Οι δρόμοι των Εξαρχείων έχουν τη δική του πολιτική και πολιτιστική ιστορία. Πολιτική, γιατί τα ανεξίτηλα σημάδια από τις σφαίρες των Δεκεμβριανών στους τοίχους, η θρυλική μπλε πολυκατοικία, η εξέγερση του Πολυτεχνείου και οι νεότερες κοινωνικές αναταραχές έχουν όλες ως επίκεντρο αυτή την περιοχή της Αθήνας. Πολιτιστική, καθώς τα Εξάρχεια αποτέλεσαν το λίκνο της αθηναϊκής underground σκηνής. Επιπλέον, καθόλου τυχαία, η γειτονιά αυτή έχει τους δικούς της "Αγίους": την Κατερίνα Γώγου, τον Παύλο Σιδηρόπουλο και τον Νικόλα Άσιμο.
Σε αυτό το κείμενο θα ασχοληθούμε με τον τελευταίο και με τη "φωλιά" του, επί της οδού Αραχώβης 41.
Εκεί ήταν το στέκι του αντισυμβατικού καλλιτέχνη, που έμεινε γνωστό ως η "Υπόγα". Στο "μαγαζόσπιτο" της Αραχώβης, ο Άσιμος έζησε, αλλά και έγραψε και μερικά από τα ποιήματα και τραγούδια του, που σιγοψυθιρίζουμε ακόμη. Ο θρύλος λέει ότι το "Παπάκι", ίσως το πιο τρυφερό τραγούδι του, γράφτηκε με σκοπό να νανουρίζει την κόρη του σ' αυτό το υπόγειο.
Σε ένα άλλο γνωστό κομμάτι του, μπορεί να τραγουδούε για ένα "δωμάτιο στο Άμστερνταμ", εντούτοις το καταφύγιό του βρισκόταν για χρόνια εκεί ακριβώς στην Αραχώβης. "Σε ένα σπίτι που έμενε στην οδό Αραχώβης, ο Νικόλας Άσιμος προτιμούσε -γιατί ήταν ημιυπόγειο- να κατεβαίνει από το παράθυρο. Να χρησιμοποιεί σαν είσοδο το παράθυρο, και όχι την κύρια πόρτα του διαμερίσματος", διηγούταν για εκείνη την εποχή σε ένα αφιέρωμα της εκπομπής "Μηχανή του Χρόνου" της ΕΡΤ ("Τα άγνωστα Εξάρχεια, Μέρος: 1") ο δημοσιογράφος Γιώργος Πεπονής.
Μάλιστα, λίγες ημέρες πριν φύγει από τη ζωή, στις 17 Μαρτίου 1988, ο ίδιος απέστειλε επιστολή προς τις εφημερίδες της εποχής εκείνης (δίχως να τύχει δημοσίευσης), στην οποία μεταξύ άλλων ανέφερε και την "Υπόγα".
Το απόσπαμα ανέφερε:
[...] Όταν όλοι εσείς κολλάτε αφίσες και γεμίζετε σκουπίδια την Αθήνα, εγώ σας πολεμάω με μια ζωγραφιά στο τοίχο του σπιτιού μου. Εκεί που ήταν βόθρος και μπάζα και ουρλιάζανε τα κομπρεσέρ. Εκεί μένω τώρα, τρία χρόνια μαζί με τη μικρή μου κόρη, φιλοξενώντας κι άλλους που δεν είχανε να φάνε ή που να κοιμηθούνε.
Και δε φοβάμαι να δώσω τη διεύθυνσή μου, την ξέρουν όλοι: ΑΡΑΧΩΒΗΣ 41, ΕΞΑΡΧΕΙΑ. Τώρα είμαι υποχρεωμένος να έχω παράπονα, να καταγγείλω κάτι προς όλους και για όλα. [...]
Το καταφύγιο αυτό επισκέπτονταν πολλοί δικοί του άνθρωποι, ενώ εξωτερικά είχε βάλει την ταμπέλα "Εξω οι μέσα, μέσα οι έξω"...
Για την ιστορία, σε κοντινή απόσταση από την "Υπόγα" ήταν ένα μετέπειτα άλλο "καταφύγιο" του καλλιτέχνη, το διαμέρισμά του στην οδό Καλλιδρομίου 55.
Σ' αυτό τον χώρο έδωσε και τέλος στη ζωή του στις 17 Μαρτίου 1988.
Σήμερα, αν περάσει κάποιος, κάτοικος ή τουρίστας, έξω από τον χώρο της Αραχώβης (αλλά και της Καλλιδρομίου) δύσκολα θα αντιληφθεί ότι έζησε κάποτε εκεί ο Νικόλας Άσιμος, ο άνθρωπος που - σε αντίθεση με τον Παύλο Σιδηρόπουλο που τον αποκάλεσαν "Πρίγκιπα των Εξαρχείων" - για πολλούς ήταν "Ο τρελός των Εξαρχείων".
Αυτό, μάλλον, θα επιθυμούσε και ο ίδιος, καθώς στο βιβλίο του "Αναζητώντας κροκανθρώπους" μεταξύ ποιημάτων, θεατρικών κειμένων και σκόρπιων σκέψεων συναντάται το παρακάτω ενδεικτικό απόσπασμα:
[...] Εγώ δεν είμαι τουρίστας.
Δε θέλω νάμαι τ’ αξιοθέατο των τουριστών.
Ποτέ μου δεν έχω πράξει για να περνάω την ώρα μου.
Δε θέλω να περνάς την ώρα σου μαζί μου.
Ούτε να επισκέπτεσαι το χώρο μου τουριστικά.
Γι αυτό να μην ξανάρθεις. [...]
Διαβάστε Επίσης
Διαβάστε Επίσης
