Την τελευταία του πνοή σε ηλικία 83 ετών άφησε ο Χρήστος Πολίτης, ηθοποιός που αγαπήθηκε από το κοινό ως Γιάγκος Δράγκος στην τηλεοπτική σειρά του Νίκου Φώσκολου "Η Λάμψη".
Ο Χρήστος Πιατουλάκης, όπως ήταν το πραγματικό ονοματεπώνυμό του, στην επαγγελματική του πορεία συμμετείχε σε θεατρικές, κινηματογραφικές, αλλά και τηλεοπτικές παραγωγές, που γνώρισαν επιτυχία και τον εδραίωσαν καλλιτεχνικά αφήνοντας ανεξίτηλο το αποτύπωμά του.
Γεννημένος λίγο μετά τα Χριστούγεννα του 1942, στις 27 Δεκεμβρίου, στο Ηράκλειο Κρήτης, όπου και μεγάλωσε, ο αγαπημένος ηθοποιός το 1965 αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου.
Αμέσως, την αμέσως επόμενη χρονιά εργάστηκε στο θέατρο έως το 1998, συμμετέχοντας σε πάνω από 45 θεατρικές παραγωγές. Παρομοίως, στον κινηματογράφο πρωταγωνίστησε έως το 1974, συμμετέχοντας σε 18 ταινίες.
Η τηλεόραση, αν και τον εδραίωσε ως έναν από τους πλέον θρυλικούς χαρακτήρες της "Λάμψης" μπήκε στη ζωή του λίγο αργότερα, το 1973, ενώ παρέμεινε σε αυτήν έως το 2005, συμμετέχοντας σε 8 σειρές.
Οι πρώτες θεατρικές συνεργασίες
Η παρθενική εμφάνιση στο θεατρικό σανίδι γίνεται στο θίασο των Γιάννη Φέρτη - Ξένιας Καλογεροπούλου, στο έργο "Δέκα μικροί νέγροι" (1965-1966). Ακολούθησε δύο χρόνια μετά ο θίασος Τιτίκας Νικηφοράκη - Νίκου Χατζίσκου στα έργα "Πολύ κακό για το τίποτα" και "Τσάι και συμπάθεια" (1969), ενώ συνεργάστηκε με το θίασο του Κώστα Μουσούρη και με το Εθνικό Θέατρο. Το Εθνικό Θέατρο, άλλωστε, ήταν αυτό που τον έφερε στα χνάρια της αρχαίας τραγωδίας και στα διεθνή φεστιβάλ, με έργα του Αισχύλου (Χοηφόροι - Ευμενίδες) και του Ευριπίδη (Ιππόλυτος).
Οραματιστής της θεατρικής αποκέντρωσης
Οι σταθμοί της καλλιτεχνικής πορείας του Χρήστου Πολίτη δεν περιλαμβάνουν μόνο την ερμηνεία ρόλων και τις συμμετοχές του σε έργα ως πρωτωνιστής. Καλλιτεχνικά ανήσυχος, ο Χρήστος Πολίτης υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος, μαζί με τον Αντώνη Αντύπα, του Απλού Θεάτρου (1974), θέτοντας ως στόχο την θεατρική αποκέντρωση, με περιοδείες σε όλη την Ελλάδα, ώστε όλοι να έχουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν σπουδαία έργα. Ακόμη ένα ορόσημο στην πορεία αυτή, η δημιουργία και λειτουργία ενός θεάτρου στις παρυφές του κέντρου της Αθήνας, στην Καλλιθέα το 1982.
Το Απλό Θέατρο, κάτι παραπάνω από μια εταιρεία, επικεντρώθηκε κυρίως σε δραματολόγιο ρεπερτορίου, ανεβάζοντας κλασικά έργα των Άρθουρ Μίλερ, Τενεσί Ουίλιαμς, Ο. Γκόλντσμιθ, αλλά και της Λούλας Αναγνωστάκη. Υπήρξε δε, το θέατρο που παρουσίασε για πρώτη φορά στην Ελλάδα, σε ένα ευρύτερο κοινό, τα έργα του Τζο Όρτον. Το κύκνειο άσμα του Απλού Θεάτρου ήρθε το 1990, με τη διάλυση του ομώνυμου θιάσου.
Στο διάστημα που υπήρξε το Απλό Θέατρο, συνεργάστηκε με άλλους θεατρικούς δημιουργούς και θιάσους, όπως η Αντιγόνη Βαλάκου, η Αλίκη Βουγιουκλάκη, ο Αλέκος Αλεξανδράκης, ο Αλέξης Μινωτής, ο Αλέξης Σολομός, το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κρήτης και το Άρμα Θέσπιδος.
Το αρχαίο δράμα επέστρεψε στη ζωή του (ή ίσως επέστρεψε ο ίδιος σε αυτό) το 1986, έχοντας στο πλάι του Αλέξη Μινωτή με το "Οιδίπους επί Κολωνώ" του Σοφοκλή και το 1992 με την "Αντιγόνη" του Σοφοκλή. Τελευταία θεατρική παράσταση στην οποία συμμετείχε, υπήρξε "Το λιοντάρι του χειμώνα" του Τζ. Γκόλντμαν, την θεατρική περίοδο 1997-98.
Βραβευμένη κινηματογραφική πορεία
Αν και η πρώτη του εμφάνιση στον κινηματογράφο ήρθε με έναν μικρό ρόλο, το 1968, στην ταινία του Νίκου Φώσκολου "Λεωφόρος του μίσους", η πορεία του δεν ήταν αντίστοιχου μικρού βεληνεκούς, με κορυφαία αναγνώριση το βραβείο Β' Αντρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, για την ερμηνεία του στην ταινία "Το κορίτσι του 17" (1969). Την ίδια χρονιά πρωταγωνίστησε στην ταινία "Άγιος Νεκτάριος: Ο προστάτης των φτωχών".
Το 1970 τον είδαμε να πρωταγωνιστεί στις πολεμικές ταινίες "Ο λιποτάκτης", "Στη μάχη της Κρήτης" και "Ο τελευταίος των κομιτατζήδων", ενώ ένα χρόνο μετά θα υποδυθεί τον Δημήτριο Υψηλάντη στην ταινία "Παπαφλέσσας".
Συνεργάστηκε κυρίως με τον κινηματογραφικό παραγωγό Τζέιμς Πάρις, ενώ έκανε κινηματογραφικό comeback τρία χρόνια πριν, το 2022, συμμετέχοντας στην ταινία Broadway του Χρήστου Μασσαλά.
Από τις ταινίες με την Αλίκη Βουγιουκλάκη στη Λάμψη ως Γιάγκος Δράκος
Αφήσαμε για το τέλος την τηλεοπτική του πορεία, καθώς ο ρόλος του ως Γιάγκος Δράκος υπήρξε από τους εμβληματικότερους στην ελληνική τηλεόραση. Πριν απ’ αυτόν, η πρώτη του εμφάνιση ήταν το 7973, στη σειρά "Τα δίχτυα του τρόμου". Μεταξύ άλλων, συμμετείχε στις σειρές "Βασίλισσα Αμαλία" με την Αλίκη Βουγιουκλάκη και τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ (1975), υποδυόμενος το Βασιλιά Όθων, και "Αφροδίτη" με τη Νόρα Βαλσάμη (1977) ως Θράσος Μανιάτης. Ως Ρίτσος Καλογεράς πρωταγωνίστησε στη σειρά "Τυχεροί και Άτυχοι" λίγο μετά, το 1978.
Μετά από χρόνια τηλεοπτικής αποχής, το 1991, γίνεται ο πρόεδρος της εταιρείας Τζάιαντ, σε έναν ρόλο ισχυρού επιχειρηματία που τον συνόδεψε ερμηνευτικά για 14 ολόκληρα χρόνια. Στα 3.457 επεισόδια της καθημερινής σειράς τον είδαμε να μπλέκεται σε πλεκτάνες, μυστήριες υποθέσεις, αλλά και να απατά την τηλεοπτική σύζυγό του Βίρνα (Κάτια Δανδουλάκη).
Η ατάκα "Μίλα Βίρνα" είναι μια από τις χαρακτηριστικές (και καλτ) φράσεις της σειράς, ενώ ακολούθησαν πολλές ακόμη. Παράλληλα με τη συμμετοχή του στη Λάμψη, ο Χρήστος Πολίτης έκανε guest σε 2 επεισόδια μιας άλλης καθημερινής σειράς του Νίκου Φώσκολου, που γνώρισε μεγάλη επιτυχία, το "Καλημέρα Ζωή".
Εκεί ο Γιάγκος Δράκος θα τα βάλει με τον αρχηγό της αστυνομίας, επειδή προσήγαγε τον γιο του, Αλέξη. Πόσο Γιάγκος Δράκος σκηνή...
Η Λάμψη, μια από τις μακροβιότερες σειρές της ελληνικής ιδιωτικής τηλεόρασης έριξε αυλαία το 2005.
Με το τέλος της, ο Χρήστος Πολίτης αποφάσισε να αποσυρθεί από τα φώτα της δημοσιότητας, κλείνοντας (μέχρι το 2022 και το αθόρυβο πέρασμα από το "Broadway") τον γόνιμο καλλιτεχνικό του κύκλο. Υπηρέτησε με ζήλο και σεμνότητα την Τέχνη και θα τον θυμόμαστε γι' αυτό.
Διαβάστε Επίσης
