Πώς γεννιέται μια επανάσταση; Τι είναι εκείνο που ενώνει το λαό και πώς αυτός μπορεί να θεωρηθεί κάτι ενιαίο σε ένα κόσμο γεμάτο εκατοντάδες, αν όχι χιλιάδες, φυλές και άλλους τόσους πλανήτες; Αυτές τις πυρηνικές ερωτήσεις απαντά απολαυστικά το "Andor", η πιο πρόσφατη live-action σειρά στο σύμπαν του "Star Wars" η οποία προβάλλεται μέσω του Disney+, εμπλουτίζοντας μοναδικά το διαγαλαξιακό franchise.
Παρότι δε χρειάζεται να γνωρίζει κανείς όσα έχουν συμβεί στο "Star Wars" ώστε να παρακολουθήσει το "Andor", ένα από τα πολλά πετυχημένα στοιχήματα της παραγωγής, για τυπικούς λόγους να αναφέρουμε πως η δράση τοποθετείται πέντε χρόνια πριν τα γεγονότα του "Rogue One: A Star Wars Story" (Γκάρεθ Έντουαρντς, 2016) τα οποία, με τη σειρά τους, προετοιμάζουν αφηγηματικά το έδαφος για το "Ο Πόλεμος των Άστρων: Επεισόδιο 4 - Μια Νέα Ελπίδα" (Τζορτζ Λούκας, 1977), την ταινία που τα ξεκίνησε όλα. Εάν ζαλιστήκατε μην ανησυχείτε, καθώς η πλοκή του "Andor" είναι εξαιρετικά απλή και καθόλα μεθυστική.
Κεντρικός ήρωας είναι ο Κάσιαν Άντορ (Ντιέγκο Λούνα), εκ των πρωταγωνιστών μετέπειτα του "Rogue One", ένας κλέφτης που κατοικεί σε έναν απομονωμένο πλανήτη και βιοπορίζεται παρανομώντας. Οι παράτυπες ενασχολήσεις του τον υποχρεώνουν να συνεργαστεί με τους καλά κρυμμένους Επαναστάτες, σε μια εποχή ολοκληρωτικής κυριαρχίας της Αυτοκρατορίας, οι οποίοι σχεδιάζουν μια επικίνδυνη αλλά αναγκαία μυστική αποστολή. Απρόθυμα, ο Άντορ παίρνει μέρος στη γεμάτη ρίσκα επιχείρηση η οποία, εν αγνοία του, τον προετοιμάζει για μια ακόμα πιο κρίσιμη περιπέτεια.
Μακριά από Τζεντάι, αναφορές στη Δύναμη, αποστολές ορισμένες από τη μοίρα, οικογενειακές έριδες και προσωπικές αντιπαλότητες, το "Andor" γίνεται αυτομάτως ξεχωριστό διότι χτίζει από το μηδέν μια μυθολογία βασισμένη στη λαϊκότητα. Ο Κάσιαν είναι ένας γνήσιος αντιήρωας, ελαττωματικός, ενίοτε κυνικός, αλλά αδιαμφισβήτητα συναισθηματικός, ο οποίος περιφρονεί τους κούφιους ιδεαλισμούς. Ο δρόμος του με την Επανάσταση συμπίπτει εξαιτίας ενός αδιεξόδου και αργεί να κατασταλάξει μέσα του το πού στέκεται απέναντί της. Πρόκειται, εξάλλου, για μια αντίσταση κατακερματισμένη, χωρίς καν ιδεολογική συνοχή και με μοναδικό κοινό σημείο αναφοράς το μίσος για την Αυτοκρατορία. Το πώς η αγανάκτηση γίνεται πολιτική συνείδηση και αγωνιστική αποφασιστικότητα, έρχεται αβίαστα επεισόδιο το επεισόδιο μέσα από μια αφήγηση όπου τίποτα δε λαμβάνεται ως δεδομένο.
Το "επαναστατικό" πρόσημο της σειράς σε συνδυασμό με την υπογράμμιση της λαϊκής οργής προς την αυτοκρατορική καταπίεση, δρα θεραπευτικά για το συνολικό franchise. Διότι έτσι ισχυροποιούνται μερικά από τα διακυβεύματα τα οποία στην πρώτη τριλογία χρονολογικά, κυρίως, έρχονται σε δεύτερη μοίρα. Ναι, φυσικά και ο αγώνας για ισορροπία στη Δύναμη και εξολόθρευση του Νταρθ Βέιντερ συνιστά σπουδαίο κομμάτι στο μύθο του "Star Wars". Χάρη στο "Andor", όμως, γίνεται χειροπιαστό το γιατί ένας ολόκληρος γαλαξίας θέλει να ξεφορτωθεί την Αυτοκρατορία αποπάνω της πάση θυσία.
Εκτός από το θεματική ευστοχία του σεναρίου όσον αφορά το "Star Wars", χωρίς βέβαια να εκλείπουν οι σποραδικές αφηγηματικές ευκολίες, το "Andor" πετυχαίνει και ως αυτόφωτο δείγμα άψογης καθόλα ψυχαγωγικής τηλεόρασης. Και το χρωστά αυτό στο πώς υιοθετεί στοιχεία από διαφορετικά είδη. Μέχρι περίπου τη μέση της σεζόν, με τη δεύτερη να βρίσκεται ήδη στα σκαριά, η σειρά φέρεται σα μία κλασική sci-fi περιπέτεια. Έχουμε τον ήρωα, το πρόβλημα που αντιμετωπίζει, την αποστολή για την επίλυσή του και τις συνέπειες της έκβασής της. Σε αυτό το σημείο το "Andor" θα μπορούσε να είχε ολοκληρωθεί, όπως περίπου συνέβη με το γουέστερν αποχρώσεων και ιδιαίτερα αγαπημένο "Mandalorian", χωρίς να έχει κανείς παράπονο. Η πλοκή, όμως, όχι απλώς συνεχίζεται, αλλά μεταβάλει πλήρως το ύφος της χωρίς καμία νότα να ακούγεται φάλτση. Το δεύτερο μισό της σεζόν αποκτά ταυτόχρονα χαρακτηριστικά κατασκοπικού θρίλερ και πολιτικού δράματος, βασισμένη σε ένα γράψιμο τόσο λεπτοδουλεμένα πυκνό ώστε οι εναλλαγές στιλ περνούν απαρατήρητες.
Φυσικά αυτή η εξέλιξη δεν είναι τυχαία. Ιθύνων νους στο "Andor" είναι ο Τόνι Γκιλρόι, ο άνθρωπος πίσω από το επιτυχημένο κατασκοπικό franchise με κεντρικό ήρωα τον Τζέισον Μπορν ("Χωρίς Ταυτότητα", "Στη Σκιά των Κατασκόπων"), ο οποίος, επίσης, έχει διεκδικήσει Όσκαρ σεναρίου και σκηνοθεσίας ("Αδιακρισίες"). Κοινώς, ο Γκιλρόι ξέρει καλά πώς να στήνει πειστικά ένα δράμα. Έπειτα, το καστ λειτουργεί άψογα. Εκτός από τον Λούνα ο οποίος, σαφώς, δίνει ρέστα, διατηρείται στη διανομή των ρόλων μια εύστοχη ισορροπία αναγνωρίσιμων και μη προσώπων. Είναι ανατριχιαστικά ταιριαστή, για παράδειγμα, η Ντενίζ Γκαφ ("Monday") ως η μοχθηρή αξιωματικός Ντίντρα Μίρο, ενώ ο βετεράνος Στέλαν Σκάρσγκαρντ μοιάζει γεννημένος για να παίξει τον υπαινικτικό παράγοντα Λούθεν.
Για ένα διαφορετικό, αγωνιώδες και άκρως διασκεδαστικό ταξίδι, λοιπόν, σε ένα γαλαξία πολύ, πολύ μακριά, δεν έχετε παρά να κλικάρετε στο εικονίδιο του "Andor" στο Disney+.
