Υπάρχουν πολλά πράγματα που κάνουν σήμερα τη ζωή στην Ευρώπη πιο δύσκολη, όμως ελάχιστα επηρεάζουν τόσο άμεσα την καθημερινότητα όσο το κόστος ζωής. Και ειδικά το στεγαστικό. Γιατί όταν ο μισθός τελειώνει σχεδόν μόλις πληρωθεί το ενοίκιο, όλα τα υπόλοιπα μοιάζουν με πολυτέλεια.
Τα τελευταία χρόνια, όλο και περισσότεροι άνθρωποι δυσκολεύονται να καλύψουν βασικές ανάγκες, παρότι εργάζονται κανονικά. Οι τιμές στα σπίτια ανεβαίνουν συνεχώς, οι λογαριασμοί πιέζουν και το κόστος βασικών αγαθών έχει ξεφύγει. Το αποτέλεσμα είναι μια ολοένα μεγαλύτερη αίσθηση οικονομικής ασφυξίας που διαπερνά σχεδόν όλες τις ευρωπαϊκές πόλεις.
Το πρόβλημα εύρεσης σπιτιού στην Ευρώπη
Και οι αριθμοί το αποτυπώνουν ξεκάθαρα: στις περισσότερες πρωτεύουσες της Ευρωπαϊκή Ένωση, το ενοίκιο για ένα μέσο διαμέρισμα κοστίζει περισσότερο από τον κατώτατο μισθό.
Βέβαια, η εικόνα στην Ευρώπη δεν είναι ενιαία. Υπάρχουν χώρες όπως η Ιταλία, η Σουηδία ή η Δανία που δεν διαθέτουν επίσημο νομοθετημένο κατώτατο μισθό, καθώς η ευρωπαϊκή νομοθεσία δεν το απαιτεί υποχρεωτικά όταν θεωρείται ότι εξασφαλίζονται αξιοπρεπείς αποδοχές.
Από εκεί και πέρα όμως, οι διαφορές στους μισθούς παραμένουν τεράστιες. Σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat, ο κατώτατος μισθός ξεκινά από περίπου 620 ευρώ στη Βουλγαρία και φτάνει μέχρι τα 2.704 ευρώ στο Λουξεμβούργο. Στη Δυτική Ευρώπη οι αμοιβές κινούνται σαφώς υψηλότερα, ενώ στις περισσότερες χώρες της Ανατολικής Ευρώπης παραμένουν κάτω από τα 1.000 ευρώ.
Μόλις λίγες πόλεις "βγαίνουν"
Αν κάποιος βάλει κάτω μισθούς και ενοίκια, η εικόνα γίνεται ακόμη πιο σκληρή.
Σύμφωνα με ανάλυση της Ευρωπαϊκής Συνομοσπονδίας Συνδικάτων, μόνο πέντε πρωτεύουσες της Ευρώπης διαθέτουν κατώτατο μισθό που μπορεί θεωρητικά να καλύψει το ενοίκιο ενός διαμερίσματος δύο υπνοδωματίων. Πρόκειται για τις Βρυξέλλες, το Βερολίνο, τη Λευκωσία, τη Χάγη και το Λουξεμβούργο.
Στον αντίποδα, πόλεις όπως η Πράγα και η Λισαβόνα βρίσκονται στις πιο δύσκολες θέσεις για έναν εργαζόμενο που προσπαθεί να ζήσει μόνος του. Στην πρώτη περίπτωση, το μέσο ενοίκιο αγγίζει τα 1.710 ευρώ, ενώ στην Πορτογαλία ο κατώτατος μισθός δεν ξεπερνά τα 924 ευρώ.
Με άλλα λόγια, σε αρκετές ευρωπαϊκές πόλεις χρειάζεται πάνω από ένας ολόκληρος μισθός μόνο για να πληρωθεί το σπίτι.
Η Αθήνα παραμένει ασφυκτική
Και φυσικά η Ελλάδα δεν αποτελεί εξαίρεση.
Η Αθήνα βρίσκεται ανάμεσα στις πρωτεύουσες όπου η σχέση ανάμεσα στους μισθούς και τα ενοίκια έχει γίνει πλέον απολύτως δυσανάλογη. Μαζί με πόλεις όπως η Βουδαπέστη, η Σόφια και η Ρίγα, το κόστος στέγασης ξεπερνά κατά πολύ τις δυνατότητες ενός εργαζόμενου με χαμηλές αποδοχές.
Την ίδια στιγμή, σε μητροπόλεις όπως το Παρίσι ή η Μαδρίτη, η κατάσταση επίσης πιέζει ασφυκτικά τα νοικοκυριά. Τα ενοίκια αυξάνονται συνεχώς, ενώ οι μισθοί αδυνατούν να ακολουθήσουν τον ίδιο ρυθμό.
Και όλα αυτά χωρίς να υπολογίσει κανείς ρεύμα, φυσικό αέριο, σούπερ μάρκετ ή τις υπόλοιπες καθημερινές ανάγκες που αδειάζουν τον λογαριασμό πριν τελειώσει ο μήνας.
Μια κοινωνία που πιέζεται ολοένα περισσότερο
Σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat, τα ευρωπαϊκά νοικοκυριά ξοδεύουν σχεδόν το ένα τέταρτο των συνολικών εξόδων τους μόνο για στέγαση και λογαριασμούς.
Η γενική γραμματέας της Ευρωπαϊκής Συνομοσπονδίας Συνδικάτων, Esther Lynch, προειδοποίησε πως η απόσταση ανάμεσα στους μισθούς και το κόστος ζωής έχει γίνει πλέον επικίνδυνα μη βιώσιμη.
Όπως ανέφερε, πολλοί εργαζόμενοι αναγκάζονται να δανείζονται ακόμα και για βασικές ανάγκες, χωρίς ουσιαστικά να μπορούν να αποταμιεύσουν ή να ζήσουν με στοιχειώδη οικονομική ασφάλεια.
Και ίσως εκεί να βρίσκεται το μεγαλύτερο πρόβλημα της σημερινής Ευρώπης: ότι όλο και περισσότεροι άνθρωποι εργάζονται κανονικά, αλλά αισθάνονται πως η αξιοπρεπής ζωή απομακρύνεται συνεχώς.
Διαβάστε Επίσης
