Χωρίς να έχουν πρότερη εμπειρία με την υποκριτική και όντας μόλις στην πρώτη επαγγελματική δουλειά τους, οι Ούτσε και Ραλ Αγκάντα καλούνται ήδη να ανταποκριθούν σε πολύ υψηλές προσδοκίες, σε μια παραγωγή που προσελκύει την προσοχή εκατομμυρίων.
Ο λόγος για την ταινία της Disney "Άνοδος: Η Ιστορία των Αντετοκούνμπο", η οποία όπως προδίδει ο τίτλος της αφορά τη ζωή της διασημότερης μπασκετικής οικογένειας στον κόσμο. Πιο συγκεκριμένα, το φιλμ που σκηνοθετεί ο Ακίν Ομοτόσο επικεντρώνεται στις δυσκολίες που αντιμετώπισαν οι Αντετοκούνμπο στην Ελλάδα, τόσο τις οικονομικές όσο και τις… γραφειοκρατικές, μέχρις ότου καταφέρουν οι Γιάννης και Θανάσης να φτάσουν μέχρι το NBA.
Με αφορμή την πρεμιέρα της "Ανόδου" στην πλατφόρμα του Disney+, μαζί με συναδέλφους συναντήσαμε τα αδέρφια Αγκάντα που μοιράστηκαν μαζί μας την εμπειρία του να ενσαρκώνεις το Γιάννη και το Θανάση Αντετοκούνμπο.
Πριν από αυτή την ταινία, κανένας από εσάς δεν είχε δουλέψει ξανά ως ηθοποιός, σωστά; Πώς προέκυψε η συμμετοχή σας σε μια τόσο σημαντική παραγωγή;
Ούτσε Αγκάντα: Η πρώτη φορά που έκανα το οτιδήποτε ως ηθοποιός ήταν όταν πήγα στις πρόβες για την "Άνοδο". Μέχρι τότε ούτε μαθήματα υποκριτικής, ούτε παραστάσεις, ούτε τίποτα! Μια μέρα απλώς σκρόλαρα στο Instagram όταν είδα το screenshot ενός tweet του Γιάννη, όπου ανέφερε πως αναζητούνται ηθοποιοί για την ταινία που πρόκειται να γυρίσει η Disney για τη ζωή του. Δεν απαιτούνταν καθόλου εμπειρία στην υποκριτική, οπότε σκέφτηκα γιατί όχι; Έστειλα υλικό και μερικές εβδομάδες αργότερα μου ανακοίνωσαν πως επιλέχθηκα. Μετά ακολούθησε η σειρά του αδερφό μου…
Ραλ Αγκάντα: Προτού μάθω ότι ενδιαφέρονται και για εμένα από την Disney ήμουν απλά πάρα πολύ χαρούμενος για τον αδερφό μου. Όταν, λοιπόν με προσέγγισαν έμεινα άναυδος. Βέβαια, χρειάστηκε και εγώ να στείλω οπτικοακουστικό υλικό με εμένα να διαβάζω σκηνές, να παίζω μπάσκετ αλλά και να προβάρω σκηνές με τον αδερφό μου. Το ότι με διάλεξαν τελικά ήταν φανταστικό.
Είχατε την ευκαιρία να γνωρίσετε τα αδέρφια στα γυρίσματα; Σας έδειξαν καμία από τις χαρακτηριστικές κινήσεις τους στο μπάσκετ;
Ο. Α.: Δυστυχώς δεν τους είδαμε καθόλου κατά τη διάρκεια της παραγωγής, γιατί εκείνη την περίοδο ο Γιάννης έπαιζε τα πλέι οφ για το NBA. Έτσι αρκεστήκαμε στην ενδελεχή μελέτη οποιουδήποτε διαθέσιμου υλικού. Ως προς το μπασκετικό κομμάτι, μας βοήθησε πολύ ο αθλητικός εκπαιδευτής μας.
Ρ.Α.: Επίσης, ο αδερφός τους ο Φράνσις ήταν πολύ φιλόξενος και ενθαρρυντικός. Μας έδειξε τη γειτονιά που μεγάλωσαν στα Σεπόλια και μας μίλησε για τη ζωή τους μεγαλώνοντας. Ο Φράνσις, επίσης, είναι ένας εξαιρετικά ταπεινός άνθρωπος. Περάσαμε από μια μεγάλη τοιχογραφία που τον απεικονίζει και η αντίδρασή του ήταν σα να μην τρέχει τίποτα.
Ποια ήταν η εντύπωσή σας όταν βρεθήκατε εκεί;
Ρ.Α.: Έμεινα έκπληκτος. Έπειτα, αναρωτήθηκα πώς ήταν δυνατόν να μένουν έξι άτομα σε ένα μικροσκοπικό διαμέρισμα και μάλιστα να μοιράζονται τα κρεβάτια τους…
Ο.Α.:…και δε μιλάμε και για μικροσκοπικούς ανθρώπους έτσι; (γέλια)
Υπήρξε κάτι που σας δυσκόλεψε περισσότερο στην ερμηνεία σας;
Ρ.Α.: Θα έλεγα η προφορά. Στην αρχή δε μου ακουγόταν καθόλου σωστή, αλλά ευτυχώς είχαμε έναν πολύ καλό εκπαιδευτή κι έτσι, ύστερα από πολλούς μήνες επαναλήψεων, η διαδικασία έγινε ευκολότερη.
Τι σας ενέπνευσε στα αδέρφια Αντετοκούνμπο;
Ο.Α.: Το πώς κατόρθωσαν να έχουν αυτές τις καριέρες, ενώ δεν είχαν απολύτως τίποτα μεγαλώνοντας. Αποτελούν τη ζωντανή απόδειξη του ότι εάν δουλέψεις με πείσμα και πολύ σκληρά, θα καταφέρεις αυτά που ονειρεύεσαι.
Ρ.Α.: Ταυτίστηκα με την αγάπη που θρέφει ο Θανάσης για την οικογένειά του. Θαυμάζω και το ήθος του γιατί όντας ο μεγαλύτερος έφερε περισσότερες ευθύνες στις πλάτες του. Όμως, το πιο εντυπωσιακό ήταν πώς διαχειρίστηκε το γεγονός πως παρότι ήταν ο πρώτος στον οποίο προτάθηκε επαγγελματικό συμβόλαιο, αλλά δεν τα κατάφερε, συμπαραστάθηκε πλήρως στο Γιάννη.
Υπάρχει ένα κοινό ανάμεσά σας και στους Αντετοκούνμπο, καθώς αμφότεροι βρεθήκατε ξαφνικά στην κορυφή, από το πουθενά, πολύ απότομα.
Ο.Α.: Όσον αφορά την ευκαιρία που μας δόθηκε με αυτήν την παραγωγή ναι, αλλά δε θα μας έβαζα στο ίδιο επίπεδο συνολικότερα.
Ρ.Α.: Συμφωνώ, δε νομίζω πως είμαστε στην κορυφή. Απλώς γίναμε κάπως διασημότεροι από πριν.
Τι εντύπωση σας άφησε η Αθήνα;
Ο.Α.: Όλοι στην Ελλάδα ήταν τρομερά καλοί μαζί μας. Ξέρω ότι αυτό που θα πω θα ακουστεί πολύ κλισέ, αλλά δε θα ξεχάσω ποτέ την πρώτη φορά που ανέβηκα στην Ακρόπολη και αντίκρυσα τη θέα. Ήταν ένα από τα ομορφότερα πράγματα που έχω δει ποτέ.
Ρ.Α.: Την αγαπώ αυτήν την πόλη, ειλικρινά. Είχαμε την ευκαιρία να δούμε και κάποιες λιγότερο τουριστικές πτυχές της, έτσι την έχω κοντά στην καρδιά μου.
