Πέθανε σε ηλικία 73 ετών ο μεγάλος μουσικοκριτικός Αργύρης Ζήλος σήμερα, 19 Νοεμβρίου 2025. Ο Ζήλος (1952–2025) υπήρξε άοκνος ακροατής και μια από τις πιο σημαντικές πένες της ελληνικής μουσικοκριτικής με τις στήλες του σε έντυπα όπως ο "Ήχος" και το "Αθηνόραμα" να έχουν αφήσει εποχή για την καυστικότητα, την ποικιλομορφία και τη διεισδυτικότητά του.
Με καλή κρίση, μουσικό ένστικτο και ειλικρίνεια, επέκρινε κάθε πρόχειρη εμπορικότητα, δίνοντας πάντα προτεραιότητα στην ουσία, την ποιότητα και τη δημιουργικότητα. Οι δισκοκριτικές του ξεχώριζαν για την ειλικρίνεια, την ακρίβεια και τον σεβασμό προς τον δημιουργό, ενώ η αυστηρή του προσέγγιση αποτέλεσε σημείο αναφοράς για πολλούς αναγνώστες. Η προσφορά του στην ελληνική μουσικοκριτική αφήνει ανεξίτηλο αποτύπωμα και θα συνεχίσει να εμπνέει τις επόμενες γενιές.
Με το παράδειγμά του, ο Αργύρης Ζήλος έδειξε ότι η μουσικοκριτική δεν είναι μόνο σοβαρή υπόθεση, αλλά ότι μπορεί να γίνεται και με ευαισθησία και χιούμορ. Μέσα από τη μακρά θητεία του στο Αθηνόραμα, δίδαξε στο κοινό και στους νεότερους δημοσιογράφους πώς η γνώση και η αγάπη για τη μουσική μπορούν να συνυπάρξουν με έναν ζωντανό και προσιτό λόγο. Ανθολογούμε παρακάτω μερικές από τις κριτικές-χαϊκού από τις στήλες του Δισκοκριτική, ΠεριΣτροφές και Εν Τάχει: μικρές, πυκνές, απόλυτα to the point, που με το χρόνο απέκτησαν cult status και έμειναν στη μνήμη των αναγνωστών.
O Αργύρης Ζήλος στο "α"
Swans: Love of Life
Αν σκάψεις βαθιά κάτω από τον τρόμο που αποπνέει ο καταχθόνιος αυτός ήχος, θ' ανακαλύψεις την αγάπη που πράγματι υπάρχει για μία κάπως εντονότερη απ’ τα λογικά όρια ζωή.
The Jesus and Mary Chain: Honey's Dead
Προσωπικά, δεν έχω πρόβλημα με τη μετατροπή της καθαρής ηλεκτρικής ενέργειας σε στιλ. Οι ίδιοι είναι που θα πρεπε ίσως να το ξανασκεφτούν.
Marvin Gaye: Motown's Greatest Hits
Τους θρύλους δεν τους κριτικάρει πια κανείς αλλά, απλά, επισημαίνει τις αιτίες τους. Και είναι όλες εδώ.
Ευριδίκη: Ταιριάζουμε
Μπα, δε νομίζω...
Catherine Wheel: Ferment
Τι περιθώρια έχουν απομείνει στο λυρισμό μες στη βοή της σύγχρονης βρετανικής ποπ; Ευτυχώς, αρκετά, όπως διαπιστώνουμε εδώ.
Ρίτα Σακελλαρίου: Η Ελλάδα όλη θέλει…
Μήπως ζούμε σε άλλη χώρα;
Mass Order: Maybe One Day
Μια κοινή γραμμή πλεύσης με συνιστώσες τους Κέρτις Μέιφιλντ, Temptations και Μπάρι Χουάιτ φαντάζει συναρπαστική ως προοπτική. Εδώ, λόγω καιροσκοπισμού των ημερών, προβάλλει απλώς ως συμπαθητική.
Γιοβάννα: Τα τραγούδια μου
Δίχως να φταίει η ερμηνεύτριά τους ή τα ίδια τα ελαφρών και ως επί το πλείστον ευρωπαϊκών επιρροών τραγούδια, αυτά ήταν που καθρέφτησαν τη χουντική κοσμοθεωρία περί μελωδικού πολιτισμού.
Dianna Ross: Motown's Greatest Hits
Αν υπολογίζουμε σωστά, οι ανθολογίες της πρέπει να 'ναι περισσότερες από τους "κανονικούς" της δίσκους.
Randy Crawford: Through the Eyes of Love
Έχετε ακουστά για "χρυσές μετριότητες"; Να κάτι που δεν αφορά τη βελούδινη φωνή της Ράντι αλλά το υπερβολικά ασφαλές soul της.
Curve: Doppelganger
Ανέκαθεν κυριαρχούσε ευρέως η εντύπωση ότι η αίσθηση του θορύβου απειλούσε τις λειτουργικές ισορροπίες της ποπ. Έλα όμως που το θαύμα έρχεται όταν συμβαίνει το αντίθετο ακριβώς. Όπως κι εδώ.
Δέσποινα Βανδή: Υποφέρω
Κι εγώ!
Nymphs
Ευτυχώς δηλαδή που πιάσανε στη χώρα μας οι Nirvana και τραβάνε μαζί τους κάποια ακόμη καλά γκρουπάκια της άγριας πλευράς!
Iggy Pop: Zombie Birdhouse
Έχω την αίσθηση ότι, την αξιοπιστία που επιμένει και σήμερα να τον περιβάλλει, στον δεκάχρονο ήδη απόηχο της εξαιρετικά δυνατής αλλά και θεματολογικά όσο και ηχητικά ανατρεπτικής αυτής δουλειάς την οφείλει.
The Charlatans: Between 10th and 11th
Τους φοβάμαι αυτούς τους μοντέρνους ροκ ευδαιμονιστές… Κινδυνεύουν ανά πάσα στιγμή να λυγίσουν κάτω από το υπερεπαγγελματικό βάρος μιας παραγωγής που μέχρι και στην Ανατολή τους στέλνει όταν το επιβάλλουν οι κανόνες του νεοψυχεδελισμού. Ευτυχώς που εδώ υπάρχουν τραγούδια ικανά να αντισταθμίσουν τον εποχικό ενθουσιασμό.
Ηλίας Ραζής: Αποτοξίνωση απ’ την αγάπη σου θα κάνω
Όσοι μεθοδεύουν την αποποινικοποίηση της χρήσης... ας το ξανασκεφτούν.
Tears for Fears: Tears Roll Down
Όνειρο ήταν και πέρασε… Και στη διαδρομή ξύπνησε την άφθαρητη ανάμνηση των Beatles, την ασύγκριτη εμπειρία μιας έντεχνής ποπ που να αναδύεται αβίαστα αλλά μορφοποιείται συνειδητά και τη συγκίνηση μιας αθωότητας που οραματίζεται περισσότερα απ’ όσα μπορεί να εγγυηθεί.
Λόρνα: Πρέπει
Γιατί;
Νικόλας Άσιμος: Στο φαλιμέντο του κόσμου - Γιουσουρούμ
Αυτό το "στο πάντρεμα με την ανυπαρξία δεν φτάνει να 'σαι μόνο χασικλής" το πλήρωσε ακριβά πριν τέσσερα χρόνια με την αυτοκτονία του ο Νικόλας, και από τότε, καθετί που φέρει την υπογραφή του μοιάζει να το επιβεβαιώνει δραματικά… Ιδίως όταν είναι τόσο πλήρες εκφραστικά όσο εδώ.
Ramones: Brain Drain
Ισχύει, λοιπόν, η εντύπωση της πρώτης ακρόασης, δηλαδή όχι ο Μπίλι Λάσγουελ αλλά ο ίδιος ο… Μπετόβεν να κατέβει να τους κάνει την παραγωγή, θα παραμείνουν οι ξεροκέφαλοι και μέχρι παρεξηγήσεως καθαροί ροκάδες που ξέρουμε, τουτέστιν… σταθερά κλασικοί.
Τέρης Ιερεμίας: Θέλω να 'ρθω να σε βρω
Μπά, άσε καλύτερα… Πιο καλή η μοναξιά…
Χρήστος Μοσχοβής: Στο τελευταίο τραπέζι
Τουλάχιστον γλιτώνεις απ’ τις ξώφαλτσες πενιές.
Μαίρη Μηλιαρέση: Όσο υπάρχει αγάπη
Όσο υπάρχει σεξ-απίλ να λες…
Σάκης Ρουβάς: Σ’ έχω ερωτευτεί
Αυτό όσο να 'ναι δημιουργεί κάποιο πρόβλημα.
Θανάσης Κομνηνός: Η μισή Ελλάδα θέλει
Αλλά δεν μπορεί…
Σταμάτης Γονίδης: Αμοιβαία τα αισθήματα
Μάγος είσαι;
Λέτα Πάνου: Αποκάλυψις
Τι συμβαίνει όταν διάγεις σκυλάδικα και στοχεύεις ροκεντρολικά; Συμβαίνουν λίγα και τερατομορφικά.
Καίτη Αστέρη: Θα σ’ ακολουθώ
Βρε μπελάς κι αυτός!
Σαμπρίνα: Στην αγκαλιά μου έλα
Σύμφωνοι, αλλά… όχι άλλοι τραγουδιστικοί εκβιασμοί…
Scorpions: Still Loving You
Να, λοιπόν που οι Γερμανοί βαρυμεταλάδες μας προκύπτουν μεγαλειωδώς αισθηματίες!
Γιάννης Γιοκαρίνης: Κάτσε καλά
Αν κι ο ίδιος το χωνέψει ότι είναι ό,τι πιο ώριμο και ευαίσθητο έχει κάνει ποτέ, δεν θα υπάρξουν πλέον ούτε αμφιβολίες, ούτε υποχωρήσεις, ούτε ημίμετρα και στείροι καριερισμοί, αλλά ούτε και ανέσεις εποχικές.
Six Finger Satellite: Idiot Savant
Οι δύο μέθοδοι να επιβάλεις την κακοφωνία είναι αποσυνθέτοντας το πανκ ή συνθέτοντάς το επιστημονικά – και, ευτυχώς, η δεύτερη είναι που επιλέγεται εδώ.
Dwarves: Sugarfix
Δηλαδή, σας πειράζει εσάς να βάλει το πανκ κάποια τάξη στις ιδέες του και στην ηχητική του;
Sepultura: Chaos A.D.
Μέταλ είναι στα σίγουρα και από CD παίζει, άρα αποκλείεται να 'ναι λάθος οι στροφές. Γιατί στην ευχή ακούγεται έτσι λοιπόν;
Med Goodall: Kindred Spirits
Αρχίζω ν’ αμφιβάλλω σοβαρά κατά πόσο η απόλυτη ψυχική γαλήνη μπορεί ν’ αποδώσει ενδιαφέρουσα μουσική.
Γιώργος Καμπουρίδης: Απόψεις και Διλήμματα
Να τον σπάσεις ή να τον κάψεις;
Δημήτρης Ταμπόσης: Μια φορά…
Φάλτσος Πολυχρονιάδης του ηλεκτροπόπ νεοσυντηρητισμού.
