στο "Eraserhead".

Γιατί όμως το "Eraserhead" και όχι, για παράδειγμα, το "Mulholland Drive"; Ως ήχος και εμπειρία ίσως είναι η πιο ακραία του ταινία. Σας τράβηξε αυτή η μη συμβατική της ταυτότητα;
Λατρεύουμε εξίσου όλα τα φιλμ και το σύνολο του έργου του, αλλά είμαστε συγκρότημα, οπότε δουλεύουμε πάνω στον ήχο. Και το "Eraserhead", όπως και το "Twin Peaks", υπάρχει μέσα σ' ένα πολύ αναγνωρίσιμο ηχητικό σύμπαν. Βέβαια, όλα τα soundtracks των ταινιών του Λιντς είναι εκπληκτικά, όμως δεν λειτουργούν με τον ίδιο τρόπο. 
Το "Eraserhead" είναι ένας ολόκληρος κόσμος. Και ακούγεται σαν ένας πολύ συγκεκριμένος κόσμος. Μπορείς, λοιπόν, να καταγράψεις τα στοιχεία αυτού του κόσμου και να τα εξερευνήσεις ή να τα επεκτείνεις πάνω σε μια σχεδόν απτή βάση. Στο "Mulholland Drive", αντιθέτως, ενώ μπορείς να πεις ποια είναι τα κομμάτια του soundtrack (και είναι όλα υπέροχα), δεν γίνεται να περιγράψεις συνοπτικά το μουσικό του σύμπαν. Γιατί υπάρχει κυρίως μέσω ήδη ηχογραφημένης μουσικής, ενώ το "Eraserhead" —αν εξαιρέσουμε τα κομμάτια του Fats Waller— υπάρχει ακριβώς επειδή ανοίγονται κάποιες καινούριες πόρτες.

Πρακτικά, πώς προσεγγίσατε τον αρχικό ηχητικό σχεδιασμό του Alan Splet; Δουλέψατε ξανά τους ήχους των τρένων; Υπήρξε χώρος για αυτοσχεδιασμό;
Για παράδειγμα, τους ήχους του ανέμου που επιθυμούσαμε να συμπεριλάβουμε τους αναδημιουργήσαμε με γεννήτριες ροζ θορύβου (pink noise) και αρθρωτά (modular) φίλτρα, όπως πιθανότατα το είχαν κάνει και στο αυθεντικό soundtrack. 
Και ναι, θέλαμε να χρησιμοποιήσουμε και τους ήχους των τρένων. Αν ζεις στο Βερολίνο, όπως εμείς, βρίσκεις άπειρα τρένα τριγύρω σου, οπότε η Angela Seo ηχογράφησε μερικά και μετά τα επεξεργαστήκαμε κι αρχίσαμε να "παίζουμε" με αυτές τις ηχογραφήσεις. Βρήκαμε επίσης και ηχογραφήσαμε πάρα πολλούς βιομηχανικούς και μηχανικούς ήχους, ήχους σωματικών υγρών και, φυσικά, ήχους από κοτόπουλα! Όπως και ηχητικά εφέ από καρτούν.
Η βασική ιδέα ήταν να παραπέμπουμε σε κάποιους ήχους της ταινίας, μα και να εξελιχθούμε, με αφορμή αυτούς: τι άλλοι ήχοι θα μπορούσαν να υπάρχουν στον κόσμο του "Eraserhead"; Τι θα ταίριαζε στη συγκεκριμένη ηχητική παλέτα; Παίζουμε πολύ, επίσης, με ιδέες της musique concrète, με drone synths, ακόμα και με παιχνίδια.
Παρ' όλα αυτά, η γενική μας κατευθυντήρια γραμμή ήταν η εξής: τι θα γινόταν αν αυτή η ταινία κρατούσε 10 ώρες; Ή αν διαδραματιζόταν στο Φεγγάρι ή σε μια τροπική ζούγκλα; Πώς θα ακουγόταν σε τέτοιες περιπτώσεις;

Και τι γίνεται με τη συνολική αισθητική της ταινίας; Υπάρχει έντονο σεξουαλικό στοιχείο, λ.χ., όμως δίνεται με έναν παράδοξο, σχεδόν αποκρουστικό τρόπο —με το γεμάτο γάλα τζακούζι κτλ. Πώς το αποδίδετε αυτό ηχητικά;
Ηχητικά δεν το υπαινισσόμαστε με μουγκρητά ή τέτοια πράγματα: το υποδόριο επίπεδο παραμένει πολύ σωματικό, ακόμα κι αν η εκτέλεση της μουσικής είναι σχετικά ακίνητη. Αντιμετωπίζουμε πιο άμεσα την πολύ, πολύ παράξενη σεξουαλικότητα του "Eraserhead" μέσα από το μικρού μήκους φιλμ που δημιουργήσαμε ως μέρος του όλου tribute, το οποίο προβάλλουμε κατά την ώρα της συναυλίας. Εκεί συμπεριλαμβάνουμε και εικόνες από ό,τι θα περιγράφαμε ως "cow porn", ελλείψει καλύτερου όρου. Άνθρωποι, δηλαδή, με μάσκες αγελάδας από λάτεξ, εσώρουχα με θέμα την αγελάδα, σέξι κοστούμια, εικόνες όπου περιχύνουν τον εαυτό τους με γάλα. Χαίρομαι που αναφέρθηκες στο θέμα, γιατί ο κόσμος δεν μιλά συχνά για το πόσο σεξουαλική είναι αυτή η ταινία.

Αλήθεια, γιατί διατηρείτε δύο διαφορετικά Bandcamp accounts; Θα ανεβάσετε υλικό από το "Eraserhead" και στο Xiu Xiu 69;
Το ένα (xiuxiu.bandcamp.com) είναι για τις "κανονικές" κυκλοφορίες, όσες βγαίνουν από δισκογραφικές εταιρείες. Το άλλο (xiuxiu69.bandcamp.com) είναι για μουσική ή ήχους που μας φαίνονται ενδιαφέροντες, αλλά μάλλον δεν θα αρέσουν σε πάνω από 20 ανθρώπους: επιτόπιες ηχογραφήσεις, μινιμαλιστικά drones, άγνωστα side projects κλπ. Εκεί βρίσκεται και η μηνιαία συνδρομητική μας πλατφόρμα Xiu Mutha Fuckin Xiu.
Γενικά, θέλαμε να μπορούμε να βγάζουμε ό,τι επιθυμούμε χωρίς να επιβαρύνουμε οικονομικά τις εταιρείες μας. Έχουν ήδη αρκετά να κάνουν χωρίς να κυκλοφορούν τα ...μεθυσμένα μας σχόλια! Έχουμε προγραμματίσει μια "κανονική" κυκλοφορία του "Eraserhead Xiu Xiu" το καλοκαίρι από την Polyvinyl. Αυτή μάλλον θα ανέβει και στους δύο Bandcamp λογαριασμούς. Όπως θα συμβεί και με το "XMFX", ένα ακόμα άλμπουμ, το οποίο στέκεται κάπου ανάμεσα σε κανονικό δίσκο και σε συλλογή με εκκεντρικά εφήμερα.

Δεν είστε άγνωστοι στην Αθήνα, όπου έχετε δώσει πολύ ωραίες συναυλίες. Ποια είναι η πιο έντονη ανάμνησή σας από προηγούμενους ερχομούς εδώ;
Μας αρέσει πάρα πολύ εκεί. Θ' ακουστεί χαζούλικο, αλλά κυρίως μας αρέσει το πόσο ευγενικοί και όμορφοι είναι οι άνθρωποι και πόσο καλός είναι ο καιρός. Συγγνώμη! Αλλά είναι όντως υπέροχα στην Αθήνα!

Και για το υπόλοιπο του 2026; Θα συνεχίσετε με το "Eraserhead" ή έχετε κι άλλα σχέδια;
Έχουμε μερικές ακόμα συναυλίες με το "Eraserhead", θα κυκλοφορήσει και ο δίσκος όπως είπαμε, ενώ ολοκληρώνουμε κι ένα νέο άλμπουμ για το 2027. Η Hyunhye Angela Seo θα δώσει αρκετές σόλο συναυλίες στηριγμένες στα αυτοσχεδιαστικά της έργα για πιάνο, ενώ ο David Kendrick γράφει ένα μυθιστόρημα για υπερφυσικούς ντετέκτιβ …γάτες! Κατά τα λοιπά, η συνδρομητική μας πλατφόρμα συνεχίζει να "τρέχει", ενώ δουλεύουμε και πάνω σε μερικά remixes.