Ο Γιώργος Ζερβός γράφει τη δική του ιστορία στο χώρο της ελληνικής μουσικής. Νησιώτης, μεγάλωσε και αγαπάει πολύ την Κάλυμνο, έχει κάνει πολλές εμφανίσεις με το σχήμα The Swingin’ Cats, όπου είναι τραγουδιστής και πρωταγωνιστής, είναι ανήσυχος, ακούει ροκ, έχει άποψη. Η μουσική του είναι ένα μείγμα rock ’n’ roll, swing, country, Americana, doo-wop, surf και vintage rhythm & blues.
Ετοίμασε και παρουσιάζει στις 13 Νοεμβρίου στο Gazarte, το νέο δίσκο του. Έχει τίτλο "ΚΑΛΥΜΝΙΟΝ" και είναι μια δουλειά αφιερωμένη στον πατέρα του, στο νησί του, στους σφουγγαράδες, στις ιστορίες τους, και δίνει το σημερινό του μουσικό στίγμα. Ένα άλμπουμ με ενδιαφέρον που συνδυάζει την παραδοσιακή μουσική του τόπου του με το σήμερα και όπως λέει ο ίδιος την αναγεννά. Στο άλμπουμ αυτό, που μόλις κυκλοφόρησε, συμμετέχουν σε δυο τραγούδια ο Παύλος Παυλίδης και η Νεφέλη Φασούλη.
Μοναδική ευκαιρία να μάθω τα πάντα από τον Γιώργο Ζερβό. Διάβασε τι είπε αποκλειστικά, στο "α".
-Γιώργο για πες μου τι μυστικά κρύβει τελικά το "Καλύμνιον";
-Είναι ένα concept άλμπουμ κι ένα παιδικό όνειρο παράλληλα το οποίο πραγματοποιήθηκε. Αυτό το ιδιαίτερο που έχει είναι σίγουρα η μίξη μουσικών τις οποίες έχω αγαπήσει και έχω μάθει τόσο χρόνια από τότε που άρχισα να ασχολούμαι με τη μουσική και να τραγουδάω με τους φίλους μου και να παίζω διάφορα παραδοσιακά τραγούδια. Μπορώ να πω ότι ήταν ένα project το οποίο οραματιζόμουν από μικρό παιδί και τώρα το βλέπω να πραγματοποιείται και είμαι πολύ ευχαριστημένος.
-Πώς το κατατάσσεις μουσικά αυτό το προϊόν; Είναι ηλεκτρικός ήχος, είναι κάτι πειραματικό που έχει και στοιχεία παράδοσης; Ποια είναι η δικιά σου αίσθηση;
-Είναι ένα άλμπουμ με 11 τραγούδια με αισθητική που θα μπορούσα να πω ότι είναι πολύ κοντά στο 70's. Κάτι σαν 70's rock, progressive rock άλμπουμ. Νομίζω ότι το έχω προσεγγίσει έτσι με τον παραγωγό μου, τον Χρήστο Λαϊνά. Δηλαδή δεν είναι τόσο single oriented δίσκος όπου ακούς το κάθε κομμάτι ξεχωριστά κι αυτό διότι έχει πάρα πολλές ιστορίες μέσα. Η Κάλυμνος σαν νησί έχει πολύ πλούσια παράδοση σπογγαλλιείας που χάνεται στους αιώνες και το άλμπουμ έχει πολλές ιστορίες μέσα. Κάποια τραγούδια έχουν να κάνουν με την ιστορία των σφουγγαράδων και είναι και πιο μεγάλα σε διάρκεια έχουν και στίχους μέσα. Στέκομαι στο τραγούδι "μηχανικός" το οποίο είναι ορχηστρικό και υπάρχει η πολύ γνωστή χορογραφία του σφουγγαρά ο οποίος προσπαθεί να μπει στον χορό και για τους Κάλυμνιους είναι πάρα πολύ σημαντικός χορός και συγκινητικός. Εμείς το έχουμε κάνει πιο κοντά στη Μισιρλού, και εκεί στο ενδιάμεσο του τραγουδιού γίνεται μια κατάδυση, μια πτώση του τέμπο με πολύ άγριο τρόπο που σιγά σιγά καταλήγει σε ηρεμία σαν να πέφτεις στη θάλασσα σαν σφουγγαράς κι εκεί εμφανίζεται ο Παύλος Παυλίδης και λέει και αυτό στην ιστορία του ένα ποίημα το οποίο έχει γράψει γι αυτό το τραγούδι και μου έκανε την τιμή να συμμετάσχει στο άλμπουμ μου και λέει αυτή την ιστορία των σφουγγαράδων οπότε το άλμπουμ μου είναι να το ακούσεις από την αρχή μέχρι το τέλος και να καταδυθείς στη μουσική και στην παράδοση της Καλύμνου. Το δικό μου μουσικό φίλτρο έχει κάντρι, ροκ εν ρόλ, αμερικάνα, ψυχεδέλεια όλα αυτά, και doo wop επίσης φωνητικά, γιατί αυτά μου άρεσαν και μου αρέσουν πάρα πολύ.
-Από τότε που ξεκίνησες μέχρι τώρα, μέχρι το Καλύμνιον, θεωρείς ότι έχεις πετύχει τα όνειρά σου όλα ή μένουν κι άλλα που περιμένουν στη γωνία να γίνουν κι αυτά πραγματικότητα;
- Να σου πω την αλήθεια από όνειρα που είχα σαν παιδάκι μπορώ να πω ότι είμαι ικανοποιημένος. Θα ήθελα πάρα πολύ να παίξω κάποια στιγμή σε ένα γεμάτο γήπεδο και να παίξω τη μουσική μου, γιατί όχι, αλλά να σου πω την αλήθεια νιώθω πλήρης. Η αλήθεια είναι ότι την πληρότητα την ένιωσα σχετικά νωρίς στη μουσική μου πορεία γιατί μπόρεσα και έκανα αυτό που αγαπούσα επάγγελμα, μπόρεσα να ασχολούμαι με αυτό καθημερινά, χωρίς να προσπαθώ να τρυπώσω λίγη ώρα μέσα σε κάποια καθημερινότητα δύσκολη. Έχω κάνει πολλές συναυλίες, έχω ταξιδέψει στην Ελλάδα και στο εξωτερικό με τη μουσική μου, οπότε νιώθω πλήρης. Έχω κάνει πολλά διαφορετικά πράγματα. Το Καλύμνιον ήταν και ένα πολύ προσωπικό αλμούμ γιατί έχει να κάνει με τη μνήμη του πατέρα μου με τα τραγούδια τα οποία αγαπούσε αυτός έχει αυτήν τη μορφή. Το είχα ταμένο κατά κάποιο τρόπο.
-Έχεις πετύχει τους στόχους σου. Έγινες γνωστός. Έχεις κάνει τα live που θέλεις. Υπάρχει κάτι άλλο που θες να κάνεις άμεσα και να το έχεις βάλει σε πρόγραμμα;
-Θα κάνω την παρουσίαση του. Μια παράσταση με αφορμή την κυκλοφορία του άλμπουμ . Στις 13 Νοεμβρίου στο Gazarte και αμέσως μετά το επόμενο πλάνο είναι να ετοιμάσω το επόμενο άλμπουμ μου. Δεν υπάρχει κάποια φωτιά που να καίει του στυλ α να πάω στο επόμενο δηλαδή άμεσα αλλά είναι μέρος της πορείας της καλλιτεχνική. Ο καλλιτέχνης αυτό οφείλει να κάνει. Να δίνει μουσική στο κοινό του. Οπότε χωρίς κάποια ιδιαίτερη παρόρμηση για το τι δισκο πάμε να ετοιμάσουμε απλά θεωρώ ότι είμαι απλά μέσα στο δικό μου επαγγελματικό πρόγραμμα αν μπορώ να το περιγράψω με απλά λόγια.
-Γιώργο τι άνθρωπος είσαι; Το έχεις σκεφτεί; Προσπάθησε λίγο να μου σκιαγραφήσεις τον εαυτό σου.
-Λοιπόν Βασίλη έχω μία τάση να γίνομαι τελειομανής με όλα τα πράγματα που ασχολούμαι αλλά και να προσέχω την λεπτομέρεια σε σημείο πολλές φορές που γίνεται κάπως δυσλειτουργικό ίσως κι αυτό είναι κάτι που ξέρεις θέλω να το βάλω σε μία τάξη. Δίνω μία ιδιαίτερη προσοχή στη λεπτομέρεια, είμαι αρκετά ξεροκέφαλος, αν δηλαδή θα μου κολλήσει μία ιδέα σίγουρα θα προσπαθήσω να την υλοποιήσω. Σίγουρα μου αρέσει πάρα πολύ να αξιοποιώ την ημέρα μου. Να ξυπνάω το πρωί και να κάνω πράγματα. Να πηγαίνω για γυμναστική να πηγαίνω κάποια βόλτα. Να ακούω μουσική, να ασχολούμαι με τα γατιά μου. Μου αρέσει να βλέπω τους φίλους μου, μου αρέσουν τα ταξίδια, μου αρέσει να πηγαίνω με το κορίτσι μου ταξίδια ανά τον κόσμο. Είμαι άνθρωπος της συνήθειας μου αρέσουν οι μικρές καθημερινές συνήθειες που είναι επαναλαμβανόμενες. έχω δηλαδή τις μικρές ιεροτελεστίες μου, και σίγουρα μου αρέσει πολύ η μουσική γενικότερα. Όχι μόνο να ακούω, να μελετάω, να παίζω, να παίζω με την κιθάρα μου διάφορα που σκαρφίζομαι εγώ ή τα ακούω και τα βρίσκω ενδιαφέροντα από άλλους ανθρώπους.
-Παιδικοί ήρωες που ακολούθησες ή τέλος πάντων που θαύμαζες μικρός; Υπάρχουν;
-Σίγουρα αν και αυτοί αλλάζουν κατά καιρούς. Είχες πρόσφατα κάνει ένα βίντεο σχετικό με την εκπομπή σου όπου μιλούσες για τον Rory Gallagher. O Rory είναι πολύ αγαπημένος μου από την εφηβεία μου. Είμαι παιδί που έχει μεγαλώσει με Jimi Hedrix. Mε έχουν επηρεάσει πάρα πολύ οι Blues Brothers όπως και το soundtrack των Blues Brothers αλλά και όλη η πρώτη γενιά του Rock'n'Roll των 50s. Ο Elvis, ο Chuck Berry. Σίγουρα ο Roy Orbison επίσης, ενώ πολύ αγαπημένοι μου είναι οι Beatles. Από Έλληνες σίγουρα είναι ο Μανώλης Χιώτης με τα φοβερά με τα τραγούδια του και τα μουσικά του θέματα. Ξέρεις αν τώρα ξεκινήσουμε να γράφουμε ο κατάλογος θα μεγαλώσει επικίνδυνα και δεν θα χωράνε τα ονόματα.
-Σωστό.. Πάμε σε κάτι σχετικό με το χώρο τώρα. Θεωρώ ότι είσαι μέρος του rock στην Ελλάδα. Mέρος της ηλεκτρικής σκηνής γενικότερα στην Ελλάδα. Yπάρχει σήμερα ενεργό rock στην Ελλάδα;
-Ναι υπάρχει σκηνή. Βγαίνουν πολύ ωραίες κυκλοφορίες. Εντάξει σίγουρα δεν είναι η μουσική η οποία είναι πρώτη στα trend αλλά αυτό δεν ισχύει μόνο στην Ελλάδα. Είναι μια παγκόσμια πραγματικότητα. Σήμερα είναι έτσι αύριο είναι αλλιώς. Μπορεί σε πέντε χρόνια να έρθει πάλι ο ηλεκτρικός ήχος να τρεντάρει ξανά και στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Υπάρχουν πάρα πολλές κυκλοφορίες κινήσεις με πάρα πολύ ταλέντο και πολλές προτάσεις. Υπάρχει ποικιλία ήχων και υπάρχει υπερπροσφορά για το μέγεθος της χώρας από πλευράς ηλεκτρικού ήχου. Υπάρχει κοινό, είναι σταθερό, κόσμος πηγαίνει σε συναυλίες, σε αγαπημένα μαγαζιά, παρακολουθεί γενικά.
-Οδηγίες προς ναυτιλομένους. Αν θέλει να γίνει κάποιος γνωστός στο χώρο, να μπει και να μείνει τι πρέπει να κάνει;
-Να κάνει αυτό που αγαπάει και να το αγαπάει κάθε μέρα. Να ξυπνάει κάθε μέρα και να το κάνει με την ίδια αγάπη και όλα θα γίνουν όλα θα έρθουν.
