Είναι όντως συγκρότημα; Είναι παράσταση για έναν ρόλο, στην οποία μετέχουν, ανά διαστήματα, διάφοροι κομπάρσοι –άλλοτε αφανείς, άλλοτε διακεκριμένοι (o Nick Cave, π.χ., στο "All The Pretty Little Horses" του 1996, o John Zorn, η Björk, ακόμα και η διάσημη πορνοστάρ Sasha Grey στο "Aleph At Hallucinatory Mountain" του 2009); Μήπως, τελικά, πρόκειται για σέχτα, με ισόβιο ηγέτη και αρχιερέα τον David Tibet;
Οι Current 93 μετρούν, πια, 42 συναπτά έτη πορείας από την πρωτοδιαμόρφωσή τους στο Λονδίνο του 1982, ωστόσο τα παραπάνω ερωτήματα παραμένουν μάλλον αδιευκρίνιστα, παρότι κατά καιρούς ο Tibet πλαισιώθηκε και από σταθερότερους συνοδοιπόρους, σαν τον Steven Stapleton των Nurse With Wound ή τον Douglas Pearce των Death In June. Στην πραγματικότητα, όμως, κανένας πιστός ακόλουθος δεν ψάχνει για απαντήσεις, γιατί το όλο αίνιγμα παραμένει σταθερό στοιχείο της γοητείας και της μοναδικότητας αυτού του σχήματος/οχήματος. Το οποίο έρχεται να ταιριάξει γάντι στους σήμα κατατεθέν κρυπτικούς στίχους του Tibet, που αγγίζουν μια ποικιλία πνευματικών αναφορών: ο ίδιος, άλλωστε, αυτοπροσδιορίζεται ως Χριστιανός, έστω κι αν ρέπει προς τον θεολογικό του μυστικισμό και τις πρώιμες αναζητήσεις του Γνωστικισμού και του Κοπτισμού.
Εξίσου νεφελώδες, βέβαια, είναι και το τι μουσική παίζουν οι Current 93, αφού στην αχανή τους δισκογραφία έχουν απλώσει εξερευνητικά πλοκάμια προς ποικίλες ηχητικές κατευθύνσεις, δείχνοντας την αδιαφορία τους για τα βολικά "κουτάκια" που αγαπά ο Τύπος. Μια ισχυρή παράμετρος των όσων φτιάχνουν, πάντως, είναι το διαρκές παιχνίδισμα με διάφορες αισθητικές όψεις του σκοταδιού. Γι' αυτό και ο σταθερότερος πυρήνας των ακροατών τους προέρχεται από το κοινό εκείνο που αγάπησε τα dark wave, τα goth και τα neofolk κελεύσματα.
Φυσικά και δεν είναι εξίσου καλά όλα αυτά τα άλμπουμ και ΕΡ που απαρτίζουν τον κατάλογό τους –ορισμένα, μάλιστα, μπορούν να δώσουν νέες διαστάσεις στο επίθετο "βαρετός", αν και η πλήρης αποτίμηση του Current 93 έργου παραμένει σταυρόλεξο για δυνατούς μουσικοκριτικούς. Από την άλλη, συχνά ο Tibet στάθηκε υπεύθυνος για υπέροχους δίσκους, που δεν άκουσαν/πρόσεξαν ποτέ οι αλαζονικές λίστες με "τα καλύτερα της χρονιάς". Το τελευταίο, έως σήμερα, πόνημά του "If A City Is Set Upon A Hill" (2022) ανήκει σε αυτήν την κατηγορία κι εδώ στο "α" μπορούμε να πούμε με περηφάνια ότι τιμήσαμε δεόντως τη λεπτοϋφασμένη του θλίψη.
Σε κάθε περίπτωση, οι Current 93 προσφέρουν μουσικές εμπειρίες έξω από τα συνηθισμένα. Και το γεγονός ότι προτιμούν τις σποραδικές ζωντανές εμφανίσεις, κάνει τις συναυλίες τους πολύτιμες, εξηγώντας γιατί η βραδιά του Σαββάτου 9/11, στο αμφιθέατρο "Ιωάννης Δεσποτόπουλους" του Ωδείου Αθηνών έχει γίνει sold out, ήδη από μέρες. Άλλωστε, έχουν 13 χρόνια να φανούν στην Ελλάδα. Κι εκείνη η τελευταία φορά –τον Μάρτιο του 2011, στο "Gagarin"– ήταν αληθώς καθηλωτική.
