Εχουν περάσει αρκετά χρόνια από τότε που η παρακολούθηση των τηλεμετρήσεων είχε κάποιο ουσιαστικό νόημα. Κάποτε, στις αρχές της σεζόν, τα κανάλια παρουσίαζαν το πρόγραμμά τους και βάσει των πρώτων δειγμάτων προχωρούσαν στις απαραίτητες αλλαγές, έτσι ώστε να το κάνουν όσο το δυνατόν πιο ανταγωνιστικό. Τα τελευταία χρόνια, ειδικά στα χρόνια της οικονομικής κρίσης, αυτό σταμάτησε και όλοι έμοιαζαν παραδομένοι σε ένα καθόλου δημιουργικό χάος, στο οποίο βασίλευε ο μονόφθαλμος, ο οποίος κέρδιζε χωρίς κόπο την προτίμηση του κοινού – ενός κοινού με πεσμένες άμυνες και αντιστάσεις, που είχε στερηθεί τη χαρά των επιλογών.
Όλα αυτά τα χρόνια η μυθοπλασία ήταν η μεγάλη απούσα από τη μικρή οθόνη, αλλά φέτος τα πράγματα φαίνεται επιτέλους να αλλάζουν. Οι ελληνικές σειρές είναι οι πρωταγωνιστές της φετινής τηλεοπτικής σεζόν, τόσο από πλευράς ποσότητας (μετράμε γύρω στις δεκαπέντε) όσο και, επιτέλους, ποιότητας. Σε μια γρήγορη ανάγνωση η διαχρονική «Μουρμούρα» του ALPHA συνεχίζει την επιτυχημένη της πορεία, ενώ τα «Μην ψαρώνεις» και «Πέτα τη φριτέζα» του ΑΝΤ1 κρατούν την κωμική πλευρά του σταθμού σε αξιοπρεπή επίπεδα, σε αντίθεση με τη νέα του προσθήκη, το αλλοπρόσαλλο «Αν ήμουν πλούσιος».
Αρκετά ευχάριστο δείχνει το καινούργιο «Σπίτι είναι…» του ALPHA, ενώ στον ΣΚΑΪ η μεγάλη απογοήτευση ήρθε από αυτό που συστήθηκε ως το δυνατό χαρτί του, τις «8 λέξεις». Το «Λόγω τιμής, 20 χρόνια μετά» είναι η σειρά που κρατάει το σταθμό ακόμη στο παιχνίδι (ίσως η αλλαγή ημέρας προβολής να βοηθήσει τα πεσμένα νούμερα), ποντάροντας στο trend που λέγεται «νοσταλγία», το οποίο βέβαια δεν λειτουργεί πάντα, όπως δείχνει η αναβίωση της «Πολυκατοικίας», μιας φασαριόζικης σειράς που δικαίως δεν έλειψε και σε πολλούς. Μένει να δούμε την εξέλιξη της σειράς του Μανούσου Μανουσάκη «Το κόκκινο ποτάμι» (OPEN), το πρώτο επεισόδιο του οποίου έδωσε ενδιαφέροντα δείγματα, ήδη όμως ξεχωρίζουν οι δύο μεγάλοι νικητές της σεζόν, που σου δίνουν λόγο να ανοίξεις την τηλεόραση, όχι απλώς για να παίζει κάτι στο background.
«Έρωτας μετά»
Ένα τροχαίο αποκαλύπτει έναν παράνομο έρωτα και δίνει στον θεατή την αφορμή να δει τη ζωή των δύο εραστών να ξετυλίγεται όσο ο ένας βρίσκεται σε κώμα και το σώμα της συνεπιβάτισσάς του αγνοείται. Βασισμένο στη σειρά της Telefe «Amar despues de amar», σε σενάριο του Παναγιώτη Ιωσηφέλη («Άγρια παιδιά»), με τη συνεργασία των Μαρίας Βρεττού, Αθηνάς Γερολύμπου και Μάνου Παπαϊωάννου και σε σκηνοθετική επιμέλεια του Στέφανου Μπλάτσου, το «Έρωτας μετά» του ALPHA θα μπορούσε να είναι ακόμη μία σαπουνόπερα.
Από το πρώτο επεισόδιο όμως έδειξε ότι είναι πολλά παραπάνω: είναι ένα δυνατό ερωτικό θρίλερ, η αφήγηση του οποίου μπλέκει ευρηματικά το παρελθόν με το σήμερα και κρατά το ενδιαφέρον αμείωτο. Πρωταγωνιστικά ζευγάρια είναι οι Βάσω Λασκαράκη - Μάριος Αθανασίου (για πρώτη φορά σε δραματικούς ρόλους) και Αντώνης Καρυστινός - Έμιλυ Κολιανδρή, που θυμίζουν ξανά τι σημαίνει φυσικό παίξιμο στην TV.
«Άγριες μέλισσες»
Οι συντελεστές, το πρωταγωνιστικό καστ, οι πρώτες εικόνες από το τρέιλερ, όλα μας προϊδέασαν από νωρίς πως η δραματική σειρά εποχής «Άγριες μέλισσες» του ΑΝΤ1 θα είναι κάτι μεγάλο. Και όντως είναι. Οι «Άγριες μέλισσες», σε σκηνοθετική επιμέλεια του Λευτέρη Χαρίτου («Dolphin Man») και σενάριο Μελίνας Τσαμπάνη, φέρνει στη μικρή οθόνη τη θεατρική και καθηλωτική Μαρία Κίτσου στον πρωταγωνιστικό ρόλο, αυτόν της Ελένης, που μετά το θάνατο του πατέρα της βλέπει το γάμο της με τον Σέργιο, γιο του μεγάλου γαιοκτήμονα του χωριού, ως μοναδική σωτηρία για τα χρέη της.
Οι ανατροπές έρχονται ήδη από το πρώτο επεισόδιο, όταν η Ελένη μαζί με τις αδερφές της δολοφονούν τον Σέργιο μετά την απόπειρά του να βιάσει τη μικρότερή τους και ορκίζονται να κρύψουν με κάθε κόστος το μυστικό από την κοινωνία του χωριού Διαφάνι. Αν συνυπολογίσουμε την κινηματογραφικού επιπέδου αναπαράσταση της δεκαετίας του ’50 από τον σκηνογράφο Αντώνη Χαλκιά («Το Νησί»), οι «Άγριες μέλισσες» είναι η σειρά που εγκαινιάζει τη νέα εποχή της μυθοπλασίας στην τηλεόραση κι ελπίζουμε να ανοίξει το δρόμο για εξίσου άρτιες νέες παραγωγές.
