Η Χριστίνα Σαμαρά είναι απο τα φρέσκα και υποσχόμενα πρόσωπα της νέας ελληνικής μουσικής σκηνής. Στις 20 Οκτωβρίου, το άλμπουμ της"Κοντά 30" παρουσιάζεται για πρώτη φορά σε ένα live εφ’ όλης της ύλης, στο Club του Σταυρού του Νότου. Με αφετηρία τον πρώτο της προσωπικό δίσκο, "Κοντά 30", και τα τραγούδια που ξεχώρισαν από αυτόν ("Κοντά 30", "Hotel Gatto Perso", "Τόξικ Πρώην", "Ο 'αλλος δε") αλλά και με τραγούδια από το νέο υλικό που ετοιμάζει, η Χριστίνα Σαμαρά ανεβαίνει στη σκηνή για να αφηγηθεί μουσικά όλα όσα συμβαίνουν λίγο πριν και λίγο μετά τα 30. Το διδακτορικό στη Νορβηγία που έμεινε πίσω για χάρη της μουσικής στην Ελλάδα, οι συναισθηματικές διακυμάνσεις μιας δεκαετίας, οι σχέσεις, οι επιλογές, οι αμφιβολίες, η ανάγκη να ξαναβρείς τον εαυτό σου και, τελικά, η ανακούφιση που αρχίζει να διαφαίνεται κάπου εκεί στα 30+.
Η Χριστίνα Σαμαρά μου μίλησε για όλα ενόψει του live της και σου μεταφέρω εδώ την κουβέντα που κάναμε για το Αθηνόραμα.
-Τι γίνεται, τι ετοιμάζεις αυτές τις μέρες Χριστίνα;
-Ετοιμάζω το πρώτο μου live στο Σταυρό του Νότου. Είναι η πρώτη φορά που θα παίξω τα τραγούδια του δίσκου μου "Κοντά 30", που ήταν επίσης ο πρώτος μου δίσκος. Παράλληλα θα παρουσιάσω και τα τραγούδια από τον επόμενο δίσκο που ετοιμάζω τώρα. Και όπως καταλαβαίνεις υπάρχει πάρα πολύς ενθουσιασμός.
-Πότε κυκλοφόρησε το άλμπουμ σου "Κοντά 30";
-Το ολοκληρωμένο βγήκε τον Μάιο. Αλλά τα singles ξεκίνησαν από πρόπερσι.
-Στο καινούριο έχω κάπως ηρεμήσει. Δηλαδή το "κοντά 30" είχε όλο αυτό που έκρυβα μέσα σου. Όλο το νταλκά. Διότι ξαφνικά αισθάνθηκα ότι μεγαλώνω και τι κάνω στη ζωή μου. Όλα αυτά τα σταυροδρόμια. Την αναζήτηση ταυτότητας. Τα όρια που βάζω στους ανθρώπους. Στον εαυτό μου. Τις επιλογές. Είχε και κάποιες κρίσεις άγχους. ΄Όλα αυτά που περικλείει αυτή η δεκαετία από τ0 20 μέχρι το 30.
-Εντελώς διαφορετικό περιεχόμενο;
-Είναι περισσότερο κάπως πιο ερωτικό το περιεχόμενο του. Έχουν λίγο ηρεμήσει όλες αυτές οι σκέψεις της ζωής μου και τα καμπανεβάσματα. Δεν το είχα παρατηρήσει αλλά πήρε αυτή την πορεία από μόνο του. Και σε θέμα παραγωγής και ενορχήστρωσης. Έχει γίνει πιο elegant. Τέλος πάντων έτσι το αισθάνομαι εγώ. Έχει και λίγο πιο ευχάριστες νότες μέσα. Ειδικά στιχουργικά.
-Πώς χαρακτηρίζεις συτό που υπογράφεις από μουσικής πλευράς; Ηλεκτρικός ήχος;
-Λοιπόν σε αυτή την ερώτηση πάντα έχω μία αμηχανία να απαντήσω. Γιατί και εγώ δεν ξέρω. Δεν είναι ότι θα κάτσω να γράψω pop. Είναι ό,τι μου βγαίνει. Μπορούμε να πούμε ότι είναι ηλεκτρονικός κατά βάση ήχος. Εκεί βασίζεται. Τα φυσικά όργανα που έχει είναι μόνο κιθάρα μπάσο στην πραγματικότητα. Και το μπάσο κάποιες φορές κιόλας το βάζουμε και ηλεκτρονικά. Μετά θα σου πω ότι είναι στιχοκεντρική pop. Θεωρώ ότι pop είναι κατά βάση αλλά ο πυρήνας είναι ο στίχος.
-Πάντα ξεκινώ από τη μουσική. Το βασικό είναι να μου αρέσει η μουσική στην αρχή. Αλλά θεωρώ ότι τελικά αυτό που χαρακτηρίζει τα κομμάτια είναι ο στίχος.
- Όταν ξεκίνησες τι είχες φανταστεί ότι θα κάνεις; Αυτά που έχεις πετύχει ως τώρα ή κάτι πιο δυνατό. Ή πέτυχες αυτά που ήθελες;
-Η αλήθεια είναι ότι κάθε επόμενο όνειρο ερχόταν βήμα-βήμα. Για παράδειγμα, όταν ξεκίνησα τη φωνητική στα 18, το έκανα επειδή ήθελα να απομακρυνθώ από το χορό. Είναι κάτι που ήθελα να κάνω επαγγελματικά και τελικά δεν έβγαινε μαζί με το μαθηματικό. Οπότε ήθελα κάτι άλλο για να πιαστώ. Οπότε δεν είχα βλέψεις, δεν είχα όνειρα. Μετά ήθελα να κατέβω στην Αθήνα για να αρχίσω να ακούω μουσική μιας και τα ερεθίσματα ήταν περιορισμένα. Οπότε το όνειρό μου ήταν να έχω γνώσεις και ερεθίσματα και να είναι αυτή η καθημερινότητά μου. Μετά το όνειρό μου ήταν να αρχίσω να κάνω τα δικά μου τραγούδια. Βασικά, πρώτα έκανα το πρώτο μου τραγούδι και μετά το απέκτησα ως όνειρο που έγινε. Οπότε πηγαίνει κάπου στον αυτόματο. Αυτή τη στιγμή, τώρα, θέλω προφανώς να έχει απήχηση αυτό που κάνω.
-Ναι γιατί δεν το κάνω για τον εαυτό μου, στην πραγματικότητα μόνο. Οπότε ναι, τώρα όνειρο μου είναι να έχει απήχηση ότι κάνω τέτοια μάλιστα ώστε live σαν αυτό που έρχεται να είναι κάπως εφικτό να γίνεται σε μία συχνότητα που ψυχολογικά να με ικανοποιεί. Που αυτό σημαίνει θέλω να παίζω, οπότε θέλω να γίνεται κάπως συχνά αυτό το πράγμα.
-Η απόσταση Θεσσαλονίκη-Αθήνα είναι μεγάλη για έναν καλλιτέχνη; Το να φύγεις από τη Θεσσαλονίκη και να κάνεις κάτι στην Αθήνα είναι τεράστιο βήμα; Είναι εύκολο;
-Είναι εύκολο μόνο αν η μουσική είναι πραγματικά ο λόγος που έρχεσαι στην Αθήνα και που κάνεις αυτό το διάβημα. Γενικότερα η μετάβαση παίρνει ενέργεια από μόνη της. Καταναλώνει ενέργεια δηλαδή. Και ναι υπάρχει έντονη διαφορά. Εμένα αυτή που με ζόρισε περισσότερο είναι η διαφορά στην ποιότητα των σχέσεων. Στη Θεσσαλονίκη είχα συνηθίσει να είναι πιο δεμένα όλα. Πιο δυνατές οι σχέσεις. Στην αρχή το έπαιρνα προσωπικά αλλά μετά κατάλαβα ότι είναι κάπως έτσι μάλλον. Και σε όλο αυτό με στήριξε πολύ η μουσική. Ο λόγος για τον οποίο ήρθα. Οπότε δεν μπορώ να σου απαντήσω Βασίλη αν είναι μακριά ή κοντά.
-Είσαι ευχαριστημένη από τις συνεργασίες σου ως τώρα;
-Νιώθω πλήρης με τους ανθρώπους που έχω συναναστραφεί και που έχουμε συνεργαστεί και συνυπάρξει με κάποιο τρόπο. Δηλαδή με την Έλλη Πασπαλά, που είναι δασκάλα μου που θαυμάζω άπειρα, χαίρομαι που έχουμε ήδη συνεργαστεί και που υπάρχει αυτή η επικοινωνία. Κυρίως που την έχω στη ζωή μου καλλιτεχνικά. Με τον Φοίβο Δεληβοριά το ίδιο ισχύει 100%. Θα συνυπογράψουμε και στιχουργικά ένα τραγούδι στο επόμενο δίσκο. Γενικότερα αυτό που με ενδιαφέρει είναι ότι τους έχω στη ζωή μου με κάποιο τρόπο καλλιτεχνικά.
-Τρεις χαρακτηρισμούς… Έναν ξέρω. Σίγουρα είμαι καλλιτέχνης. Είμαι all over the place. Δηλαδή πραγματικά τι να πω γενικά ο καλλιτέχνης έχει λίγο περίεργη αντίληψη για τον κόσμο. Παρατηρώ επίσης. Μέχρι τώρα τα μαθηματικά ερχόντουσαν να εξισορροπήσουν λίγο την κατάσταση. Τώρα που έχω χαλαρώσει φαίνεται. Οπότε καλλιτέχνης είμαι… Τι άλλο είμαι; Θεωρώ ότι είμαι κάπως doer, με την έννοια ότι όταν πω ότι κάτι θα γίνει θα γίνει κάπως, χωρίς να σημαίνει ότι δεν ξέρω αν θα το κάνω καλά ή άσχημα αλλά κάπως θα γίνει. Και θεωρώ ότι και ο χρόνος είναι υπέρ αυτής της στάσης ζωής. Δηλαδή δεν με απασχολεί αν θα γίνει τώρα ή αργότερα. Κάπως πιστεύω ότι θα γίνει εφόσον μπει στο πλάνο. Νομίζω επίσης ότι δίνω προτεραιότητα στη ζωή και στους ανθρώπους. Αυτό είναι και ένα άλλο χαρακτηριστικό. Δηλαδή αγάπη πολλή. Δεν ξέρω αν είναι μεγάλη κουβέντα αλλά πάνω και από τη μουσική. Δηλαδή νομίζω ότι η μουσική έχει νόημα εφόσον επικοινωνείται και προκύπτουν άνθρωποι να συγκλίνουν και να συμπορεύεσαι.
-Τι θα συμβούλευες ένα νέο παιδί που θέλει να ξεκινήσει και να μπει στον χώρο;
-Σίγουρα να δουλέψει πολύ με τον εαυτό του. Αυτό είναι το νούμερο ένα. Γιατί είναι ένας χώρος από ό,τι παρατηρώ που είναι δύσκολο να υπάρχουν όρια και επίσης να επιμείνει στην αυθεντικότητά σου. Υπάρχουν πολλές αιτίες και πολλοί τρόποι να αποσυντονιστείς από αυτό που είναι να κάνεις. Οπότε η δουλειά με τον εαυτό σου είναι το νούμερο ένα. Επιμονή και εμπιστοσύνη χρειάζεται. Εμένα με έχουν βοηθήσει τα μαθηματικά σε αυτό, είναι η αλήθεια και κάπως έχω αναπτύξει μια φιλοσοφία ότι υπάρχει το αργά ή γρήγορα. Κάποια στιγμή έρχεται μια αξιοκρατία εφόσον η πρόθεση είναι ειλικρινής. Πιστεύω σε αυτήν την αξιοκρατία και αυτό θα έλεγα σε ένα νέο παιδί. Θεωρώ ότι ο καθένας κάνει την δική του πορεία και με τη δουλειά και με τον εαυτό του και με αξιοκρατία και με αισιοδοξία στην πραγματικότητα είναι εφικτό να γίνει οτιδήποτε.
