Ο υπερπρωταθλητής της Formula 1, Michael Schumacher γίνεται σήμερα, 3 Ιανουαρίου, 53 χρονών. Kι όμως έχει ζήσει το ένα δέκατο της ζωής του στην απόλυτη απομόνωση. Από τις 29 Δεκεμβρίου 2013 και μετά το ατύχημα στο χειμερινό θέρετρο του Meribel των γαλλικών Άλπεων γνωρίζουμε ελάχιστα για εκείνον. Ξέρουμε ότι είναι ζωντανός, ότι αναπνέει χωρίς μηχανική υποστήριξη, ότι δέχεται που και που επισκέψεις από φίλους, ενώ καμιά φορά τον βάζουν να ακούσει τον ήχο που βγάζει μία μηχανή της Ferrari.
Τα λάθη όμως, όχι, δεν τα ξεχνάμε, αντίθετα γίνονται κομμάτι από τις αφηγήσεις του ήρωα
Για όλους εμάς τους φιλάθλους, o Γερμανός έχει μείνει στην τελευταία του κούρσα με την Mercedes το 2012 ή ακόμα περισσότερο στο 2006 όταν αποφάσισε να αποσυρθεί για πρώτη φορά ενώ φορούσε τα χρώματα της Scuderia.
Ανίκητος
Κι αυτό συμβαίνει διότι πάντα φανταζόμαστε τους πρωταθλητές στο απόγειο της καριέρας τους, ανίκητους και αιώνιους. Ξεχνάμε την σταδιακή πτώση, τις λάθος επιλογές, στην περίπτωσή του μάλιστα του συγχωρούμε ακόμα και τους πανηγυρισμούς το 1999, όταν συνειδητοποίησε πως ο δεύτερος οδηγός της Ferrari, Eddie Irvine, χάνει από τον Mika Häkkinen το πρωτάθλημα κι έτσι δεν θα του κλέψει την δόξα.
Τα λάθη όμως, όχι, δεν τα ξεχνάμε, αντίθετα γίνονται κομμάτι από τις αφηγήσεις του ήρωα. Όπως το 1997, όταν προσπάθησε με τον πλέον αδέξιο κι αντιαθλητικό τρόπο να αρπάξει τη νίκη από τον Jaques Villeneuve στην πίστα της Jerez.
Μία κίνηση που στηλιτεύτηκε από όλους, τιμωρήθηκε από την FIA, παρέμεινε όμως ένα λαμπρό παράδειγμα για τον αδάμαστο χαρακτήρα του Schumi· πάντα όφειλε στον εαυτό του να βγει νικητής με οποιονδήποτε τρόπο.
Η αλήθεια είναι ότι κάναμε πολύ καιρό για να ερωτευθούμε τον Michael Schumacher. Σίγουρα ο οξύς χαρακτήρας του, το αγέλαστο πρόσωπο και η πεισματική άρνησή του να μάθει λίγες λέξεις στα Ιταλικά μετά από 11 χρόνια στην Ferrari δεν βοηθούσαν προς αυτήν την κατεύθυνση.
Τον αγαπήσαμε όμως για τις νίκες τους, για το οδηγικό του στυλ που σαν τυπικός Γερμανός δεν παρατούσε ποτέ έναν αγώνα, για τη πραγματική μανία που τον έπιανε να κερδίσει με κάθε κόστος. Και κάπου εκεί αρχίσαμε να βλέπουμε τον πραγματικό Schumi, τις ανθρώπινες λεπτομέρειες πίσω από τη φαινομενική παγοκολόνα.
Τελικά, τα αξεπέραστα επιτεύγματα του Schumacher δεν έχουν λάβει την αναγνώριση που τους αξίζει χωρίς ο Γερμανός να έχει ευθύνες για αυτό. Στην αρχή της καριέρας του, πριν ξεπεράσει τον θρυλικό Αργεντινό Fangio σε πρωταθλήματα, ήταν αναγκασμένος να ζει στην σκιά του Ayrton Senna.
Ή μάλλον καλύτερα στην σκιά του φαντάσματος του Βραζιλιάνου. Ο Schumacher έπρεπε να κάνει έναν υπεράνθρωπο άθλο: να κερδίσει τις αγαπημένες αναμνήσεις των φίλων της Formula 1, πράγμα σχεδόν αδύνατο δηλαδή. Μετά τα δύο πρωταθλήματα όμως με την Benetton θα έπαιρνε άλλα πέντε κολλητά με τη Ferrari, από το 2000 έως το 2004. Κάτι που, όχι άδικα, κάνει πολύ κόσμο να τον θεωρεί τον κορυφαίο οδηγό όλων των εποχών.
Πηγή: esquire.com.gr
