© Maximilian König
Σας περιμένουμε στην Αθήνα, σε λίγες μέρες (Σάββατο 24/5, στο "Floyd"), αλλά έχουμε την εξής απορία: ποια είναι, πλέον, η προσέγγισή σας σε ένα ζωντανό σόου; Συνδυάζετε, ας πούμε, το οπτικό θέαμα με ένα πλήρες "οπλοστάσιο" από συνθεσάιζερ;
Ólafur Arnalds: Για τη συγκεκριμένη τουρνέ αποφασίσαμε ενάντια στον πολυπληθή αναλογικό εξοπλισμό. Λατρεύουμε τα συνθεσάιζερ μας, βέβαια. Κρίναμε, όμως, ότι, για εκείνο που θέλουμε τώρα να πετύχουμε ζωντανά, χρειαζόμασταν την ευελιξία των ψηφιακών οργάνων. Έτσι, το στήσιμό μας είναι λίγο πιο μινιμαλιστικό, συγκριτικά με το πώς παίζουμε στο στούντιο, αλλά πιο ικανό να παραδίδει πελώριους ήχους. Όλο αυτό, τώρα, το ανακατεύουμε με ένα οπτικό σόου, για το οποίο νιώθουμε πολύ περήφανοι!
Το "II", το πιο πρόσφατο άλμπουμ σας (2024), ήρθε 10 χρόνια μετά το ντεμπούτο σας "Kiasmos" (2014) και για πολλούς θαυμαστές της μουσικής σας υπήρξε σημάδι μιας ανανέωσης, ίσως και μιας αποκατάστασης. Τι σας κράτησε μακριά, ύστερα από το ΕΡ "Blurred" του 2017; Θεωρούσατε ότι είχατε κλείσει δημιουργικά, ως δίδυμο;
Janus Rasmussen: Μετά τις πρώτες μας κυκλοφορίες περιοδεύσαμε πολύ, οπότε κάπου νιώσαμε ότι χρειαζόμασταν χρόνο και για άλλα μουσικά εγχειρήματα. Μας ξάφνιασε η επιτυχία μας ως Kiasmos, ποτέ δεν είχαμε φανταστεί ότι θα οδηγούσε σε χρόνια ζωντανών εμφανίσεων ανά τον κόσμο. Θέλαμε πάντα να επιστρέψουμε στο στούντιο και να ηχογραφήσουμε ένα ακόμα κοινό άλμπουμ, όμως η ζωή μπήκε έπειτα στη μέση και τα χρονοδιαγράμματά μας δεν ταίριαζαν ποτέ. Στη συνέχεια, επίσης, καθυστερήσαμε ακόμα περισσότερο, λόγω της πλανητικής διάστασης που έλαβε η covid-19 πανδημία.
Έχετε περιγράψει το κομμάτι "Burst" σαν ένα σημείο-κλειδί, το οποίο σας οδήγησε να ολοκληρώσετε το "ΙΙ". Με ποιον τρόπο βοήθησε στην ώθηση που χρειαζόσασταν;
Ólafur Arnalds: Απλά το νιώσαμε ως λίγο πιο ανεβαστικό. Θέλαμε να χαμογελάμε, καθώς θα φτιάχναμε ένα καινούριο άλμπουμ –και το "Burst" μας πρόσφερε αυτό το χαμόγελο.
Δοκιμάσατε καινούριες τεχνικές, ενώ φτιαχνόταν το "II"; Ή απλώς βουτήξατε βαθύτερα στα συνθεσάιζερ σας;
Janus Rasmussen: Στα χρόνια που μεσολάβησαν πειραματιστήκαμε, ραφινάραμε τις μεθόδους μας και αναπτύξαμε νέες τεχνικές, μαθαίνοντας από όλα τα πρότζεκτ στα οποία δουλέψαμε. Επομένως, μέσα στην τελευταία δεκαετία εξελιχθήκαμε και οι δύο, τόσο ως παραγωγοί, όσο και ως τραγουδοποιοί. Και νομίζω ότι αυτό είναι κάτι που μπορείς να το διακρίνεις, ακούγοντας το "II". Παράλληλα, πάντως, εξακολουθούμε να στηριζόμαστε σε κάποια από τα σήμα κατατεθέν μας συνθεσάιζερ, ώστε να συλλάβουμε τους ιδιαίτερους Kiasmos ήχους: το Juno 60 και το Korg MS-20 παραμένουν στυλοβάτες της μουσικής μας.
Απ' όσα ακούμε στο "II", πόσα δημιουργήθηκαν ενόσω μένατε στο Μπαλί της Ινδονησίας; Σας αρέσει, αλήθεια, η παραδοσιακή gamelan μουσική αυτού του νησιού;
Ólafur Arnalds: Μάλλον το 1/3 του άλμπουμ δημιουργήθηκε στο Μπαλί, σίγουρα τα "Laced", "Dazed" και "Flown", απ' όσα μου έρχονται πρόχειρα στο μυαλό. Σε τέτοια κομμάτια, μάλιστα, μπορείς ν' ακούσεις και επιρροές από το φυσικό περιβάλλον του νησιού, ενώ στο "Flown", συγκεκριμένα, έχουμε σαμπλάρει κι ένα gamelan όργανο, ώστε να τιμήσουμε αυτή την παραδοσιακή μουσική, την οποία βρίσκουμε απίθανη.
Εντωμεταξύ, το όνομα Kiasmos πάντα μας ακουγόταν ελληνικό, χωρίς ποτέ, όμως, να μπορούμε να το συσχετίσουμε με κάποια λέξη της γλώσσας μας. Τελικά, είναι απλά μια λάθος προφορά; Ή υπάρχει και κάποια μεγαλύτερη ιστορία;
Ólafur Arnalds: Είναι μια εσκεμμένα λάθος προφορά της λατινικής λέξης "chiasmus", που προέρχεται βέβαια από το ελληνικό "χιασμός". Στα λατινικά το chiasmus αναφέρεται σε ένα λογοτεχνικό σχήμα, στο οποίο οι λέξεις επαναλαμβάνονται με αντίστροφη σειρά, φανερώνοντας αντιθετικές έννοιες.
Έρχεστε από την Ισλανδία και τις Φερόες, δύο νησιωτικά έθνη που εδώ στην Ελλάδα τείνουμε να βλέπουμε ως αρκετά ίδια, ως προς τον πολιτισμό και τη νοοτροπία των ανθρώπων. Είναι έτσι και στην πραγματικότητα;
Janus Rasmussen: Από αρκετές απόψεις είναι, ναι. Οι γλώσσες μας, για παράδειγμα, είναι παρόμοιες, η δε γραμματική είναι σχεδόν η ίδια. Πολιτισμικά, ωστόσο, υπάρχουν και διαφορές. Η Ισλανδία είναι ένα μεγάλο νησί, ενώ οι Φερόες αποτελούνται από 18 μικρά νησιά. Προσωπικά, επίσης, βρίσκω ότι οι Ισλανδοί είναι πιο θαρραλέοι στους τρόπους τους, ενώ στις Φερόες τείνουμε, γενικά, να είμαστε πιο κλειστοί.
Και μετά τη συναυλία στην Αθήνα; Τι άλλο έχει για εσάς το 2025;
Ólafur Arnalds: Έχει ακόμα περισσότερες συναυλίες! Θα βρισκόμαστε σε περιοδεία μέχρι και το τέλος του φετινού καλοκαιριού.
Διαβάστε Επίσης
