Ποιοι είναι οι παράγοντες που κινούν το ενδιαφέρον μας για να παρακολουθήσουμε με συνέπεια μία σειρά στην ελληνική τηλεόραση πια; Ακόμα και το "στην ελληνική τηλεόραση", σχήμα λόγου αποτελεί, αφού μία μεγάλη μερίδα κόσμου βλέπει ετεροχρονισμένα ό,τι έχει επιλέξει. Σίγουρα η στιβαρή, πρωτότυπη πλοκή ανήκει σε αυτούς, το ίδιο και οι συντελεστές. Αν μάλιστα, το σενάριο φέρει την υπογραφή κάποιου που ήδη μας έχει συναρπάσει με τη ματιά του, λειτουργεί ως συστατική επιστολή στο "βιογραφικό" της εκάστοτε παραγωγής. Όλα τα παραπάνω συγκεντρώνει η "Σύγκρουση" του Mega, και γι' αυτό και στο ξεκίνημα της σεζόν τη συμπεριλάβαμε στις σειρές που θα είχαν την προσοχή μας άμα τη εμφανίσει τους.

Το νέο πόνημα της Μελίνας Τσαμπάνη και του Πέτρου Καλκόβαλη -των δημιουργών, μεταξύ άλλων, του εξαιρετικού "Σιωπηλού Δρόμου"- είναι ένα δικαστικό, ερωτικό θρίλερ 8 επεισοδίων διανθισμένο από τις ερμηνείες ενός πραγματικά εντυπωσιακού μείγματος αξιόλογων νέων και καθιερωμένων ηθοποιών. Καπουράνης, Σκολίδη, Ψαρράς, Ναυπλιώτου, Κακούρης, Συριοπούλου, Γκουλιώνη, Παπαδοκωνσταντάκης, Βάρθης, Σουίφτ, οριακά συστήνουν σοβαρή dream team παύλα δέλεαρ για να αποφασίσει κανείς να αφιερώσει τον χρόνο του στη σειρά. Το τελευταίο σκέλος περί χρόνου τονίζεται εσκεμμένα στην προκειμένη περίπτωση, καθώς η υπόθεση ακολουθεί την τόσο δημοφιλή (και όχι απαραίτητα δόκιμη για τα ελληνικά δεδομένα) slow burn τακτική των ξένων σειρών που ουσιαστικά "σιγομαγειρεύουν" τα τεκταινόμενα τροφοδοτώντας αργά αλλά σταθερά τους θεατές με σημαντικά στοιχεία.
Οι φανς του "Σιωπηλού Δρόμου" του Βαρδή Μαρινάκη που κινούνταν πολύ πιο γρήγορα, ίσως τσινίσουν με τους βραδύκαυστους σκηνοθετικούς ρυθμούς του Αλέκου Κυράνη, όμως, το σύνολο των προαναφερθέντων παραγόντων είναι αρκούντως πειστικό για εμπιστευτούμε όλοι την προκαθορισμένη διαδικασία. Εν ολίγοις, βάσει σεναρίου, ο μουσικός Φίλιππος Ράπτης (Δημήτρης Καπουράνης), κατηγορείται ότι τράκαρε επίτηδες το αμάξι στο οποίο επέβαιναν ο ίδιος και η σύντροφός του, καθώς σύμφωνα με τις μαρτυρίες των δικών της ανθρώπων, εκείνη τον φοβόταν και ήθελε να χωρίσουν. Η δικηγόρος του, Άννα Καλογήρου (Ελίζα Σκολίδη) αναπτύσσει συναισθήματα για εκείνον με αποτέλεσμα να μη μπορεί να είναι απόλυτα αντικειμενική στην κρίση της αναφορικά με το ζήτημα της ενδεχόμενης δολοφονίας και όσο περνούν οι μέρες η κατάσταση δυσκολεύει εκατέρωθεν. Το ερώτημα είναι απλό: Δυστύχημα ή στυγνή δολοφονία; Αθώος ή ένοχος δηλαδή;
Προσωπικά, το ύφος -και μόνο αυτό- μου θύμισε λιγάκι το Presumed Innocent του Apple TV, που με πολύ σοφό και συγκροτημένο τρόπο έχτισε το σασπένς ώστε να αναδείξει την αιφνιδιαστική τροπή που πήραν τα δύο τελευταία επεισόδια. Βέβαια, ο εν λόγω παραλληλισμός είναι αρκετά ευρύς και ενδεχομένως παραπάνω από κολακευτικός δεδομένου του ότι έχουμε δει μόλις 3. Από την άλλη, έχοντας όλοι "καταναλώσει" ένα σωρό αντίστοιχα δικαστικά θρίλερ, είναι πολύ εύκολο να εστιάσουμε στο δέντρο (τα ενοχοποιητικά στοιχεία εναντίον του πρωταγωνιστή) και όχι στο δάσος (την υπόθεση στο σύνολό της) και να περιμένουμε εμμονικά την ανατροπή... για την ανατροπή, ενώ ενδέχεται τα φαινόμενα να μην απατούν. Πάντως, και μόνο το γεγονός ότι μας έχει βάλει σε διαδικασία να πλάθουμε σενάρια, είναι μία επιτυχία που πρέπει να πιστώσουμε στη "Σύγκρουση". Και μέχρι να πέσουν οι τίτλοι τέλους, έχει ο Θεός.