1. Arooj Aftab "Vulture Prince"
H jazz συναντά τον μινιμαλισμό και τα μουσικά ιδιώματα του νεο-σουφισμού, στον δίσκο αποκάλυψης της χρονιάς που μας πήρε από το χέρι σε ένα πολύ προσωπικό μονοπάτι αποδοχής ενός από τα σκληρότερα πένθη: το χαμό ενός αδερφού.
2. Dry Cleaning "New Long Leg"
Μπορεί να μην αλλάζουν τη μουσική ιστορία, όμως η υποχθόνεια εκφορά της frontwoman Florence Shaw στους ευαίσθητους και σαρκαστικούς της στίχους ανεβάζει επίπεδο σε μία ήδη ταλαντούχα μπάντα. Ακούγεται καλύτερα χωρίς πρόπλυση.
3. Viagra Boys "Welfare Jazz"
Το προσωπικό γίνεται πολιτικό όσοι οι νεαροί Σουηδοί αρχίζουν να συνειδητοποιούν τα λάθη στη ζωή τους και συνεχίζουν να πυροβολούν κατά της πατριαρχίας, των τάξεων και του ρατσισμού. Μόνο ερώτημα, αν αυτή τη φορά θα καταφέρουμε να τους δούμε στην Αθήνα.
4. For Those I Love "For Those I Love"
Άλλος ένας δίσκος που διαχειρίζεται το πένθος, μετατρέποντας το με ακρίβεια και μέσα από ένα patchwork ήχων (από spoken word poetry έως ηχητικά μηνύματα φίλων του Δουβλινέζου David Balfe) σε ελπίδα και εορτασμό για τη ζωή. Δε χρειάζεται να ανησυχήσετε για εμάς, απλά εκτιμάμε τα περίπλοκα συναισθήματα.
5. Olivia Rodrigo "Sour"
Η πρωτοεμφανιζόμενη εκτός τηλεόρασης Olivia μας περνά στα πέντε στάδια του πένθους (να το πάλι) με οδηγό την ευαισθησία της εφηβείας, τις διεισδυτικές παρατηρήσεις της πρώτης ενηλικίωσης και όσο-όσο οργισμένα κιθαριστικά riffs, που (θα έπρεπε να) κάνουν χώμα τον πρώην της. Good for her.
6. Marina Allen "Candlepower"
Απευθείας συνεχίστρια των μεγάλων κυριών της Folk, δε φοβάται τη σύγκριση μαζί τους αλλά στο ντεμπούτο της αφήνει το δικό της άστρο να λάμψει. Δώστε του χρόνο και ησυχία να αναπνεύσει και δε θα απογοητεύσει.
7. Pan Pan "Φαντασμαγορία δύο"
Δίσκος για να ερωτεύεσαι ενώ χορεύεις και πίνεις. Ξεκινάτε με την πρώτη ματιά από την άλλη πλευρά του μπαρ στο "Χτύπα με σαν ρεύμα στην πίστα", γυρνάτε σπίτι συνειδητοποιώντας ότι πάνω στη φούρια δεν ανταλλάξατε τηλέφωνα με το "Ταξιδεύω στα αστέρια" και ξανασυναντιέστε τυχαία μήνες μετά με "Τα παιδιά θέλουν χορό".
8. Jane Weaver "Flock"
Ο δίκος που η Jane Weaver πάντα ήθελε να φτιάξει - το ίδιο κι εμείς. Λίγο από Kylie Minogue, λιγότερο από την γνώριμή της ψυχεδέλεια και πολλή άποψη για το σήμερα, τη φέρνουν από το καλτ στο μέινστριμ. Από τα μεγαλύτερα ποπ κολλήματα των τελευταίων χρόνων.
9. Cassandra Jenkins "An Overview on Phenomenal Nature"
Η Cassandra Jenkins λέει μόνο την αλήθεια: Η Νεοϋορκέζα συλλέγει και αφηγείται ιστορίες με το ίδιο πάθος, κάνοντας τους στίχους της ντοκιμαντερίστικη καταγραφή των ανθρώπων γύρω της και της ποίησης που κρύβει η καθημερινότητα. "We’re gonna put your heart back together,” υπόσχεται. "Are you ready?”
10. Nick Cave, Warren Elis "Carnage"
Η ενότητα θα μας σώσει από τη σφαγή και τη μοναξιά, μαζί με ένα δίσκο που, παραδόξως, σφύζει από ελπίδα και πίστη. Η σωτηρία της ψυχής είναι πολύ μεγάλο πράγμα, Nick.
