Η ιδέα για τα "Χίλια χτυπήματα" ξεκίνησε όταν ο Στίβεν Γκράχαμ και η γυναίκα του, Χάνα Γουόλτερς, ιδρυτές της εταιρείας παραγωγής Matriarch, έπεσαν πάνω στη φωτογραφία του Εζεκάια Μόσκοου. Η αινιγματική περσόνα του θηριοδαμαστή και πυγμάχου, που έχτισε την καριέρα του στην Αγγλία στα τέλη του 19ου αιώνα, ενέπνευσε το ζευγάρι να στραφεί στον Στίβεν Νάιτ ("Peaky Blinders"), θεωρώντας ότι είναι ο πλέον κατάλληλος να μεταφέρει την ιστορία του νεαρού άντρα στη μικρή οθόνη. Και, όπως φάνηκε, είχαν δίκιο.
Δύο νέοι άντρες, ο Εζεκάια (Μελάκι Κίρμπι) και ο Άλεκ (Φράνσις Λόβχολ), ταξιδεύουν από την Τζαμάικα στο βικτωριανό Λονδίνο, κυνηγώντας μια νέα ζωή και εμπλέκονται στον σκοτεινό κόσμο της παράνομης πυγμαχίας. Εκεί, ο Εζεκάια έρχεται σε σύγκρουση με τον Σούγκαρ (Στίβεν Γκράχαμ), τον βετεράνο πυγμάχο στη σκηνή του ανατολικού Λονδίνου. Με αφορμή την πρεμιέρα της σειράς στην πλατφόρμα του Disney+ στις 21 Φεβρουαρίου, μιλήσαμε με τους δύο πρωταγωνιστές, Στίβεν Γκράχαμ και Μελάκι Κίρμπι, για τους χαρακτήρες και την προετοιμασία τους.
Τι είναι αυτό που, παρά τις κοινές εμπειρίες και ομοιότητές τους, κάνει τον Σούγκαρ τόσο κλειστό κι ανταγωνιστικό και τον Χεζεκάια πρόθυμο να αρπάξει κάθε ευκαιρία;
Μελάκι Κίρμπι: Νομίζω πως μοιάζουν μεταξύ τους, αλλά βρίσκονται σε πολύ διαφορετικά στάδια της ζωής τους. Ο Εζεκάια μόλις έχει αρχίσει να εξερευνά αυτόν τον κόσμο, να αναγνωρίζει τη δύναμή του και τις ευκαιρίες που προκύπτουν από αυτή. Από την άλλη, ο Σούγκαρ έχει ήδη κάνει αυτό το ταξίδι και μπορεί να βλέπει το δρόμο που παίρνει ο Εζεκάια, ενώ ο δικός του πλησιάζει στο τέλος του. Και ένα μέρος της σύγκρουσης έχει να κάνει με το ότι δεν είναι έτοιμος να το αφήσει να τελειώσει – να αποχωριστεί το χώρο και την πλατφόρμα που έχει χτίσει. Ο δικός μου χαρακτήρας δεν έχει έρθει για να διεκδικήσει ακριβώς αυτόν το χώρο από τον Σούγκαρ, όμως, έχει έρθει από την Τζαμάικα για να ξεκινήσει κάτι νέο, όχι για να συμβιβαστεί. Και νομίζω πως αυτό είναι το θέμα: βρίσκονται σε εντελώς διαφορετικά σημεία στη ζωή τους.
Κύριε Γκράχαμ, έχετε δηλώσει πως, όταν γνωρίζετε έναν νέο χαρακτήρα, σκέφτεστε πρώτα τι παπούτσια φοράει και πώς περπατάει. Από πού αντλήσατε έμπνευση για τον Σούγκαρ;
Στίβεν Γκράχαμ: Με τον Σούγκαρ, το πλαίσιο ήταν λίγο διαφορετικό, παρότι συνήθως έτσι "βρίσκω" τους χαρακτήρες μου. Μου αρέσει να ξεκινάω από τα εξωτερικά στοιχεία και να ανακαλύπτω το "μέσα" στη συνέχεια. Πάντα μου άρεσε αυτό. Για τον Σούγκαρ, όμως, είχα έξι μήνες προετοιμασίας. Ο στόχος μου ήταν να φτάσω στην καλύτερη φυσική κατάσταση που μπορούσα ως 51χρονος. Οπότε, το έκανα: Έβαλα μυϊκή μάζα, γυμναζόμουν πέντε φορές την εβδομάδα, έτρωγα πολλή πρωτεΐνη. Ήθελα να φαίνομαι σαν "καβγατζής", σαν ένας άντρας που θα μπορούσε πραγματικά να είναι πυγμάχος. Είμαστε ηθοποιοί και απλώς προσποιούμαστε, αλλά πρέπει να έχεις τη σωστή φυσική κατάσταση και κίνηση για να το αποδώσεις πειστικά. Έβαλα όλη μου την ενέργεια σε αυτό, επειδή ο Σούγκαρ ήταν ένας όμορφα γραμμένος χαρακτήρας – ο Στίβεν Νάιτ τον αποτύπωσε ποιητικά και πειστικά. Ήθελα η εμφάνισή μου να ταιριάζει με αυτό που ήταν στη σελίδα. Και αυτό ήταν σωστό για τον Σούγκαρ, γιατί, όπως έχει πει ο Μαιλς, ο προπονητής μου, δεν έχει μοντέρνα σωματοδομή. Είναι ο τύπος που μπορεί να σου πάρει το κεφάλι με μια μπουνιά ή να σου δαγκώσει τη μύτη και να την κόψει, αν χρειαστεί. Θα κάνει ό,τι χρειαστεί για να επιβιώσει.
Περάσαμε επίσης πολύ χρόνο με την ταλαντούχα σχεδιάστρια κοστουμιών για να βρούμε τις σωστές υφές και ρούχα. Στην πραγματικότητα, παρήγγειλα χειροποίητα παπούτσια για το ρόλο, φτιαγμένα από επαγγελματία τσαγκάρη, πολύ ακριβά, αν και φαινόντουσαν ετερόκλητα. Αυτές οι μπότες μού έδωσαν μια αίσθηση βαρύτητας.
Κύριε Κίρμπι, πολλά από τα πρότζεκτ σας αγγίζουν δύσκολα θέματα όπως ο ρατσισμός, η γενοκτονία και η αποικιοκρατία (το τελευταίο είναι κι ένα από τα κεντρικά ζητήματα της σειράς). Είναι αυτό κριτήριο για την επιλογή των ρόλων σας;
Μ.Κ.: Όχι ιδιαίτερα. Το θεωρώ σημαντικό, αλλά δεν είναι κριτήριο για εμένα – απλώς έτυχε. Υπάρχουν πολλοί λόγοι που με κάνουν να ευθυγραμμίζομαι με ένα πρότζεκτ. Και, ναι, μερικές φορές προκύπτουν ρόλοι που αγγίζουν αυτά τα θέματα, οπότε τους αναλαμβάνω με επίγνωση της σημασίας τους, προσπαθώντας να τιμήσω αυτές τις πτυχές της ιστορίας.
