Η Λένα Πλάτωνος είναι μία από τις πιο ιδιαίτερες δημιουργούς της σύγχρονης ελληνικής μουσικής. Ανεβαίνει στη σκηνή του Κλακάζ για δύο συναυλίες, τις Πέμπτες 19 και 26 Νοεμβρίου. Μαζί της θα βρίσκονται οι Γιάννης Παλαμίδας, Αθηνά Ρούτση και Stergios T. Συνθέτρια, πιανίστρια και πρωτοπόρος της ελληνικής ηλεκτρονικής μουσικής σκηνής, η Λένα Πλάτωνος έχει διαμορφώσει τον δικό της αναγνωρίσιμο ήχο, όπου η ποίηση συναντάει τον πειραματισμό. Από το "Σαμποτάζ” του 1981 και τις "Μάσκες Ήλιου” έως το "Γκάλοπ” και τα "Λεπιδόπτερα”, οι δίσκοι της ξεχώρισαν και άνοιξαν παράλληλα δρόμους για την ηλεκτρονική μουσική στα μέρη μας.
Στις δύο συναυλίες, η Λένα Πλάτωνος θα παρουσιάσει τραγούδια από διαφορετικές περιόδους της διαδρομής της μέσα από ένα πρόγραμμα που περνάει από τη "Λιλιπούπολη” και τους ιστορικούς δίσκους της δεκαετίας του ’80 μέχρι τις συνεργασίες της με τη Μαρία Φαραντούρη συνδέοντας πάντα τον λόγο με τον ήχο.
Η Λένα Πλάτωνος μου εμπιστεύτηκε κάποιες σκέψεις της και τις μεταφέρω εδώ στην αποκλειστική συνέντευξη που παραχώρησε στο "α".

-Προσπαθώ να είμαι χαρούμενη για να επικοινωνήσω με το κόσμο έτσι όπως θέλω. Γιατί γύρω μας συμβαίνουν πολύ δυσάρεστα πράγματα αλλά και μέσα μας, και μερικές φορές είναι δύσκολο να τα αντιμετωπίζουμε.
-Είστε μία καλλιτέχνης που έχετε καταφέρει να μείνετε ποιοτική και δεν μπήκατε ποτέ στη φάση του ευκαιριακού, του εύπεπτου τραγουδιού. Αυτό ήταν στάση ζωής; Ήταν κάτι που το επιλέξατε ευθύς εξ αρχής;
-Με επέλεξε, θα έλεγα, για να είμαι πιο ειλικρινής. Με επέλεξε. Έτσι είμαι εγώ. Εκεί είμαι αυτή. Δεν μπορώ να κινηθώ διαφορετικά

-Υπάρχουν και απραγματοποίητα ναι από πλευράς προσωπικής. Αλλά καλλιτεχνικά είμαι ικανοποιημένη πολύ. Ναι, είμαι ικανοποιημένη πολύ και ομολογώ ότι όσο περνάνε τα χρόνια τόσο πιο πολύ ικανοποιούμαι γιατί έχω γίνει όλο και πιο γνωστή και πιο αποδεκτή και το λέω αυτό με τη βαθιά έννοια και όχι αποκλειστικά από πλευράς διαφημιστικής. Σε περισσότερο κόσμο και στο εξωτερικό γενικότερα.
-Πώς μπορούμε να χαρακτηρίσουμε τη μουσική σας, κυρία Πλάτωνος; Είναι ηλεκτρική μουσική, ηλεκτρονική μουσική;
-Είναι ηλεκτρονική μουσική. Ναι. Κινείται μέσα σε πλατιά όρια που ξεκινούν από την παλιά, κάπως, μουσική δηλαδή έχει στοιχεία από κλασική μουσική από λαϊκά και φτάνει μακριά ως ηλεκτρονική μουσική.
-Με το δικό σας φίλτρο, πάντα. Με τη δικιά σας ταυτότητα.
-Ναι, ναι. Αυτό είναι κάτι που το κατάλαβα σιγά σιγά για να πω την αλήθεια.. Ούτε το επεδίωξα ούτε το επιδιώκω. Είναι αυτό που είναι και είμαι αυτή που είμαι.

-Όλα είναι παιδιά μου. Ναι. Παρόλα αυτά όμως νομίζω ότι υπάρχει κάποια συμπύκνωση σε τρεις δίσκους που έχω κάνει που θα το ονόμαζα κάτι σαν μια τριλογία. Μάσκες Ηλίου, Γκάλοπ, Λεπιδόπτερα.
-Κυκλοφόρησαν στη σειρά αν θυμάμαι καλά από τη Lyra, 1984, 1985,1986.
-Ακριβώς. Χωρίς ασφαλώς με αυτό που είπα να υποτιμάω τις άλλες δουλειές μου καθόλου. Αλλά εκεί επικεντρώνεται έτσι, ένας κύκλος. Ολοκληρώθηκε κατά κάποιο τρόπο ένας κύκλος, ας πούμε, από τις επιθυμίες μου, από τις προφητείες μου, από διάφορα δικά μου πράγματα. Σε σχέση και με τον εαυτό μου αλλά και σε σχέση και με τον έξω κόσμο. Και σε σχέση παράλληλα με την παρατηρητικότητά μου. Τόσο την κοινωνική, ας πούμε, και την υπαρξιακή.
-Έχετε συνεργαστεί με πολλά ονόματα ως τώρα. Υπάρχει κάποιο το οποίο θεωρείτε κορυφαίο;
-Δεν θα ήθελα να μπω καθόλου σε αυτό το δίλημμα.

- Δεν υπάρχει συνταγή. Η μόνη συνταγή είναι το ταλέντο. Το ταλέντο το οποίο είναι κάτι πολύ σύνθετο και είναι δύσκολο τώρα να το εξηγήσουμε εκτενώς. Πρέπει να υπάρχει μία έφεση καταρχάς. Μία έφεση από το άτομο το ίδιο προς την τέχνη. Παίζουν επίσης πολύ μεγάλο ρόλο οι επαφές που έχει με τον κοινωνικό περίγυρο, με τη φύση, με την υπαρξιακή του οντότητα, με την πίστη του γενικότερα. Αυτό που χρειάζεται βέβαια πρωτίστως είναι φαντασία. Φαντασία. Άκρατη. Φαντασία και παράλληλα να υπάρχει αίσθηση αρμονίας.
-Μιλήσατε πριν για ταλέντο. Θεωρείτε ότι διάφορες εκπομπές που βλέπουμε τα τελευταία χρόνια, τα λεγόμενα talent shows, όπου βγαίνουν κάποιοι και προσπαθούν μέσα από reality να αναδειχθούν, βοηθούν όντως ή είναι απλά για την τηλεθέαση.
-Να σας πω, εγώ δεν έχω και μεγάλη εμπιστοσύνη σε αυτά τα talent shows.Γενικά ότι έχει δίπλα του τη λέξη show. Αυτό και μόνο έχω να τονίσω.
-Ένας θεατής ή ένας ακροατής μιας παράστασής σας, τι θέλετε να έχει στο μυαλό του φεύγοντας από αυτό που έχετε κάνει επι σκηνής;
-Συναισθήματα ευγνωμοσύνης. Μόνο, τίποτα άλλο. Νομίζω ότι από εκεί και πέρα ξεκινάς. Είναι μια αφετηρία η ευγνωμοσύνη.
-Ως καλλιτέχνης, όταν επιλέγετε να κάνετε μια ζωντανή παράσταση, τι θέλετε να δώσετε στο κοινό σας;
- Αυτό που θέλω πραγματικά είναι να δώσω και να πάρω. Από πλευράς επικοινωνίας. Από αυτή την επικοινωνία και μετά βγαίνουν πολλά πράγματα.
-Ποια είναι η αίσθηση που έχετε για το σημερινό ελληνικό τραγούδι, γενικότερα.
-Όχι καλή. Για να μην πω τίποτα περισσότερο. Και δε φταίει το ελληνικό τραγούδι. Ένα σωρό πράγματα φταίνε. Η κοινωνική κατάσταση φταίει. Η κοινωνική κατάσταση και όχι μόνο στην Ελλάδα. Για να πούμε την αλήθεια τώρα. Το φαινόμενο είναι παγκόσμιο και βέβαια είναι και ελληνικό οπωσδήποτε. Δεν κάνουμε εξαίρεση εμείς. Έχω ακούσει χείριστη μουσική έχω ακούσει και καλύτερη μουσική. Και κυρίως λόγια. Λόγια. Όταν λέω μουσική εννοώ πρωτίστως στίχους. Έχω ακούσει και πολύ εξευτελιστικά πράγματα.