"Η τελευταία μου σκηνοθετική δουλειά είναι η τηλεοπτική σειρά στην ΕΡΤ, με τίτλο "Τα Καλύτερά Μας Χρόνια", για την ιστορία μιας οικογένειας στην Αθήνα, στα χρόνια της Δικτατορίας. Την φτιάξαμε με κέφι, διάθεση ποπ αλλά και ιστορική συνείδηση, με μια υπέροχα δημιουργική ομάδα. Το αποτέλεσμα μας δικαίωσε καλλιτεχνικά και εμπορικά! Τώρα που δυστυχώς το σινεμά στην Ελλάδα έχει γίνει είδος υπό εξαφάνιση, τα επόμενα σχέδια μου έχουν να κάνουν με τηλεοπτικές σειρές, είτε αμιγώς Ελληνικές είτε Ευρωπαϊκές συμπαραγωγές. "Τα Παιδιά της Μεγάλης Σιωπής" έχουν κινηματογραφική γραφή και προσφέρονται για μια πραγματικά Ευρωπαική σειρά, που με χιούμορ και ελαφράδα θα μας επιτρέψουν να βουτήξουμε σε ένα καθοριστικό κομμάτι της Ευρωπαϊκής μας ιστορίας. Εύχομαι το όνειρο αυτό να γίνει πραγματικότητα", δηλώνει η Όλγα Μαλέα για τα μελλοντικά της σχέδια.
Η υπόθεση
Η ιστορία ξεκινά το καλοκαίρι του 1965 στο Ράντεμποϊλ της Δρέσδης, όπου ο βασικός ήρωας, ο 24χρονος μελαχρινός Σταύρος, μεταπτυχιακός φοιτητής στη σχολή εξαγωγικού εμπορίου της Δρέσδης, συναντά στιγμιαία την κοπέλα που θα καθορίσει το ερωτικό και συναισθηματικό του μέλλον. Πρόκειται για την 21 ετών πανέμορφη ξανθιά Μάτα, που εργάζεται ως γραμματέας στην κρατική επιχείρηση φωτογραφικών ειδών Πέντακον και περιστασιακά ποζάρει ως μοντέλο για την προώθηση των προϊόντων της. Οι δυο τους ερωτεύονται υπό το άγρυπνο μάτι της Στάζι που καθορίζει αμετάκλητα την εξέλιξη του έρωτά τους.
Ο σύντομος διάλογος σε ένα πάρκο της Δρέσδης, θα σηματοδοτήσει την αρχή ενός παθιασμένου ειδυλλίου μόλις δυο μήνες αργότερα, μεταξύ δύο νέων με βαρύτατο παρελθόν που ξεκινά από διαφορετικές αφετηρίες. Την Ελλάδα της μητέρας του Σταύρου, μέσα στις ελιές και τη γαλάζια θάλασσα, και τη Νορβηγία της μητέρας της Μάρτα, μέσα στα φιορδ και τους καταρράκτες. Δύο γυναίκες, άγνωστες μεταξύ τους, που οι τόποι τους είχαν μόνο ένα κοινό: τη ναζιστική κατοχή. Εκείνη η μαύρη περίοδος της Ιστορίας που συνέτριψε τη ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων, υπήρξε καταλυτική και για τις δύο μητέρες, που έκαναν την υπέρτατη θυσία, δηλαδή αποχωρίστηκαν τα παιδιά τους για πάντα, η καθεμιά για διαφορετικό λόγο.
Ο Σταύρος έγινε ένα από τα "Παιδιά του Μάρκου" και η Μάρτα ένα από τα "Παιδιά του Χίμλερ". Οι ζωές τους στη Δρέσδη που ξαναχτιζόταν μετά τον βομβαρδισμό, κινούνταν παράλληλα, αλλά -κόντρα στους κανόνες της γεωμετρίας- είχαν πολλά σημεία σύγκλισης, όπως ανακάλυψαν έκπληκτοι οι δύο νέοι στις μεταξύ τους εξομολογήσεις.
Η συγγραφέας
Η Μάιρα Παπαθανασοπούλου έκανε την πρώτη εντυπωσιακή εμφάνιση της ως συγγραφέας το 1998 με το μυθιστόρημα "Ο Ιούδας Φιλούσε Υπέροχα" που έγινε αμέσως μπεστ σέλερ με 250.000 αντίτυπα. Το κοινό λάτρεψε το βιβλίο αλλά οι κριτικοί το σνομπάραν ως … ροζ λογοτεχνία. Εικοσιπέντε χρόνια αργότερα, η Μάιρα έρχεται με ένα ιστορικό μυθιστόρημα "Τα Παιδιά της Μεγάλης Σιωπής", που πιστεύω ότι θα κάνει πάταγο και, αυτή τη φορά, θα συνεπάρει όχι μόνο τους αναγνώστες αλλα και τους κριτικούς.
Τι μου άρεσε
Στα "Παιδιά της Μεγάλης Σιωπής", η Μάιρα συνδυάζει τη μεγάλη ιστορία με τη μικρή ιστορία. Η ιστορία ενός χαρισματικού ανάπηρου παιδιού συναντά τη μεγάλη Ιστορία: Την Ιστορία που σφραγίζει τη μεταπολεμική Ευρώπη, με τις ζώνες επιρροής –που καθόρισε η Γιάλτα–, και τα δύο μπλοκ που συγκρότησαν μέχρι το 1989 ή σύμφωνα με άλλους μέχρι το 1991, την ευρωπαϊκή αντανάκλαση του Ψυχρού Πολέμου.
Λάτρεψα το συγγραφικό ύφος της Μάιρας, ανάλαφρο και παιχνιδιάρικο, παρόλο που το θέμα είναι βαρύ και δύσκολο καθώς αναφέρεται σε ατομικά και συλλογικά τραύματα. Ένα μικρό παράδειγμα της μαγικής ισορροπίας ανάμεσα στο σοβαρό και το χιούμορ που αποφορτίζει: η Κριστίν, μια από τις δευτερεύουσες ηρωίδες του βιβλίου, προσπαθώντας να συμφιλιωθεί με τα μεγάλα γεγονότα που καθόρισαν την μεταπολεμική Ευρώπη, όπως η Διάσκεψη της Γιάλτας, έχει ονομάσει τις τρεις γάτες της Τσώρτσιλ, Στάλιν και Ρούσβελτ. Όταν λοιπόν και οι τρεις γάτες έρχονται στο σαλόνι γίνεται η "Διάσκεψη της Γάτας"!
Τι δεν μου άρεσε
Δεν μου άρεσε που η θεία του νεαρού πρωταγωνιστή του χαρίζει μια εμπειρία … σεξουαλικής αφύπνισης. Η αιμομειξία είναι ένα τεράστιο θέμα που, κατά τη γνώμη μου, αν το ανοίξει κανείς, δεν μπορεί να το κλείσει έτσι στα γρήγορα, όπως γίνεται στο βιβλίο. Ή το βλέπεις κατάματα με όλες του τις συνέπειες, ή το αφήνεις στην άκρη. Θίγει τόσα πολλά σημαντικά θέματα το βιβλίο, που αυτό δεν το χρειαζόταν.
Θα το σύστηνες;
Το συστήνω ανεπιφύλακτα: διαβάζεται γρήγορα, εύκολα, έχει πλοκή, ενδιαφέροντες χαρακτήρες και βουτάει σε αχαρτογράφητα νερά. Σε συνεπαίρνει. Είναι ένα μυθιστόρημα για τη βαρύτατη σκιά που ρίχνει η Ιστορία στη ζωή των ανθρώπων, για την ταυτότητα των ξεριζωμένων, για τα τραύματα του Ψυχρού Πολέμου. Κι όλα αυτά με το μοναδικό χιουμοριστικό ύφος της Μάιρας.
Το μυθιστόρημα "Tα Παιδιά της Μεγάλης Σιωπής" της Μάιρας Παπαθανσοπούλου κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Πατάκη
Διαβάστε Επίσης
