Ήταν Σεπτέμβριος του 2019, όταν στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών και στο πλαίσιο των Νυχτών Πρεμιέρας είδα το "Ενήλικοι στην Αίθουσα (Adults in the Room) την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του Κώστα Γαβρά που γυρίστηκε στην Ελλάδα βασιζόμενη σεναριακά στο βιβλίο του Γιάνη Βαρουφάκη "Ανίκητοι ηττημένοι - Για μια ελληνική άνοιξη μετά από ατελείωτους μνημονιακούς χειμώνες". Παρότι ο Χρήστος Λούλης ήταν σοκαριστικά καλός υποδυόμενος τον τότε υπουργό οικονομικών -σε μία σύντομη κουβέντα μας τότε μου είχε εκμυστηρευθεί ότι δεν τον είχε μελετήσει ιδιαίτερα, αλλά κυρίως είχε χρησιμοποιήσει τη μνήμη του από τις τηλεοπτικές του εμφανίσεις εκείνο το διάστημα- η ταινία έκοψε περίπου 73.500 εισιτήρια. Αν 7 χρόνια μετά από εκείνη τη ρομαντική "αγιογραφία" αποφασίσει κανείς να δει τη σειρά ντοκιμαντέρ "Στο Χιλιοστό" της Ελένης Βαρβιτσιώτη και της Βικτώριας Δενδρινού στον ΣΚΑΪ, στην καλύτερη περίπτωση θα θεωρήσει ότι ζούσε σε παράλληλα σύμπαντα.
Εκ προοιμίου θέμα σύγκρισης δεν τίθεται, αφού το πρώτο αποτελεί προϊόν μυθοπλασίας και το δεύτερο ντοκιμαντέρ που εξιστορεί τα τεκταινόμενα του 2015 με ρυθμό πολιτικού θρίλερ. Το μόνο τους κοινό είναι πως και το "Στο Χιλιοστό" στηρίζεται σε βιβλίο και συγκεκριμένα στο "Η Τελευταία Μπλόφα" που υπέγραψαν οι δημιουργοί του το 2019 ως απόρροια της καταγραφής των γεγονότων της εν λόγω περιόδου ενόσω εργάζονταν και οι δύο ως ανταποκρίτριες στις Βρυξέλλες.
Διαβάστε Επίσης
Στο σύμπαν λοιπόν αυτό, οι πρωταγωνιστές εντός και εκτός Ελλάδας παίρνουν τον λόγο και απαντούν στις ερωτήσεις των δημοσιογράφων που εξυπηρετούν με τέτοιο τρόπο τη ροή ώστε να μη χρειάζονται περαιτέρω αφηγήσεις. Ευτυχώς, γιατί η ύπαρξή τους ενδεχομένως να αφαιρούσε από την αξιοπιστία του αποτελέσματος που - έτσι κι αλλιώς θα έμπαινε στο μικροσκόπιο. Από το πρώτο κιόλας επεισόδιο λοιπόν, ξεμπροστιάζεται το βαθιά αλλοτριωμένο πολιτικό σύστημα, οι πελατειακές σχέσεις, η οικονομική μεγαλομανία ΠΑΣΟΚ και ΝΔ που οδήγησαν τη χώρα σε απόλυτο αδιέξοδο, όπως και η καθ' όλα αμφιλεγόμενη και ριψοκίνδυνη διαχείριση των άπειρων διαδόχων τους που ήταν εκστασιασμένοι επειδή, μεταξύ άλλων, "ένας στους δύο Χανιώτες είχε ψηφίσει ΣΥΡΙΖΑ", όπως αναφέρει ο Γιώργος Σταθάκης. Όλα αυτά συμβαίνουν εν τη απουσία των Αλέξη Τσίπρα και Γιάνη Βαρουφάκη που αμφότεροι αρνήθηκαν να συμμετάσχουν.
Στο δεύτερο επεισόδιο πάντως, δεν είδαμε ούτε τον πρώτο να τρώει παιδιά στο γραφείο του στου Μαξίμου -όπως τέλεια προανήγγειλε σατιρίζοντας το ευφάνταστο "Κουλούρι"- ούτε αφόρητους υποκειμενικούς βερμπαλισμούς. Όπως πάντα, ανάλογα με την προσωπική "όραση" του καθενός, τα συμπεράσματα για τις αιτίες δημιουργίας του και αντίστοιχα και η κρίση του επ᾽αυτού αναπόφευκτα ποικίλουν. Κάποιοι μπορεί να αναγνώσουν πολιτική σκοπιμότητα με ορίζοντα τις επόμενες εκλογές, άλλοι απόπειρα δολοφονίας χαρακτήρων -όπως π.χ. οι δύο απόντες-, άλλοι ψυχρή καταγραφή γεγονότων.
Αναμφίβολα όμως, παρακολουθώντας κάποιος το "Στο χιλιοστό" θα σκεφτεί, θα αναθεωρήσει, θα τρομάξει, θα ανατριχιάσει... στην καλύτερη των περιπτώσεων θα θυμώσει και θα εξοργιστεί- έκαστος για τους δικούς του λόγους. Οπωσδήποτε όμως, δε θα κλείσει εύκολα την τηλεόραση είτε θελήσει να επεξεργαστεί τις πληροφορίες είτε όχι. Και αυτό από μόνο του είναι επιτυχία για ένα τηλεοπτικό προϊόν. Η ερώτηση στον τίτλο είναι ρητορική. Ναι, αξίζει να το δεις, και με το παραπάνω.
Υ.Γ.: Το να μπορέσει να παρακολουθήσει κανείς το πρώτο επεισόδιο χωρίς να εκνευριστεί ούτε στο ελάχιστο από το ύφος κάποιων συμμετεχόντων, θα μπορούσε κάλλιστα να είναι παιχνίδι στο Squid Game ή έστω άσκηση ηρεμίας στην ομότιτλη ταινία με τον Jack Nicholson.
Ακολούθησε το Αθηνόραμα στο Facebook, Tik Tok και το Instagram.
