Θυμάστε τον Τεντ Μόσμπι του "How I Met Your Mother" με την diy μάσκα σε αυτιά και μάτια να παλεύει να αποφύγει να μάθει τα αποτελέσματα του super bowl; Ε, κάπως έτσι μας βρήκε κι εμάς η 1η Ιουλίου, ημέρα πρεμιέρας του δεύτερου μέρους του τέταρτου κύκλου "Stranger Things", που ήρθε ένα μήνα και κάτι μετά τα επτά πρώτα επεισόδια. Τέτοια ήταν η φρενίτιδα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης γι’ αυτά τα δύο τελευταία επεισόδια, που ήδη από το προηγούμενο βράδυ όλοι ρωτούσαν να μάθουν την ακριβή ώρα που θα είναι διαθέσιμα στο Netflix, αφήνοντας τους περισσότερους από εμάς ηθελημένα ανενεργούς από τα social media για όλη την υπόλοιπη ημέρα ώστε να γλιτώσουμε τα spoilers – τουλάχιστον μέχρι να σχολάσουμε και να απολαύσουμε το ίδιο βράδυ σερί τα συνολικά 235 λεπτά του φινάλε. Και εδώ το σερί ήταν πραγματικά μονόδρομος, όχι πια για να σωθείς από τα spoilers, αλλά επειδή το pause ήταν αδύνατον να το πατήσεις. Τα επτά πρώτα επεισόδια της σεζόν που κυκλοφόρησαν στις 27/5 έστρωσαν το χαλί για κάτι πραγματικά ιδιαίτερο, κάτι που επιβεβαίωσαν και τα επεισόδια του φινάλε: Η τέταρτη σεζόν ήταν το καλύτερο "Stranger Things" που έχουμε δει μέχρι στιγμής.
Διαβάστε Επίσης
Μπορεί να φταίει ότι είχε περάσει αρκετός καιρός από τότε που παρακολουθήσαμε την τρίτη σεζόν (Ιούλιος 2019), ή ίσως να φταίει και το γεγονός ότι δεν μας είχε αφήσει και τις καλύτερες εντυπώσεις. Γεμάτη νέον χρώματα, η τρίτη σεζόν ήρθε ελαφρώς διαφοροποιημένη σε ύφος από τις δύο προηγούμενες και δημιούργησε ένα σωρό απορίες γύρω από την πλοκή, τρομάζοντάς μας για το πώς οι αδερφοί Ντάφερ θα κατάφερναν να ελέγξουν αυτό το δραματουργικό χάος στη συνέχεια.
Ας είμαστε όμως ρεαλιστές, ελάχιστοι είναι αυτοί που (παρ)ακολουθούν το "Stranger Things" για την πλοκή του. Αυτό που μας κρατάει είναι οι πρωταγωνιστές του, διότι το "Stranger Things", γενικότερα, δεν είναι παρά μια coming of age ιστορία. Αυτά τα παιδιά, που τα είδαμε να μεγαλώνουν επί της οθόνης, πλέον μεγάλωσαν, ή καλύτερα ωρίμασαν, και σεναριακά. Κι αυτό επειδή οι δημιουργοί γνώριζαν ότι η εξέλιξη των χαρακτήρων είναι το πιο απαιτητικό κομμάτι που έπρεπε να καλύψουν. Κι αυτό το πετυχαίνουν στην τέταρτη σεζόν τους με ένα πραγματικά έξυπνο εύρημα που ακούει στο όνομα "συλλογικός νους". Αυτή είναι μία από τις ιδιότητες που δίνουν στο "κακό" και αυτή είναι που –μεταφορικά πάντα– συνδέει την παρέα των παιδιών με την απειλή που αντιμετωπίζουν. Τι εννοούμε; Το υπερφυσικό κακό του "Stranger Things" είναι πιο επικό από ποτέ στην κινηματογράφησή του (η τέταρτη είναι και η ακριβότερη σεζόν της σειράς), δεν είναι όμως πλέον ένα απόκοσμο τέρας. Το κακό έχει πλέον άλλες διαστάσεις, έχει όνομα και φωνή, έχει παρελθόν και απτές αφορμές, αλλά και ξεκάθαρο στόχο και σκοπό. Αφού λοιπόν το κακό εξελίσσεται τόσο, πώς οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές θα μπορούσαν να συμπεριφέρονται σαν τα παιδιά των προηγούμενων σεζόν;
Ο Vecna/Henry/One έχει αποκαλύψει πλέον τα χαρτιά του, αναγκάζοντας τους πρωταγωνιστές να ακολουθήσουν το μοτίβο του. Οι ίδιοι θα γυρίσουν στο παρελθόν τους και σε λεπτομέρειες που επηρεάζουν το σήμερα, θα αναγκαστούν να εκφράσουν πιο ξεκάθαρα από ποτέ τα συναισθήματα, τις σκέψεις και τις φοβίες τους, να τις αντιμετωπίσουν και να τις χρησιμοποιήσουν ως κίνητρο για ένα μεγάλο βήμα μπροστά, παίρνοντας πια όχι ρίσκα, αλλά μελετημένες αποφάσεις, σηματοδοτώντας έτσι το οριστικό τέλος της ανεμελιάς που συνόδευε μέχρι πρότινος την ηλικία τους.
Και, τελικά, αυτός ο "συλλογικός νους" είναι που θα τους κάνει να λειτουργήσουν σαν ένα και –ίσως– τελικά θα τους σώσει. Λέμε ίσως διότι μεσολαβεί ακόμα μία σεζόν για το οριστικό φινάλε. Μέχρι στιγμής, όμως, αυτό είναι που ανεβάζει το "Stranger Things" τόσο ώστε να καλύπτει τα προηγούμενα κενά του. Μένει να δούμε πώς θα εξελιχθεί αυτή "η αρχή του τέλους"…
