Nicola Conte στο Τριανόν

Αδιαμφισβήτητος μετρ της ιταλικής acid jazz σκηνής, με ισχυρή βάση στη modern jazz, τη soul, την Brazilian pop και ό,τι άλλο χαρακτηρίζει τη σύγχρονη groovy μουσική έκφραση της nu jazz, έρχεται στις 5-6/1 στο Τριανόν με όλες τις μεγάλες επιτυχίες του αλλά και με νέο υλικό.

Το παρελθόν δεν έχει να κάνει με τη νοσταλγία, αλλά είναι μάλλον η βάση για να ονειρεύεσαι το μέλλον. Πάνω σε αυτήν τη φράση στηρίζει όλη τη μουσική πορεία του ο παραγωγός και DJ –αλλά μουσικός πάνω απ’ όλα– Nicola Conte, ο οποίος έρχεται για άλλη μία φορά στη χώρα μας, για να δώσει δύο συναυλίες στο Τριανόν στις 5 και 6/1. Ο Ιταλός μετρ της acid και nu jazz θα μας θυμίσει μαζί με το γκρουπ του Nicola Conte Jazz Combo την ουσία των πραγμάτων πάνω στα οποία βάσισε και βασίζει τη δημιουργική του πορεία. και αυτή η ουσία βρίσκεται σε μουσικές όπως η modern jazz, η braziliance, η (νέα και παλιά) soul, δοσμένες όλες μέσα από έναν τρόπο ονειρικό ή μάλλον κινηματογραφικό. Όπως έκαναν με τις groovy και jazzy μουσικές τους όλοι οι μεγάλοι συνθέτες του ιταλικού σινεμά στα ’60s και τα ’70s.

Και αν η βρετανική acid jazz στα mid-’80s βασίστηκε για το μεγάλο της άνοιγμα κυρίως στα rare grooves της αμερικανικής jazz και στις ιδιοφυείς κινήσεις ανθρώπων όπως ο Giles Peterson, πιο νότια και προς τη Μεσόγειο τα πράγματα φαίνονται πολύ πιο καθαρά και πολύ πιο ανθρώπινα. Και, φυσικά, πολύ πιο καλλιτεχνικά. Σε σχέση με όλες τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες, η Ιταλία έχει μια πολύ πιο πλούσια και αυτοφυή jazz παράδοση, σε τέτοιο βαθμό που οι Ιταλοί συνθέτες της μοντέρνας μουσικής δεν είχαν να λύσουν προβλήματα (παρά μόνο αυτό της δημιουργικής τους έκτασης) όταν καλούνταν να γράψουν σε jazz, soul, bossa και λοιπές διαλέκτους.

Τα υπέροχα φιλμ των δεκαετιών του ’60 και του ’70 είναι γεμάτα τέτοιους ήχους, σε βαθμό που οι Piccioni, Nascimbene, Morricone κ.ά. θεωρούνται «κλασικοί» σήμερα. Από ένα τέτοιο μουσικό –κι εν γένει καλλιτεχνικό– περιβάλλον προέρχεται και ο Nicola Conte, συνδημιουργός της Fez Collective του Μπάρι στα ’90s. Το πεδίο εφαρμογής των ανησυχιών αυτής της καλλιτεχνικής κολεκτίβας είχε να κάνει με την αρτίστικη jazz, τη nouvelle vague, την beat λογοτεχνία και attitude και γενικά τη διανόηση που ήταν μερικά επίπεδα πάνω από τη λογική της clubland.

Όλο αυτό το κλίμα μπορεί να το συναντήσει κάποιος ανάγλυφο στον πρώτο δίσκο του Nicola Conte «Jet sounds», ο οποίος κυκλοφόρησε από το δικό του label Schema το 2000. Πέρα από την τεράστια επιτυχία του κομματιού­ «Bossa per due», που τιτλοφόρησε μάλιστα και την επανέκδοση του προαναφερθέντος δίσκου έπειτα από ένα χρόνο, είχαμε συνολικά έναν επαναπροσδιορισμό του σύγχρονου cool jazz ήχου, της έννοιας του lounge αλλά κι έναν πιο σαφή ορισμό της nu jazz σε ιταλικό στιλ.

Η εκφραστική καθαρότητα και η καλλιτεχνική ειλικρίνεια της jazz αλλά και της βραζιλιάνικης μουσικής είναι που κινητοποιούν τον Nicola Conte τόσο στις δικές του μουσικές όσο και στις παραγωγές του. Έτσι προτιμά να χρησιμοποιεί αυτές ως βάση παρά να εφησυχάζει με τις ηλεκτρονικές ευκολίες, παραμένοντας μοντέρνος επί της ουσίας και με σαφή καλλιτεχνική στόχευση, που δεν ξεστρατίζει παρά τη διεθνή της επιτυχία και αναγνώριση. Μετά και τα δύο revisitings του «Jet sounds» –που κλήθηκαν να αποδώσουν μεγάλα ονόματα της acid jazz σκηνής, όπως οι Thievery Corporation, Koop, Kyoto Jazz Massive κ.ά.– συνεχίζει με κάτι πολύ σημαντικό: το «Other directions» (2004, Blue Note). Είναι ένα πανέμορφο και καθαρό σύγχρονο jazz album, με πλήθος συμμετοχές και, πάνω απ’ όλα, με εξαιρετική παραγωγή. Έχοντας τη σύγχρονη jazz ως απόλυτη προτεραιότητα, ο Nicola Conte συνεχίζει έπειτα από λίγα χρόνια με το άλμπουμ «Rituals» (2008), με το οποίο αποδεικνύει και το συνθετικό του ταλέντο πολύ πιο καθαρά. Μέσα από την ιστορική ετικέτα Impulse παρουσιάζει το 2011 το απολαυστικό και φροντισμένο μέχρι την τελευταία του λεπτομέρεια concept album «Love & revolution», επηρεασμένο από την afro-latin jazz και τη soul των ’60s.

Πιο πρόσφατα, το 2014, το «Free souls» είναι ακόμη μία συνεκτική αναφορά στη συνολική jazz εμπειρία ως καλλιτεχνική έκφραση μέσα από τα soul, afro, Brazilian κ.λπ. ιδιώματα, δείχνοντας πως για τον Nicola Conte η πραγμάτωση του δικού του ονείρου είναι στο σήμερα. Και, ανάμεσα στο πλήθος των παραγωγών που κάνει και των compilations που δημιουργεί, αυτήν την έκφραση την υλοποιεί live μαζί με τους Pietro Lussu (πιάνο), Luca Fattorini (μπάσο), Daniele Tittarelli (σαξόφωνο), Marco Valeri (ντραμς), καθώς και την αισθαντική φωνή της τραγουδίστριας Charlotte Wassy, στις δύο συναυλίες του στο Τριανόν.