Από την προηγούμενη εβδομάδα, η πρωτότυπα σειρά του Netflix, "Adolescence", έχει κατακλύσει το ίντερνετ. Από το εντυπωσιακό επίτευγμα των συνεχόμενων λήψεων έως τις μικρές λεπτομέρειες που εντοπίζονται στις δεύτερες και τρίτες θεάσεις, κάθε πλευρά της φαίνεται να είναι καλομελετημένη και εκτελεσμένη άψογα, κερδίζοντας επάξια τις δεκάδες διθυραμβικές κριτικές. Ο Στίβεν Γκράχαμ είναι ο άντρας που συνέλαβε την ιδέα της σειράς, συμπρωταγωνιστεί δίπλα στον νεαρό Όουεν Κούπερ και φέτος φαίνεται να είναι η χρονιά του.
Μεγαλωμένος λίγο έξω από το Λίβερπουλ, όπου ζούσε με την μητέρα του και τον αδερφό του, ο Γκράχαμ ήξερε από πολύ μικρός ότι πρέπει να ασχοληθεί με τον κινηματογράφο και το θέατρο. Για την ακρίβεια, του το είχε πει ο ηθοποιός (και γείτονάς του) Άντριου Σκόφιλντ, έχοντας δει τον νεαρό Γκράχαμ σε μία σχολική παράσταση. Τα υπόλοιπα είναι ιστορία.
Τον Φεβρουάριο έκανε πρεμιέρα στο Disney+ η σειρά "Χίλια Χτυπήματα", στην οποία ο Γκράχαμ παίζει έναν βετεράνο πυγμάχο δίπλα στον Μελάκι Κίρμπι, έναν Τζαμαϊκανό μετανάστη που κάνει τα πρώτα του βήματα στην πυγμαχία με γυμνές γροθιές. Η σειρά είναι γραμμένη από τον δημιουργό του "Peaky Blinders” Στίβεν Νάιτ και την παραγωγή της σειράς ανέλαβε η Matriarch Productions, ιδρυθείσα από τον Γκράχαμ και τη σύζυγό του, την ηθοποιό Χάνα Γουόλτερς.
Ένα ενδιαφέρον φιλολογικό ερώτημα θα μπορούσε να διερευνά το πώς θα εξελισσόταν η καριέρα του Στίβεν Γράχαμ εάν δεν αποφάσιζε να ασχοληθεί πιο ενεργά με την παραγωγή ταινιών και σειρών. Διότι η δουλειά του στο "Adolescence" τον δικαιώνει καλλιτεχνικά και τον εδραιώνει στο ευρύ κοινό, μέχρι πρόσφατα όμως ήταν ένας ακόμα Άγγλος ηθοποιός που είχε συνδεθεί με ένα αρκετά συγκεκριμένο υποκριτικό στιλ. Ήταν αυτό που λέμε στο σινεμά "καρατερίστας", ερμηνευτής δηλαδή που διεκπεραίωνε δεύτερους πλην χαρακτηριστικούς ρόλους με συγκεκριμένα υφολογικά στοιχεία. Με εξαίρεση το αγωνιώδες "Σημείο Βρασμού" (Φίλιπ Μπαραντίνι, 2021), όπου υποδύεται ένα σεφ το βράδυ που όλα πάνε κατά διαόλου, ο Γκράχαμ ήταν συνώνυμος με τους περιθωριακούς, λαϊκούς, (ημι)παράνομους ήρωες που προσέδιδαν τσαχπινιά και ένταση στις σκηνές που συμμετείχαν. Στο άψογο "This is England" (Σέιν Μέντοουζ, 2007) για παράδειγμα, ενσαρκώνει έναν διαπεραστικά απειλητικό, νταή ρατσιστή πάνκη που αποτελεί φόβο και τρόμο στη γειτονιά του. Από την άλλη, στην αλήτικη "Αρπαχτή" (Γκάι Ρίτσι, 2000), ο Βρετανός "έσκασε" στην κινηματογραφική βιομηχανία ως Τόμι… "the Tit", ένας αφελής μικροκακοποιός που έφερνε όλο προβλήματα στους γκάνγκστερ συναδέλφους του Τζέισον Στέιθαμ και Μπραντ Πιτ. Σήμερα, ο Γκράχαμ μετρά περισσότερες από 130(!) εμφανίσεις στη μεγάλη οθόνη, κινείται άνετα μεταξύ των απαιτήσεων του "Ιρλανδού" (Μάικλ Σκορσέζε, 2019) και ενός υπερηρωικού μπλοκμπάστερ όπως το "Venom 2" (Άντι Σέρκις, 2021), αποδεικνύοντας πως και εύρος έχει, αλλά και πως το μέλλον του ανήκει.
