© Γ. Αντώνογλου
"Μποέμ"
Το αριστούργημα του Πουτσίνι επιστρέφει στη Λυρική, με την Κατερίνα Πετσατώδη να υπογράφει την αναβίωση της σκηνοθεσίας του Γκρέιαμ Βικ, που μεταφέρει τη δράση από το Παρίσι του 19ου αιώνα στην Αθήνα του 21ου. Το καστ περιλαμβάνει τους Άννα Στυλιανάκη, Κωνσταντίνο Κληρονόμο, Δημήτρη Τηλιακό και Άννυ Φασσέα στους κεντρικούς ρόλους. (Αίθουσα "Σταύρος Νιάρχος" - ΚΠΙΣΝ, 23 και 30/3)
"Είμαι δέντρο που μιλά!"
Η Σοφία Καμαγιάννη επιστρέφει με μια νέα μονόπρακτη όπερα δωματίου για όλη την οικογένεια, που προσκαλεί το κοινό να αναλογιστεί τη σύνδεση του σύγχρονου ανθρώπου με τη φύση. Το έργο, σε λιμπρέτο Γιώτας Βασιλακοπούλου, αφηγείται τη συγκινητική ιστορία ενός αγοριού (Νίκος Ζιάζιαρης) και ενός δέντρου (Σοφία Κετεντζιάν). (Μουσική Βιβλιοθήκη, Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, 23 & 30/3)
"Μάρθα: Μια ιστορία από το Μεσολόγγι"
Το μουσικοποιητικό έργο του Νίκου Ξυδάκη, σε λιμπρέτο του Διονύση Καψάλη και σκηνοθεσία του Βασίλη Κεχαγιά, επικεντρώνεται στην ηρωική έξοδο του Μεσολογγίου το 1826, με τη Μάρθα ως κεντρική ηρωίδα να συμβολίζει τη δύναμη των γυναικών στον αγώνα για την ελευθερία. (Ολύμπια - Δημοτικό Μουσικό Θέατρο "Μαρία Κάλλας", 24/3)
"Ομιλία για το τίποτα"
Οι καλλιτέχνες Κατερίνα Ηλιοπούλου (γραφή), Αλέξης Πορφυριάδης (ήχος) και Άννα Τζάκου (performance) εξετάζουν τη γλώσσα, τη σιωπή και την αλληλεπίδρασή τους με το χώρο και το χρόνο μέσα από αυτό το διά χειρός Τζον Κέιτζ μανιφέστο της πειραματικής μουσικής του 20ού αιώνα. Επιστρατεύουν το χιούμορ και την ευφυΐα, προσκαλώντας το θεατή σε μια εμβριθή ακρόαση. (Κέντρο ελέγχου τηλεοράσεων, 26/3 και 2/4)
"Διδώ"
Η Φιλαρμόνια Ορχήστρα Αθηνών, υπό τη διεύθυνση του Βύρωνα Φιδετζή και σε συνεργασία με τη Χορωδία του Δήμου Αθηναίων και την Ακαδημαϊκή Χορωδία Νέων Αθηνών, παρουσιάζει το σημαντικότερο έργο του Διονυσίου Λαυράγκα. Η υπόθεση βασίζεται στον έρωτα της Διδώς, βασίλισσας της Καρχηδόνας, και του Αινεία. (Ολύμπια Δημοτικό Μουσικό Θέατρο "Μαρία Κάλλας", 21/3)
*Η παράσταση αναβάλλεται λόγω ασθένειας σολίστ.
"Ο πεθαμένος και η Ανάσταση"
Η νέα όπερα, σε σύνθεση και λιμπρέτο Νικόλα Τζώρτζη, εμπνέεται από το ομώνυμο έργο του Νίκου Γαβριήλ Πεντζίκη και διερευνά θέματα όπως ο έρωτας, η απογοήτευση, η θρησκευτικότητα και η αναζήτηση του εαυτού. Στην παράσταση, που σκηνοθετεί η Αναστασία Κουμίδου, συμμετέχει εξαμελές μουσικό σύνολο.
(Εναλλακτική Σκηνή της ΕΛΣ - ΚΠΙΣΝ, 21-23/3)
Περισσότερες πληροφορίες
«Μποέμ»
Το διαχρονικό αριστούργημα του Τζάκομο Πουτσίνι μέσα από τη σύγχρονη κι αιχμηρή ματιά του Βρετανού διάσημου σκηνοθέτη της όπερας Γκρέιαμ Βικ. Η Μποέμ βασίζεται στη νουβέλα Σκηνές απ' την μποέμικη ζωή του Ανρύ Μυρζέ. Η υπόθεση αφορά τον έρωτα ανάμεσα στον ποιητή Ροντόλφο και τη ράφτρα Μιμή με φόντο το παγωμένο χριστουγεννιάτικο Παρίσι, από τη στιγμή που συναντιούνται έως τον θάνατό της από φυματίωση. Ο Πουτσίνι με τη μουσική του περιγράφει, μεταφέροντας με τρόπο συγκλονιστικό στον θεατή, όλη την παλέτα των συναισθημάτων: την ανεμελιά, τη χαρά, τον μεγάλο έρωτα, την απόγνωση.
«Lecture on Nothing»
H Κατερίνα Ηλιοπούλου, ο Αλέξης Πορφυριάδης και η Άννα Τζάκου μετατρέπουν το έργο του John Cage σ’ ένα παραστατικό συμβάν και προσκαλούν το θεατή σε μια πρακτική εμβριθούς ακρόασης. Το “Lecture on Nothing” του John Cage είναι μια λεκτική παρτιτούρα που αποτελεί ένα από τα κεντρικά κείμενα της πειραματικής μουσικής σημειογραφίας του 20ού αιώνα, αλλά και ένα βαθιά στοχαστικό καλλιτεχνικό μανιφέστο. Σε μια εποχή άκρατου οικονομισμού όπως η δική μας, το κείμενο του Cageαναδεικνύει τη μη-κατοχή ως ύψιστη αξία τέχνης και ζωής και την παρούσα ανεπανάληπτη στιγμή ως τη μόνη περιουσία μας.
«Ο πεθαμένος και η Ανάσταση»
Η νέα φιλόδοξη παραγωγή σε λιμπρέτο του Νικόλα Τζώρτζη, βασισμένο στο ομώνυμο πεζογράφημα του Νίκου Γαβριήλ Πεντζίκη, που αποτελεί έργο-σταθμός για την ελληνική λογοτεχνία, και σε σκηνοθεσία της έμπειρης Αναστασίας Κουμίδου, θα παρουσιαστεί σε πανελλήνια πρώτη. Μια ιδεατή συμφιλίωση του θανάτου με τη ζωή, το πεζογράφημα Ο πεθαμένος και η ανάσταση μιλάει για έναν συγγραφέα που ετοιμάζεται να γράψει ένα βιβλίο για έναν νέο που αγωνιά, ερωτεύεται, απελπίζεται, αυτοκτονεί και τελικά ανασταίνεται. Το κείμενο του Νίκου Γαβριήλ Πεντζίκη καταπιάνεται με τον έρωτα, την απογοήτευση, τη θρησκευτικότητα, την αναζήτηση του εαυτού, καθώς και την πορεία προς την καλλιτεχνική δημιουργία, μέσα από τη σχέση του παλιού με το νέο. Διαφυλάσσοντας τη λογική του εσωτερικού μονολόγου, η όπερα οδηγεί τη γλώσσα του μουσικού θεάτρου στα όριά της και τολμά να επεκταθεί σε ανεξερεύνητα πεδία μέσα από την εξαιρετικά απαιτητική μουσική γραφή του Νικόλα Τζώρτζη, η οποία προϋποθέτει ιδιαίτερη δεξιοτεχνία από τους ερμηνευτές. Το πρωτοποριακό αυτό έργο λειτουργεί σαν μια διαδρομή χωρίς αφετηρία ή σαφή προορισμό. Μια περιπλάνηση μέσα σε έναν λαβύρινθο συνειρμών, όπου ο θεατής καλείται να χαράξει τον δικό του δρόμο.
«Μάρθα: Μια ιστορία από το Μεσολόγγι»
Το μουσικό και ποιητικό έργο του Νίκου Ξυδάκη σε λιμπρέτο του Διονύση Καψάλη και σκηνοθεσία του Βασίλη Κεχαγιά είναι μια ανάθεση της Εναλλακτικής Σκηνής της ΕΛΣ για τους εορτασμούς των 200 χρόνων από την Επανάσταση του 1821. Η παράσταση επικεντρώνεται σε ένα από τα κορυφαία επεισόδια του Αγώνα για την Ελευθερία, την ηρωική έξοδο του Μεσολογγίου τον Απρίλιο του 1826, ιδωμένη μέσα από τη γυναικεία ματιά και στρέφεται γύρω από την ηθικά ακλόνητη Μάρθα που συναντάμε στα σχεδιάσματα των «Ελεύθερων Πολιορκημένων» του Διονυσίου Σολωμού· στο πρόσωπό της, ο ποιητής υμνεί τις Μεσολογγίτισσες και θαυμάζει την ψυχική δύναμη των γυναικών. Το εξαιρετικό λιμπρέτο του Διονύση Καψάλη είναι μια ποιητική σύνθεση στην οποία το τραγούδι εναλλάσσεται με τα οργανικά μέρη και την αφήγηση. Σύμφωνα με τον Νίκο Ξυδάκη, το έργο δεν εντάσσεται σε ένα συγκεκριμένο είδος· είναι «μια μινιμαλιστική μορφή τραγωδίας ή μια αγρυπνία, κάτι σαν άτυπη λειτουργία για τις συγκλονιστικές μορφές του Μεσολογγίου».
«Διδώ»
Η Φιλαρμόνια Ορχήστρα Αθηνών, σε διεύθυνση Βύρωνα Φιδετζή, συμπράττει με τη Χορωδία του Δήμου Αθηναίων, την Ακαδημαική Χορωδία Νέων Αθηνών και ένα εκλεκτό επιτελείο λυρικών καλλιτεχνών και παρουσιάζουν στο Ολύμπια - Δημοτικό Μουσικό Θέατρο «Μαρία Κάλλας» την εμβληματική όπερα του Διονυσίου Λαυράγκα. Ο Διονύσιος Λαυράγκας (1860-1941) υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους Έλληνες συνθέτες του τέλους του 19ου και του πρώτου μισού του 20ού αιώνα. Η όπερα «Διδώ» γράφτηκε το 1908 και θεωρήθηκε από τον ίδιο τον συνθέτη ένα από τα σημαντικότερα έργα του. Παραστάθηκε αρκετές φορές όσο ο συνθέτης ήταν εν ζωή, αλλά μετά το θάνατό του παρουσιάστηκε μόνο αποσπασματικά και ποτέ ολοκληρωμένη. Η υπόθεση της «Διδώς» βασίζεται στον μύθο του Αινεία, βασιλά των Δαρδάνων, συγγενή του Πριάμου και συμμάχου των Τρώων κατά τον Τρωικό Πόλεμο, και του έρωτά του με την Διδώ, βασίλισσα της Καρχηδόνας.
«Είμαι δέντρο που μιλά!»
Μια μονόπρακτη όπερα δωματίου για όλη την οικογένεια από τη συνθέτρια Σοφία Καμαγιάννη. Το πρωτότυπο έργο μουσικού θεάτρου της συνθέτριας Σοφίας Καμαγιάννη, με τίτλο «Είμαι δέντρο που μιλά!», μας προσκαλεί σε μια αφύπνιση όσον αφορά στη σύνδεσή μας με τη φύση, και πιο ειδικά με το θαυμαστό κόσμο των δέντρων. Πρόκειται για μια τρυφερή και συγκινητική μονόπρακτη όπερα δωματίου, σε λιμπρέτο της Γιώτας Βασιλακοπούλου, όπου η ιστορία ενός αγοριού της πόλης και ενός δέντρου γίνεται η αφορμή για να αποκαλυφθούν τα μυστικά τους.
