O Rod Stewart (επιτέλους) στην Αθήνα

Όλοι ξέρουμε ότι έπρεπε να έχει έρθει νωρίτερα και όχι τώρα που πάτησε, πια, τα 80. Ωστόσο, αυτό δεν θα εμποδίσει κανέναν από το να πάει να δει διά ζώσης έναν από τους πιο εμβληματικούς καλλιτέχνες της ποπ/ροκ κουλτούρας (Σάββατο 13/12, «Telekom Center Athens»).

RStw_fron

"Κάλλιο αργά, παρά ποτέ" λέει μία από τις πιο γνωστές παροιμίες του τόπου μας, δείχνοντας ότι ξέρουμε να εκτιμάμε την αυθύπαρκτη αξία ορισμένων πραγμάτων, ακόμα κι αν δεν έλαβαν χώρα στο σωστό τάιμινγκ. Αυτό, βέβαια, έχει εφαρμογή και στα καλλιτεχνικά δρώμενα και δη στα μουσικά, αφού το εγχώριο κοινό δεν αρνήθηκε ποτέ να πάει σύσσωμο να παρακολουθήσει κάποιους ζωντανούς θρύλους, ακόμα κι αν μας επισκέφθηκαν πολύ καιρό μετά το ζενίθ τους: μια προηγούμενη γενιά, ας πούμε, το έκανε για τον μέγα Frank Sinatra πίσω στο 1992 (30 χρόνια μετά τον πρώτο και μοναδικό, έως τότε, ερχομό του στην Ελλάδα), ενώ στις δικές μας ημέρες συνέβη για τον Tom Jones –τόσο στο Sani Festival της Χαλκιδικής (Ιούλιος 2024), όσο και στο θέατρο του Λυκαβηττού, φέτος τον Ιούνιο. 

Τώρα, λοιπόν, παίρνει σειρά ο σερ Rod Stewart, ο οποίος περίμενε να πατήσει τα 80 ώστε να καταφτάσει για πρώτη φορά στην Ελλάδα. Ασφαλώς, όλοι ξέρουμε πως έπρεπε να έχει έρθει νωρίτερα. Εξίσου σίγουροι, όμως, είμαστε και για το ότι αυτό δεν θα εμποδίσει κανέναν θαυμαστή του από το να πάει να δει διά ζώσης έναν από τους πιο εμβληματικούς καλλιτέχνες της ποπ/ροκ κουλτούρας, το Σάββατο 13/12, στο "Telecom Center Athens" (όπως λέγεται, πλέον, το κλειστό γήπεδο μπάσκετ του ΟΑΚΑ).

RStw_01

Φυσικά, το ν' αποκαλούμε "εμβληματικό" τον Αγγλοσκωτσέζο σταρ δεν λέει και πολλά πράγματα, σε μια δημοσιογραφική εποχή χορτασμένη από το ξεχείλωμα και την άκριτη χρήση των επιθέτων. Όμως στην περίπτωσή του δεν υπάρχει ίχνος υπερβολής: το τόσο αναγνωρίσιμο γρέζι της φωνής του, η αντίληψή του για τις κατά καιρούς μετατοπίσεις του μουσικού γίγνεσθαι και η αποφασιστικότητά του να μένει σχετικός όποιες κι αν ήταν οι τάσεις του κοινού, έχτισαν μια περίλαμπρη καριέρα. Η οποία εξακολουθεί να κρατά μια χαρά ακόμα και στις δικές μας ημέρες, τουλάχιστον ως προς την απήχηση των δίσκων –πέρυσι, λ.χ., κατέκτησε ένα ακόμα νούμερο 1 στη Βρετανία, συνεργαζόμενος με τον Jools Holland για το "Swing Fever". 

Κατά τη διάρκεια αυτής της πορείας, εντωμεταξύ, δεν δίστασε να δοκιμαστεί και πέρα από τα ποπ/ροκ όρια, αγκαλιάζοντας τη rhythm & blues αισθητική, το μεγάλο αμερικάνικο songbook, ακόμα και τη ντίσκο, που του χάρισε το χιλιοακουσμένο σουξέ "Da Ya Think I'm Sexy?" (1978). Υπήρξε, δε, τόσο αγαπητός, ώστε οι συμπατριώτες συγχώρεσαν (μάλλον) εύκολα ορισμένα σχόλια που ακούστηκαν περίεργα ακόμα και στη δεκαετία του 1970 –εάν τα είχε κάνει σήμερα ο Morrissey, θα βρισκόταν αντιμέτωπος με την οργή των παγκόσμιων social media. Βέβαια, φρόντισε κι εκείνος το προφίλ του, κατακεραυνώνοντας λ.χ. το Brexit ως "τεράστιο λάθος". 

RStw_02
Το εξώφυλλο του "Stardust: The Greatest American Songbook III" (2004)

Φυσικά, πέρα και πάνω απ' όλα αυτά βρίσκεται μια καριέρα που υπερβαίνει τον μισό αιώνα ζωής και είναι γεμάτη από στιγμές τόσο κομβικές, ώστε θα χρειαζόμασταν διπλάσιο χώρο για να τις περιγράψουμε όπως τους πρέπει. Σταχυολογώντας από την αφρόκρεμα, πάντως, σίγουρα θα σταθούμε στο "Every Picture Tells A Story" (1971) από τα χρόνια που τραγουδούσε και σόλο, μα και με τους Faces –είναι το άλμπουμ με το θρυλικό κομμάτι "Maggie May"– σε κοσμαγάπητες επιτυχίες σαν το "Sailing" (1975) ή το "It Takes Two" (1990, σε αξέχαστη συνεργασία με την Tina Turner), σε δουλειές σαν το "A Night On The Town" (1976), αλλά και σε κυκλοφορίες που έφεραν κοντά του ηλικιακά νεότερες φουρνιές ακροατών, σαν το "Stardust: The Greatest American Songbook III" (2004) ή το ακουστικό, ζωντανά ηχογραφημένο "Unplugged... And Seated" (1993).

Τώρα, πόσα απ' όλα αυτά θα χωρέσουν στη setlist που θα παρουσιάσει στις 13/12 στην Αθήνα, μένει να το δούμε. Πάντως, μια ματιά στο τι παίζει μέχρι στιγμής στις υπόλοιπες συναυλίες της περιοδείας "One Last Time" (με την οποία αποχαιρετά οριστικά τις μεγάλες παγκόσμιες τουρνέ, αλλά όχι και τη γενικότερη ενεργό δράση), εγγυάται ότι δεν θα μείνουμε δυσαρεστημένοι.

Διαβάστε Επίσης

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Μουσική

Ο Ψαρογιώργης σε ένα μουσικό ταξίδι εσωτερικής αναζήτησης

Με λαγούτο και φωνή, ο Γιώργης Ξυλούρης παρουσιάζει το σόλο "Χώμα", συνδυάζοντας την κρητική μουσική παράδοση με προσωπικές επιρροές και αυτοσχεδιασμούς.

ΓΡΑΦΕΙ: ATHINORAMA TEAM
13/11/2026

Ο Ακύλας τραγουδά Άννα Βίσση (και μάλλον εντυπωσιάζει)

Ο Ακύλας ερμηνεύει live το "Προτιμώ" της Άννας Βίσση στην εκπομπή "Casa de Mikel" της Κύπρου, αποκαλύπτοντας ένα εντυπωσιακό sneak peek από την εμφάνισή του.

Δύο θεματικές βραδιές στην Αθήνα για Bad Bunny και Ariana Grande lovers

Μπορεί να μην έχουμε κάποιο νέο από το μέτωπο των συναυλιών για εμφάνισή τους, αλλά έχουμε δύο θεματικές βραδιές μέσα στον Δεκέμβριο.

Μια συναυλία-αφιέρωμα στους Μανουέλ ντε Φάγια και Χοακίν Ροδρίγο με ελεύθερη είσοδο

Η εκδήλωση πραγματοποιείται με αφορμή τον εορτασμό των 150 ετών από τη γέννηση του Μανουέλ ντε Φάγια και των 125 ετών από τη γέννηση του Χοακίν Ροδρίγο.

Η Lah Porella προτιμά το 'εσύ' από το 'εγώ'

Ένα χρόνο μετά από την κυκλοφορία του δισκογραφικού της ντεμπούτου "Πράσινη Σκάλα", η ανερχόμενη τραγουδοποιός γιορτάζει τα "γενέθλιά" του με ένα live στις 20/11 στο ΚΛΑΚΑΖ και μας μιλά για όσα έχουν μεσολαβήσει έκτοτε, αλλά και όσα ετοιμάζει.

"Όχι πια δάκρυα": Η Α. Επίθετη μετατρέπει τη νοσταλγία σε μια ξεχωριστή live εμπειρία

Το άλμπουμ "ΟΧΙ ΠΙΑ ΔΑΚΡΥΑ" παρουσιάζεται για πρώτη φορά ζωντανά στην Αγγλικανική Εκκλησία Αγίου Παύλου, σε μια βραδιά γεμάτη μουσική, αναμνήσεις και όσα δεν καταφέραμε ποτέ να αφήσουμε πίσω.

Οι Χατζηφραγκέτα γιορτάζουν τα 40 χρόνια του An Club με ένα επετειακό live

Οι Χατζηφραγκέτα ανεβαίνουν στη σκηνή του An Club στις 19 Φεβρουαρίου, στο πλαίσιο των συναυλιών για τα 40 χρόνια του ιστορικού χώρου.