Μετά την Άννα Νετρέμπκο, βασικό πόλο έλξης στο All Star Verdi Gala που διοργάνωσε τον Ιούλιο στο Καλλιμάρμαρο, η Εθνική Λυρική Σκηνή παρουσιάζει στις 13 Σεπτεμβρίου, στο Ηρώδειο, ακόμη έναν σπουδαίο τραγουδιστή στην απόλυτη ακμή του, τον Γιόνας Κάουφμαν. Το οπερατικό ρεσιτάλ του κορυφαίου ίσως τενόρου της εποχής μας θα πραγματοποιηθεί χάρη στη χορηγία της Rolex. Παρότι τον έχουμε ήδη απολαύσει στην Αθήνα (και στο Μέγαρο Μουσικής), τούτη είναι η πρώτη φορά που ο διάσημος Γερμανός καλλιτέχνης εμφανίζεται στο ρωμαϊκό Ωδείο και συνεργάζεται με την ΕΛΣ – άλλο ένα δείγμα του σταθερά αυξανόμενου διεθνώς κύρους του οργανισμού.
Η καριέρα του 52χρονου τραγουδιστή ξεκίνησε πολύ νωρίς, από τα μέσα της δεκαετίας του ’90. Κάποια προβλήματα φωνητικής τοποθέτησης δεν του επέτρεψαν να έρθει γρήγορα στο προσκήνιο. Εδώ και μία δεκαπενταετία, όμως, είναι περιζήτητος παγκοσμίως και εμφανίζεται ακατάπαυστα στα μεγαλύτερα λυρικά θέατρα (Μετροπόλιταν, Σκάλα Μιλάνου, Κόβεντ Γκάρντεν, όπερες της Βιένης, του Παρισιού, του Μονάχου κ.λπ.) και φεστιβάλ (Σάλτσμπουργκ, Μπάιροϊτ) του πλανήτη.
Κάθε εμφάνιση του Κάουφμαν αποτελεί γεγονός για το ευρύτερο κοινό της μουσικής, κάθε ντεμπούτο ρόλου του κινητοποιεί χιλιάδες φίλους του που ταξιδεύουν ανά τον κόσμο για να τον δουν, κάθε ερμηνεία του γίνεται αντικείμενο πολυάριθμων βραβεύσεων και μελέτης, κάθε CD ή DVD που κυκλοφορεί γίνεται μπεστ σέλερ! Τα δε εισιτήρια για τις παραστάσεις στις οποίες πρωταγωνιστεί εξαφανίζονται μέσα σε λίγες ώρες, όπως συνέβη και με αυτά του αθηναϊκού ρεσιτάλ.
Προικισμένος με εντυπωσιακή μουσικότητα και εκφραστικότητα, ο Κάουφμαν είναι ένας τραγουδιστής-φαινόμενο, που έχει αποδείξει τη μοναδική αξία και διαχρονικότητά του. Η εργατικότητα, το ωραίο παρουσιαστικό και οι σαφείς υποκριτικές αρετές συνδυάζονται ιδανικά με ένα σκοτεινό, μελαγχολικό φωνητικό τίμπρο (με άνεση στις ψηλές νότες), αλλά και με τη σπάνια ευελιξία του –προσεκτικά επιλεγμένου– ρεπερτορίου του. Ποιος άλλος ομότεχνός του ακροβατεί σήμερα με τέτοια άνεση ανάμεσα στη λυρική εργογραφία του 19ου και του 20ού αιώνα, την οπερέτα και το έντεχνο τραγούδι;
Ο Κάουφμαν ανήκει σ’ εκείνους τους λυρικούς καλλιτέχνες, οι οποίοι ανταποκρίνονται με την ίδια επιτυχία τόσο στις απαιτήσεις της όπερας όσο και σε εκείνες των τραγουδιών με μόνη συνοδεία ένα πιάνο. Έχοντας διδαχθεί, ως Γερμανός, την παράδοση του κλασικού τραγουδιού, του «ληντ», φημίζεται για την προσοχή με την οποία προσεγγίζει τα ποιητικά όσο και τα μουσικά κείμενα. Οι ρόλοι του είναι συνήθως δουλεμένοι στην παραμικρή λεπτομέρεια: Κάθε λέξη, κάθε φράση έχει το δικό της βάρος, με αποτέλεσμα –ιδίως στο βαθμό που συνοδεύεται από μιαν άριστη τεχνική– να του προσάπτεται ενίοτε μια κάποια ερμηνευτική επιτήδευση.
Αντισταθμίζοντας την έλλειψη ενός φωτεινού μεσογειακού ηχοχρώματος, ο εκλεκτός μονωδός προσδίδει σπάνια ευαισθησία και εσωτερικότητα στους οπερατικούς χαρακτήρες που ερμηνεύει κάθε φορά. Με την ξεχωριστή ικανότητά του να διεισδύει στην ουσία τους, έχει αφήσει το δικό του στίγμα σε εμβληματικούς ρόλους του ιταλικού (Καβαραντόσι, Αλφρέντο, Ρανταμές, Oθέλλος), γαλλικού (Δον Ζοζέ, Βέρθερος, Φάουστ) και γερμανικού (Λόενγκριν, Πάρσιφαλ, Φλόρεσταν) ρεπερτορίου, ενθουσιάζοντας το κοινό.
Κοσμαγάπητες άριες των Καβαραντόσι, Ρανταμές και Δον Ζοζέ θα ερμηνεύσει και για το κοινό του Ηρωδείου, το οποίο όμως θα έχει την πρόσθετη τύχη να τον απολαύσει και ως Τουρίντου (από την «Καβαλερία Ρουστικάνα» του Μασκάνι), Αντρέα Σενιέ (από την ομότιτλη όπερα του Τζορντάνο), Καλάφ (από την «Τουραντότ» του Πουτσίνι) και Ροντρίγκ από τον σπανιότατα παιζόμενο «Σιντ» του Μασνέ… Τις αναγκαίες, δημοφιλείς ορχηστρικές ανάπαυλες (από όπερες των Μπελίνι, Μπιζέ, Μασκάνι, Βέρντι, Μασνέ και Πουτσίνι) θα χαρίσει η Ορχήστρα της Λυρικής, η οποία θα τον συνοδεύσει υπό τον αρχιμουσικό –και πιστό συνεργάτη του– Γιόχεν Ρίντερ.
