Ο Νότης παίζει τη νύχτα στα δάχτυλα
«Αυτός είναι ο πραγματικός Νότης», σχολιάζει κάποιος φίλος, μόνιμος θαμώνας κάθε σεζόν στα προγράμματα του Σφακιανάκη. Και, μα την αλήθεια, έχει δίκιο: ο «άρχοντας», όπως εξακολουθούν να τον προσφωνούν με το που εμφανίζεται υπερυψωμένος στην πίστα, εκφράζεται μέσα από τα τραγούδια του. «Είναι» τα τραγούδια του. Από τα παλιότερα μέχρι τα πιο πρόσφατα, που και αυτά τείνουν να αποκτήσουν την πατίνα του κλασικού πολύ γρήγορα. Γι’ αυτό δεν χρειάζεται ούτε τον πολιτικό λόγο ούτε την οπτικοποίησή του, που παραλείφθηκε τη βραδιά που τον παρακολουθήσαμε. Το «Εσύ η θάλασσα» κάνει την εισαγωγή και από εκεί και πέρα είναι ζήτημα… μερικών στίχων να κερδίσει ο Σφακιανάκης γι’ ακόμη μία νύχτα τον κόσμο του, κρατώντας τον μέχρι τη θεατρική παρουσίαση όλου (μα όλου!) του σχήματος κάπου κοντά στο ξημέρωμα. Highlight που χτύπησε το δικό μου συναίσθημα ήταν το «Γύφτισσα μέρα», με μια υδάτινη προβολή να εναλλάσσεται με τον λουσμένο στο φως τραγουδιστή. Η Φανή Δρακοπούλου, με μια αντίληψη… DJ και ψυχολόγου στο ζύγισμα της διάθεσης του κόσμου, τη «θεοδωρίδεια» (από το ηχόχρωμα της Νατάσσας) φωνή κι με ένα ρεπερτόριο άπλετων επιλογών, αποδεικνύεται ιδανική παρτενέρ ενός τραγουδιστή που παίζει τη ροή της νύχτας στα δάχτυλα, όπως τα λουλούδια που δέχεται, ενώ οι Mamacita on Fire ροκάρουν υπενθυμίζοντας τη ροκ πλευρά του Σφακιανάκη, την οποία ο ίδιος έχει βάλει στην άκρη.
