Είναι η τρίτη φορά που μιλάμε, μέσα στα χρόνια. Κάτι σπουδαίο για μένα, που όμως με κάνει και ν' αναρωτιέμαι: είναι ακόμα διασκεδαστικό να δίνεις συνεντεύξεις; Ή έχει γίνει και λίγο βραχνάς;
Ω, δεν με πειράζει να δίνω συνεντεύξεις. Μερικές φορές, μάλιστα, εντοπίζω χάρη σ' αυτές και πράγματα τα οποία δεν είχα σκεφτεί για τα δημιουργήματά μου, καθώς τα έφτιαχνα. Δεν διαφωνώ, πάντως, ότι αποτελούν έναν από τους κινδύνους του επαγγέλματος!
Σε περιμένουμε ξανά στην Αθήνα, για δύο βραδιές, όπως έγινε και την τελευταία φορά που μας επισκέφθηκες. Θέλω, όμως, να πάμε ακόμα πιο πίσω στον χρόνο, στην πρώτη σου ελληνική συναυλία: Οκτώβριος 1982, γήπεδο του Σπόρτιγκ, με τους The K Group. Όσοι παραβρέθηκαν, ακόμα λένε για τα πέντε(!) encore που παίξατε. Ποιες είναι, όμως, οι ζωντανότερες δικές σου μνήμες από τότε;
Ήταν μια εκπληκτική βραδιά για όλους μας, καθώς δεν είχαμε ιδέα για την ανταπόκριση του κόσμου, ότι θα ήταν τόσο δυνατή. Βέβαια, ίσως να το παρακάναμε μ' εκείνα τα πέντε encore! Αυτό που εξακολουθώ να θυμάμαι, πάντως, ήταν το ξεχείλισμα ενός πελώριου συναισθήματος. Το οποίο, φυσικά, δεν έχει να κάνει μόνο με το The K Group και την απόδοσή του, αλλά και με τα όσα είχαν συμβεί στην Ελλάδα και το πώς άρχιζε, τότε, να τα ξεπερνά. Αισθανθήκαμε πολύ χαρούμενοι που όλα τούτα κούμπωσαν με μας.
Και τώρα; Τι σχεδιάζεις να παρουσιάσεις την Παρασκευή 24 και το Σάββατο 25/1, στο αμφιθέατρο "Ιωάννης Δεσποτόπουλος" του Ωδείου Αθηνών; Κάθε βραδιά, ας πούμε, θα έχει τη δική της setlist;
Ναι, έτσι το έχω φανταστεί, ως δύο εντελώς διαφορετικά sets. Αν και δεν προαποφασίζω τι θα παίξω, παρά μόνο όταν φτάνει η μέρα της συναυλίας. Το να εμφανίζομαι μονάχος μου, ασφαλώς, σημαίνει ότι τα τραγούδια ξεγυμνώνονται: απομένουν με τα πολύ ουσιώδη. Έτσι, όμως, δίνεται και μια καλή ευκαιρία στη Φωνή, ώστε να πρωταγωνιστήσει. Θεωρώ, μάλιστα, ότι διανύω περίοδο φόρμας, πάντα υπό τις δεδομένες συνθήκες.
Διάβαζα τα κειμενάκια που συνοδεύουν τις επανηχογραφήσεις που έκανες το 2023 στα άλμπουμ "In A Foreign Town" (1988) και "Out Of Water" (1990). Και με έκπληξη είδα μια αναφορά στην Taylor Swift. Τι την κάνει ενδιαφέρουσα, για σένα;
Δεν είμαι και τόσο ακόλουθος της δισκογραφίας της Taylor Swift, αυτής καθ' αυτής. Μου έκανε εντύπωση, όμως, η απόφασή της να πάρει η ίδια τον έλεγχο του καταλόγου της και να επανηχογραφήσει τα παλιότερά της άλμπουμ. Αυτό ακριβώς έκανα κι εγώ, αλλά μπορεί να μην το είχα σκεφτεί καν, χωρίς το δικό της παράδειγμα.
Εντωμεταξύ, η Taylor Swift οδηγεί σε ένα αναπόφευκτο ερώτημα: υπάρχουν νέοι καλλιτέχνες τους οποίους να παρακολουθείς με ενδιαφέρον, για τον έναν ή τον άλλο λόγο;
Όχι. Πλέον, αυτή την εποχή, δεν παρακολουθώ κανέναν. Άλλωστε, όταν κάθομαι ν' ακούσω μουσική, συνήθως βάζω κλασική. Ωστόσο εξακολουθώ να δουλεύω πάνω σε νέο υλικό, που απορροφά όλο μου σχεδόν το ενδιαφέρον για το τι θέλω και να ακούσω και να εξερευνήσω.
Επιστρέφω στις πρόσφατες επανηχογραφήσεις, για να επισημάνω πόσο μου άρεσε η νέα προσέγγιση στο "A Way Out". Με ώθησε να αναλογιστώ το πέρασμα του χρόνου –τι χάνεις, τι κερδίζεις. Εύχεσαι ποτέ να μπορούσες "να γυρίσεις τον χρόνο πίσω", όπως τραγουδούσε κάποτε και η Cher, σε μια μεγάλη 1980s επιτυχία;
Όχι, δεν έχω ευχηθεί κάτι τέτοιο: πάντα προτιμούσα να ζω στο τώρα και να κοιτάω προς το μέλλον. Ποτέ δεν ήμουν τύπος της νοσταλγίας. Πιστεύω πως κάνουμε ό,τι κάνουμε και, όταν το ολοκληρώνουμε, οφείλουμε να συμβαδίσουμε με τις συνέπειες. Φυσικά κι έχω κάνει λάθη μέσα στα χρόνια, όπως κάθε άνθρωπος. Όμως δεν θα ήθελα ν' αλλάξω κάτι –ειδικά αν μιλάμε για τις δημιουργικές μου ενασχολήσεις. Ό,τι έχει γίνει, αποτελεί μέρος μιας ενεργής, συνεχιζόμενης διαδικασίας μάθησης και ανακάλυψης.
Το "Hemlock", πάλι, μ' έκανε να σκεφτώ ότι μερικά πράγματα δεν αλλάζουν. Ίσως και να χειροτερεύουν; "Η Γη είναι επίπεδη και τα γουρούνια μπορούν να πετάξουν", σε ακούω να τραγουδάς –και οι άνθρωποι που πιστεύουν στην Επίπεδη Γη ολοένα και αυξάνονται. Γιατί συμβαίνει αυτό, σε καιρούς με τόση πληροφόρηση;
Η ανοησία είναι πάντα έτοιμη ν' ανθίσει. Και, δυστυχώς, στις μέρες αυτές, για κάθε ψίχουλο πληροφόρησης υπάρχει κι ένας σωρός παραπληροφόρησης και εξαπάτησης. Σε κάποιον βαθμό, φοβάμαι για το μέλλον που θα βρουν τα παιδιά και τα εγγόνια μου.
Και μετά την Αθήνα; Τι άλλα σχέδια έχεις γι' αυτό το Νέο Έτος;
Όπως είπα και πριν, δουλεύω πάνω σε καινούρια τραγούδια. Μερικά βρίσκονται κοντά στην ολοκλήρωσή τους, άλλα είναι ακόμα σε στάδιο σχηματισμού. Ελπίζω, πάντως, ότι θα είναι έτοιμα να βγουν του χρόνου. Για φέτος, πάλι, σχεδιάζονται κανα-δυο εκτενή box sets αφιερωμένα στις παρελθοντικές μου δουλειές, τα οποία θα κυκλοφορήσουν μέσα στους επόμενους μήνες: ένα από την Universal, για τα χρόνια της Charisma, κι ένα από την Cherry Red, για την πιο πρόσφατη δράση μου.
Όσον αφορά τις συναυλίες, από την άλλη, οι επικείμενες βραδιές της 24/1 και 25/1 στην Αθήνα, είναι οι τελευταίες στο ημερολόγιό μου –τουλάχιστον για την ώρα. Σε κάθε περίπτωση, αν και στα 76, πλέον, δεν αισθάνομαι να έχω συνταξιοδοτηθεί. Υπάρχουν, ακόμα, κάμποσα να γίνουν!
Διαβάστε Επίσης
