© Γιάννης Παρασύρης
Κατά γενική ομολογία, η θητεία σας στην Περιφέρεια Αττικής ως αντιπεριφερειάρχη Πολιτισμού άφησε θετικό πρόσημο. Γιατί αποφασίσατε να αφήσετε την περιφέρεια και να διεκδικήσετε τη δημαρχία του Χαλανδρίου;
Σας ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια. Είμαστε υπερήφανοι εγώ και όσοι συνεργάστηκαν μαζί μου στο τμήμα Πολιτισμού της Περιφέρειας Αττικής για το ισχυρό αποτύπωμα που αφήνουμε πίσω μας. Επί της δικής μας θητείας έγιναν έργα υποδομής, μνημεία τέχνης θα τα έλεγα, όπως η καινούργια πτέρυγα του Ωδείου Αθηνών με αποκλειστική χρηματοδότηση της Περιφέρειας και η μετατροπή της οικίας Τσίλερ σε μουσείο. Αναφέρω ακόμη την καινούργια πτέρυγα του σπιτιού του ηθοποιού, για την οποία τόσο αγωνίστηκα και οδεύει προς το τέλος της κατασκευής της. Εμείς, πάντα με την απόλυτη στήριξη του περιφερειάρχη Γιώργου Πατούλη και με προσωπικό δικό μου σχεδιασμό, φτιάξαμε το Φεστιβάλ της Περιφέρειας Αττικής στο πλήρως ανακατασκευασμένο θέατρο του Αττικού Άλσους, το οποίο ονομάσαμε θέατρο "Κατίνα Παξινού". Το φεστιβάλ αυτό, που διαρκεί 80 ημέρες, είναι σήμερα ένα από τα μεγαλύτερα φεστιβάλ της χώρας και προσφέρει επιλεγμένο θέαμα στους πολίτες για να ψυχαγωγούνται και να καλλιεργούνται χωρίς εισιτήριο.
Λυπάμαι που δεν θα παραμείνω στο δυναμικό της Περιφέρειας Αττικής για να συνεχίσω τα έργα πολιτισμού. Φυσικά και τα περιθώρια εξέλιξης είναι μεγάλα, για να μην πω απεριόριστα. Είμαι σίγουρος ότι σε πολλά πράγματα η καινούργια διοίκηση που θα εκλεγεί θα "πατήσει" στα γερά θεμέλια που βάλαμε και θα συνεχίσει να χτίζει προς όφελος της κοινωνίας των πολιτών. Το γιατί αποφάσισα να "μετακομίσω" αυτοδιοικητικά στον Δήμο Χαλανδρίου είναι απλό: Επειδή ζω σε αυτόν το δήμο τριάντα ένα χρόνια, είχα δει από καιρό τις μεγάλες δυνατότητες που έχει και θεώρησα ότι καμία διοίκηση δεν τις εκμεταλλεύτηκε πλήρως. Το Χαλάνδρι έπρεπε από καιρό να είναι δήμος πρότυπος και ξεχωριστός: έτσι το οραματίστηκα και αποφάσισα να δημιουργήσω το "Χαλάνδρι Δήμος Μεγάλου Πολιτισμού".
Το Χαλάνδρι είναι ένας από τους μεγάλους δήμους της Αττικής με ισχυρό πολιτιστικό αποτύπωμα. Τι νέο θα φέρετε αν εκλεγείτε; Πώς θα υπηρετήσετε τον πολιτισμό στο Χαλάνδρι γενικότερα;
Σας διαβεβαιώ ότι το αποτέλεσμα θα είναι πλήρες. Λέγοντας "Δήμος Μεγάλου Πολιτισμού", για να γίνω πιο συγκεκριμένος, χωρίζω τον πολιτισμό σε τρία σκέλη. Αρχικά ο πολιτισμός της καθημερινότητας. Περιλαμβάνει αυτά που ζητούν πρωτίστως οι πολίτες, όπως η συχνή αποκομιδή των σκουπιδιών, ο καθαρισμός των κάδων (που δεν γίνεται τώρα όπως πρέπει), η σωστή ανακύκλωση (για την οποία θα γίνονται συνεχείς καμπάνιες και ενημερώσεις), η πλήρης ψηφιοποίηση όλων των υπηρεσιών του δήμου, η αντικατάσταση λαμπτήρων και προβολέων σε όλες τις δημοτικές υποδομές, κυρίως πολιτισμού και αθλητισμού, από αντίστοιχους led για ενεργειακή εξοικονόμηση, η δημιουργία νέων χώρων πρασίνου, η δημιουργία χώρων πάρκινγκ, η ετήσια συντήρηση της ασφαλτοδρόμησης, η ριζική ανακατασκευή των πεζοδρομίων (γιατί το Χαλάνδρι έχει τα χειρότερα πεζοδρόμια της Αττικής) και φυσικά ράμπες και αναβατόρια σε δρόμους, δημόσια κτίρια και σχολεία, όπως και ειδικές τουαλέτες ΑμεΑ για συμπολίτες μας με πρόβλημα αναπηρίας. Ειδικά στα θέματα ΑμεΑ είναι που δείχνει ένας δήμος τον πολιτισμό του. Στη συνέχεια, ο πολιτισμός των σχέσεων. Σημαίνει φροντίδα της καλλιέργειας και η ενδυνάμωση της ενσυναίσθησης των Χαλανδραίων για να είναι καλύτερες οι μεταξύ μας σχέσεις. Αυτό θα επιτευχθεί μέσω ημερίδων αυτοβελτίωσης και κοινών δράσεων εθελοντισμού. Ακόμη και δωρεάν προβολές ειδικά επιλεγμένων ταινιών, μία Κυριακή πρωί κάθε μήνα, έχουν προβλεφθεί. Για να βλέπουν οι γονείς με τα παιδιά τους την ταινία και να συζητούν μετά μαζί τους τα μηνύματα στα οποία θα τους έχουμε επιστήσει την προσοχή. Σημειωτέον, ότι αυτό είναι δική μου ιδέα και δεν την έχω δει να υλοποιείται σε κανένα μέρος του κόσμου. Και φυσικά ο πολιτισμός των τεχνών.
Οπότε στο πολιτιστικό σκέλος τι να περιμένουμε; Καλλιτεχνικές δράσεις και εκδηλώσεις; Υπάρχει και το Φεστιβάλ της Ρεματιάς Χαλανδρίου, υπάρχει κάποια σκέψη για αυτό;
Να περιμένετε όλα αυτά και πολλά περισσότερα. Με την έννοια ότι οι καλλιτεχνικές εκδηλώσεις, είτε εικαστικές, είτε θεατρικές, είτε μουσικές, δεν θα περιορίζονται κυρίως στο φεστιβάλ, αλλά θα πραγματοποιούνται όλο το χρόνο. Θα στήνονται stages σε σημεία της πόλης, όπου θα ανθεί η ψυχαγωγία και ο πολιτισμός. Φιλοδοξώ, όλοι στην Αττική, να μάθουν για το "Χαρούμενο, δημιουργικό Χαλάνδρι" του ευ ζην και του πολιτισμού και να επισκέπτονται τις εκδηλώσεις. Έτσι θα δουλεύει περισσότερο η αγορά του Χαλανδρίου και η εστίαση. Μέσω του πολιτισμού, θα πετύχουμε και την αναπτυξιακή μας άνοδο. Όσο για το Φεστιβάλ Ρεματιάς θέλω να γίνει διεθνές. Να φιλοξενεί δηλαδή δύο ή τρεις πολύ καλές ξένες παραγωγές, που θα παίζονται σε τριήμερα για να τις απολαμβάνει όσο το δυνατόν περισσότερος κόσμος. Άλλη μία μεγάλη μου φιλοδοξία είναι το ΔΙ-ΔΙ-ΔΙ-ΠΟ (Διεθνές Διαδημοτικό Δίκτυο Πολιτισμού), μέσω της πολιτιστικής διδυμοποίησης του Δήμου Χαλανδρίου με δήμους άλλων χωρών, κυρίως της Ευρώπης, για να γίνεται πιο άμεσα η διαδικασία της πολιτιστικής ανταλλαγής.
Σας λείπει η συμμετοχή σας στο θέατρο και την τηλεόραση;
Με το χέρι στην καρδιά, καθόλου! Όταν στοχοπροσηλώνομαι σε κάτι, είναι τόσο μεγάλο το πάθος μου για να πετύχω το στόχο μου που όλα τα άλλα μοιραία μπαίνουν στο περιθώριο. Άλλωστε πάντα συμμετέχω με κάποιον τρόπο στην καλλιτεχνική ζωή του τόπου. Φέτος το χειμώνα, το θέατρο VAULT θα παίζει την καινούργια μου μαύρη κωμωδία με τίτλο "Το πιρούνι". Η σκηνοθεσία είναι του εκπληκτικού Δημήτρη Καρατζιά. Είδα την πρεμιέρα του έργου στο Φεστιβάλ της Περιφέρειας Αττικής και έζησα την αποθέωση. Εκατοντάδες θεατές σηκώθηκαν και φώναζαν "μπράβο" στους εξαιρετικούς ηθοποιούς. Συγκινήθηκα και ενθουσιάστηκα. Νομίζω ότι, αν στα εμβληματικά θεατρικά βραβεία του "αθηνοράματος" υπάρξει φέτος κατηγορία "κωμωδία", μπορεί και να είμαι υποψήφιος για τη συγγραφή θεατρικού έργου. Σπάνια χαϊδεύω τον εαυτό μου, αλλά αυτήν τη φορά η συγγραφική μου δουλειά μου άρεσε πραγματικά.
